Co to jest fobia?

Fobia to nadmierny, uporczywy i irracjonalny strach przed czymś i jest rodzajem zaburzenia lękowego. Może być ukierunkowany na przedmioty, miejsca, czynności, sytuacje, zwierzęta lub ludzi. Wszyscy staramy się unikać rzeczy, które sprawiają, że czujemy się niekomfortowo, ale ludzie z fobiami ciężko pracują, aby uniknąć tego, co ich przeraża, tak bardzo, że zakłóca to ich codzienne czynności. Objawy mogą wahać się od łagodnie niewygodnych (takich jak pocenie się) do upośledzających (takich jak zachowania unikające, które sprawiają, że ktoś traci ważne możliwości).

Co to jest fobia?

Fobia to rodzaj zaburzenia lękowego, które nasila postrzegane zagrożenia i wywołuje przesadne reakcje na stres.

Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne wyróżnia trzy główne kategorie fobii:

• Fobia społeczna, obecnie nazywana fobią społeczną, polega na tym, że ludzie nadmiernie boją się upokorzenia, zawstydzenia lub osądzenia przez innych w sytuacjach społecznych. Szczególnie niepokojące mogą być nieznane osoby i grupy

• Agorafobia odnosi się do intensywnego i wyniszczającego lęku przed miejscami publicznymi i sytuacjami, w których trudno jest uciec lub wstydzić się wyjść. Może to obejmować zamknięte i/lub otwarte przestrzenie. Wiele osób z agorafobią ma również objawy paniki lub zaburzenia paniki, które obejmują intensywny strach i nieprzyjemne objawy fizyczne, takie jak drżenie, kołatanie serca i pocenie się

• Fobie specyficzne, znane jako fobie proste, są najczęstszym rodzajem fobii. Te fobie mogą dotyczyć zwierząt (takich jak psy i koty), ludzi (takich jak klauni i pracownicy służby zdrowia), środowisk (takich jak ciemne lub wysokie miejsca) oraz sytuacji (takich jak latanie lub podróżowanie pociągiem)

Objawy

Objawy często nakładają się na różne typy fobii. Powszechnie doświadczane reakcje psychospołeczne i fizyczne związane z fobiami obejmują:

• Niekontrolowane i silne uczucie paniki i niepokoju: skutki fizyczne związane z lękiem, takie jak nudności, pocenie się, rumienienie, kołatanie serca i drżenie. Inne objawy fizyczne obejmują przyspieszone tętno, duszność, uczucie dławienia się, ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, rozstrój żołądka, zawroty głowy lub omdlenia, poczucie utraty kontroli lub „wariowania” drętwienie oraz dreszcze lub uderzenia gorąca

• Celowe unikanie: Osoby z fobiami mogą próbować unikać rzeczy, które powodują ich intensywny strach i niepokój. W zależności od konkretnej fobii może to wyglądać na unikanie wszystkiego, od poznawania nowych ludzi, wchodzenia do windy, unikania latania samolotem, a nawet wychodzenia z domu.

• Zrozumienie strachu jest irracjonalne, ale nie jest w stanie kontrolować reakcji na ekspozycję: Kiedy ktoś ma fobię, jest świadomy, że jego reakcja jest przesadzona, ale nie jest w stanie jej zaradzić bez pomocy. Nieleczone fobie ograniczają życie, ponieważ powodują znaczną ingerencję w codzienne czynności i relacje międzyludzkie

Diagnoza

Rozpoznanie fobii opiera się na kryteriach z Podręcznika diagnostyczno-statystycznego zaburzeń psychicznych, 5^ten Edition (DSM-5) i wymaga, aby reakcja była nieproporcjonalna do rzeczywistego zagrożenia.

Niezbędnymi elementami diagnozy fobii są:

• Narażenie na fobię prawie zawsze wywołuje przesadną reakcję na stres
• Strach, niepokój lub niechęć są trwałe, zwykle trwają sześć lub więcej miesięcy
• Skutkuje unikaniem lub znoszeniem skrajnego stresu
• Codzienne funkcjonowanie jest zaburzone, co wpływa na relacje i możliwości
• Zaburzenie nie jest lepiej wyjaśnione objawami innego zaburzenia psychicznego, w tym strachem, lękiem i unikaniem sytuacji związanych z objawami podobnymi do paniki lub innymi objawami obezwładniającymi (jak w agorafobii); przedmioty lub sytuacje związane z obsesjami (jak w zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym); przypomnienia traumatycznych wydarzeń (jak w zespole stresu pourazowego); separacja od domu lub postaci przywiązania (jak w zaburzeniu lęku separacyjnego); lub sytuacje społeczne (jak w fobii społecznej)

Specjalista ds. zdrowia psychicznego może zapytać o obecne objawy i historię rodzinną, w szczególności o to, czy inni członkowie rodziny mieli fobie. Możesz również zostać zapytany o jakiekolwiek doświadczenia lub urazy, które mogły wywołać fobię, takie jak atak psa prowadzący do strachu przed psami.

Fobie w dzieciństwie zwykle pojawiają się między 5 a 9 rokiem życia i wykraczają daleko poza typowe lęki dzieciństwa i mogą zakłócać życie. Jednak często są krótkotrwałe i znikają w ciągu kilku miesięcy. Podczas gdy dzieci z fobią mogą bać się tego samego, co dzieci bez fobii, kluczowa różnica polega na tym, że dla dziecka z fobią nie ma wyłącznika strachu. Jest wszechobecny i tak ekstremalny, że zakłóca ich zdolność do relaksu, koncentracji i cieszenia się aktywnością.

U dorosłych około 80% nowych fobii staje się chorobami przewlekłymi, które nie ustępują bez odpowiedniego leczenia.

Rodzaje

Fobia społeczna

Fobia społeczna to coś więcej niż nieśmiałość czy introwersja. Charakteryzuje się skrajnym strachem i niepokojem w sytuacjach społecznych.

Zaburzenie to dotyka w równym stopniu mężczyzn, jak i kobiet. Ten stan dotyka około 7% Amerykanów. Ludzie z fobią społeczną mogą doświadczać skrajnych trudności w aktywnościach towarzyskich, od umawiania się i poznawania nowych ludzi po odpowiadanie na pytania w szkole i rozmowy kwalifikacyjne w sprawie pracy. Osoby z fobią społeczną mogą stracić możliwości w wyniku niechęci i unikania.

Osoby z fobią społeczną są narażone na wysokie ryzyko używania alkoholu lub innych narkotyków, ponieważ mogą polegać na tych substancjach, aby zrelaksować się w sytuacjach towarzyskich.

Agorafobia

Strach i niechęć w agorafobii wynika z poczucia, że ​​nie można łatwo uciec lub uzyskać pomocy. Diagnoza wymaga wyraźnego strachu lub niepokoju o dwie (lub więcej) z następujących pięciu sytuacji: korzystanie z transportu publicznego, przebywanie na otwartej przestrzeni, przebywanie w zamkniętych przestrzeniach (np. sklepy, teatry, kina), stanie w kolejce lub przebywanie w tłumie i przebywanie samotnie poza domem.

Agorafobia pojawia się czasami, gdy dana osoba ma atak paniki i zaczyna obawiać się sytuacji, które mogą doprowadzić do kolejnego ataku paniki.

Fobie specyficzne

Posiadanie specyficznej fobii oznacza niekorzystną reakcję na konkretny wyzwalacz, który na ogół nie zagraża lub nie jest niepokojący dla innych. Może to być wyzwalacz środowiskowy, taki jak burza z piorunami lub deszczem, wyzwalacz zwierzęcy, taki jak węże lub pająki, lub wyzwalacz sytuacyjny, taki jak wejście na lotnisko lub lot samolotem. Inne powszechne fobie specyficzne obejmują skrajne lęki i awersje do wysokości, igieł i widzenia krwi.

Zapobieganie

Nie ma sposobu, aby zapobiec fobii, ale wczesne leczenie zaburzeń lękowych może pomóc w zapobieganiu agorafobii.

Leczenie

Ogólnie rzecz biorąc, fobie są wysoce uleczalne, ponieważ ludzie zazwyczaj są świadomi ich wyzwalacza. Można zastosować psychoterapię, leki lub połączenie obu, ale dokładny plan leczenia zależy od rodzaju fobii.

Psychoterapia

Pracownicy służby zdrowia zazwyczaj najpierw zalecają terapię rozmową, która obejmuje:

• Terapia poznawczo-behawioralna: służy do zmiany określonych myśli, które wywołują strach

• Leczenie oparte na ekspozycji: Polega na radzeniu sobie z częściami fobii, pracując od najmniej bojaźliwego do najbardziej przerażającego. Możesz również stopniowo narażać się na strach w prawdziwym życiu, aby pomóc Ci go przezwyciężyć

• Kliniki fobii i terapia grupowa: Pomagają ludziom radzić sobie z powszechnymi fobiami, takimi jak strach przed lataniem

• Trening umiejętności społecznych: może być zalecany dla osób z fobią społeczną i obejmuje kontakt społeczny w sytuacji terapii grupowej w celu ćwiczenia umiejętności społecznych. Odgrywanie ról i modelowanie to techniki stosowane, aby pomóc ci poczuć się bardziej komfortowo w relacjach z innymi w sytuacji społecznej

• Grupy wsparcia: dzielenie się z innymi, którzy mają wspólne doświadczenia i problemy, może pomóc złagodzić stres i niepokój, które towarzyszą fobie. Grupy wsparcia zwykle nie są dobrym substytutem psychoterapii lub przyjmowania leków, ale mogą być pomocnym dodatkiem. The Anxiety and Depression of America ma na swojej stronie internetowej listę grup wsparcia dla osób z fobiami

Lek

Zazwyczaj leki działają najlepiej w połączeniu z psychoterapią. Niektóre leki stosowane w leczeniu fobii to:

• Beta-blokery, takie jak propranolol (Inderal), mogą być przepisywane w celu stłumienia fizycznych skutków lęku przed ekspozycją na wyzwalacz, taki jak wystąpienia publiczne. Jest to szczególnie przydatne w przypadku fobii społecznej

• W leczeniu agorafobii można stosować leki przeciwdepresyjne SSRI i inne rodzaje leków przeciwdepresyjnych, takie jak mirtazapina (Remeron), wenlafaksyna (Effexor), klomipramina (Anafranil) i imipramina (Tofranil).

• Benzodiazepina i leki przeciwlękowe, takie jak klonazepam (Klonopin), diazepam (Valium) i lorazepam (Ativan) mogą być również podawane w leczeniu lęku społecznego (fobii) lub agorafobii. Nie pij alkoholu podczas przyjmowania tych leków

Fobie stają się mniej silne i łatwiejsze do opanowania przy odpowiednim leczeniu. Nawet jeśli masz fobię, dzięki odpowiednim interwencjom możesz zapobiec przejęciu przez nią twojego życia. Najbardziej niepokojącym krokiem jest prawdopodobnie wyciągnięcie ręki i szukanie pomocy, ale pamiętaj, że właściwe leczenie z profesjonalistą może drastycznie poprawić wyniki.