Niezbędny minerał dla zdrowia kości
Fosfor to niezbędny minerał znajdujący się w każdej komórce ludzkiego ciała. Jest to drugi najobficiej występujący minerał obok wapnia, stanowiący około 1 procent całkowitej masy ciała. Fosfor to jeden z 16 niezbędnych minerałów. Są to minerały, których organizm potrzebuje do normalnego funkcjonowania.
Chociaż główną funkcją fosforu jest budowanie i utrzymywanie kości i zębów, odgrywa on również ważną rolę w tworzeniu DNA i RNA (genetycznych elementów budulcowych organizmu). Pomaga to zapewnić, że komórki i tkanki są odpowiednio utrzymywane, naprawiane i zastępowane w miarę starzenia się.
Fosfor odgrywa również kluczową rolę w metabolizmie (konwersja kalorii i tlenu w energię), skurczach mięśni, rytmie serca i przekazywaniu sygnałów nerwowych. Fosfor jest również uważany za makrominerał (obok wapnia, sodu, magnezu, potasu, chlorku i siarki), ponieważ potrzebujesz go więcej niż minerałów śladowych, takich jak żelazo i cynk.
Niedoborowi fosforu zwykle towarzyszy hipofosfatemia, czyli niski poziom fosforanów we krwi, który może wpływać na każdy układ narządowy organizmu i może prowadzić do osłabienia mięśni, bólu kości, złamań, drgawek i niewydolności oddechowej. W przeciwieństwie do niektórych mikroelementów organizm nie jest w stanie samodzielnie wytwarzać fosforu. Należy go pozyskiwać z pożywienia i w razie potrzeby suplementu diety (fosforany to lekowa forma fosforu). Najlepszymi źródłami pożywienia dla fosforu są mięso, nabiał, tłuste ryby i nasiona.
![Korzyści zdrowotne fosforu](https://www.verywellhealth.com/thmb/V8WA4faGSIe1Waz6TErrAsltYs0=/1500x1000/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/phosphorus-health-benefits-4589810_V2-012-250bf62e8c5943ec873b810d50232db0.png)
Do czego służy fosfor?
Suplement fosforanowy jest zwykle stosowany w celu zapobiegania niedoborowi fosforu, schorzeniu uważanemu za rzadki w Stanach Zjednoczonych poza niektórymi grupami wysokiego ryzyka. Według badań przeprowadzonych przez Harvard Medical School niedobór fosforu najczęściej obserwuje się w:
- osoby z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (dotyczy 21,5%)
- przewlekli alkoholicy (do 30,4 proc.)
- osób na oddziałach intensywnej terapii (do 33,9 proc.)
- osoby doznające poważnego urazu, takiego jak poważne oparzenie (75 procent)
- osoby z sepsą (do 80 proc.)
Niski poziom fosforu może również wpływać na osoby z pewnymi chorobami lub schorzeniami, w tym chorobą Cushinga, niedoczynnością tarczycy, chorobą przytarczyc, niedoborem witaminy D i niedożywieniem. Hipofosfatemia może być również spowodowana nadużywaniem leków moczopędnych (pigułek wodnych) lub leków obniżających stężenie fosforanów stosowanych podczas dializy nerek.
Poza zapobieganiem lub leczeniem niedoboru fosforu suplementacja fosforanami może przynosić określone korzyści zdrowotne, szczególnie u osób starszych i osób podatnych na infekcje dróg moczowych (ZUM). Uważa się również, że poprawia wyniki sportowe i siłę, chociaż istnieje niewiele dowodów klinicznych na poparcie tego twierdzenia.
Osteoporoza
Około 85 procent fosforu w ludzkim ciele jest magazynowane w kościach. Reszta swobodnie krąży w krwiobiegu, ułatwiając inne funkcje biologiczne.
Fosfor współdziała z wapniem, pomagając budować zdrowe kości i zęby. Te minerały są przekształcane w organizmie w sole fosforanu wapnia, które usztywniają i wzmacniają kości.
Fosfor reguluje również ilość wapnia w organizmie i ilość wydalaną z moczem. Zapobiega to odkładaniu się nadmiaru wapnia w naczyniach krwionośnych, co może zwiększać ryzyko miażdżycy (stwardnienia tętnic).
W przeszłości istniała obawa, że spożywanie zbyt dużej ilości fosforanów może zaburzyć tę dostrojoną równowagę, pobierając wapń z kości i zwiększając ryzyko osteoporozy (utrata minerałów kostnych). Badanie z 2015 roku opublikowane w Nutrition Journal dowiodło, że tak nie było.
Według aktualnych badań wysokie dawki fosforanów zwiększają gęstość masy kostnej (BMD) i zawartość masy kostnej (BMC), jednocześnie zmniejszając ryzyko osteoporozy u dorosłych przy odpowiedniej podaży wapnia.
Ponadto zwiększone spożycie fosforanów nie było związane z toksycznością. Nadmiar fosforanów we krwi jest wydalany z moczem lub kałem.
Infekcje dróg moczowych
Suplementy fosforanowe są czasami stosowane w celu zakwaszenia moczu. Od dawna uważa się, że może to pomóc w leczeniu niektórych infekcji dróg moczowych lub zapobiegać tworzeniu się kamieni nerkowych. Ostatnie badania sugerują jednak, że może tak nie być.
Według badania opublikowanego w 2015 r. w Journal of Biochemical Chemistry, mocz o wysokim pH (co oznacza, że jest mniej kwaśny) wykazywał silniejsze działanie przeciwbakteryjne w porównaniu z moczem o niskim pH/wysokiej kwasowości.
Jednak ZUM częściej występują u kobiet z hiperkalcemią (nieprawidłowo wysoki poziom wapnia), ponieważ zwiększony poziom wapnia w moczu sprzyjał rozwojowi bakterii. Suplementy fosforanowe mogą pomóc odwrócić to ryzyko, wiążąc się z swobodnie krążącym wapniem i usuwając go w kale.
Podobnie kamienie nerkowe składające się z fosforanu wapnia mają tendencję do rozwoju, gdy pH moczu przekracza 7,2 (co oznacza, że jest zasadowy). Obniżając pH (i zwiększając kwasowość), fosforany mogą zapobiegać powstawaniu kamieni nerkowych u osób wysokiego ryzyka.
Chociaż nie dotyczy to wszystkich kamieni. Kamienie nerkowe złożone ze szczawianu wapnia rozwijają się, gdy pH moczu jest mniejsze niż 6,0 (co oznacza, że jest kwaśny). Zwiększenie kwasowości za pomocą fosforanów może jedynie promować, a nie hamować ich wzrost.
Możliwe efekty uboczne
Suplementy fosforanowe są uważane za bezpieczne, jeśli są przyjmowane zgodnie z zaleceniami. Wysokie dawki mogą powodować bóle głowy, nudności, zawroty głowy, biegunkę i wymioty.
Alergie na fosforany są rzadkie, ale nadal ważne jest, aby zadzwonić do lekarza lub poszukać pomocy w nagłych wypadkach, jeśli po zażyciu suplementu fosforanowego wystąpi wysypka, pokrzywka, duszność, szybkie bicie serca lub obrzęk twarzy, gardła lub języka. Mogą to być oznaki potencjalnie zagrażającej życiu reakcji całego ciała znanej jako anafilaksja.
Nadmierne spożycie fosforanów może zakłócać zdolność organizmu do wykorzystywania żelaza, wapnia, magnezu i cynku. Z tego powodu fosforany rzadko są przyjmowane samodzielnie, ale raczej jako część suplementu multiwitaminowego/mineralnego.
Przeciwwskazania
Osoby z przewlekłą chorobą nerek mogą potrzebować unikać suplementów fosforanowych. Ponieważ nerki są mniej zdolne do usuwania fosforanów z organizmu, minerał może się gromadzić i prowadzić do hiperfosfatemii (nadmiernie wysokiego poziomu fosforu). Objawy mogą obejmować wysypkę, swędzenie, skurcze mięśni, skurcze, ból kości lub stawów albo drętwienie i mrowienie wokół ust.
Nadmiar fosforu może również wpływać na kwasowość moczu i prowadzić do przemieszczenia wcześniej niezdiagnozowanego kamienia nerkowego.
Poza ciężką dysfunkcją nerek hiperfosfatemia występuje niezwykle rzadko. jest to bardziej związane z niemożnością usunięcia fosforu z organizmu niż ze stosowaniem suplementów fosforanowych.
Interakcje leków
Fosforan może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami farmaceutycznymi i dostępnymi bez recepty. Niektóre leki mogą powodować obniżenie poziomu fosforu we krwi, w tym:
-
inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), takie jak Lotensin (benazepril), Capoten (captopril) lub Vasotec (enalapryl)
-
leki zobojętniające zawierające glin, wapń lub magnez
-
leki przeciwdrgawkowe, takie jak fenobarbital lub Tegretol (karbamazepina)
-
leki obniżające poziom cholesterolu, takie jak Questran (cholestyramina) lub Colestid (kolestypol)
-
diuretyki, takie jak Hydrodiuril (hydrochlorotiazyd) lub Lasix (furosemid)
- insulina
Inne leki mogą powodować nadmierny wzrost poziomu fosforu, w tym:
-
kortykosteroidy, takie jak prednizon lub Medrol (metyloprednizolon)
- suplementy potasu
-
leki moczopędne oszczędzające potas, takie jak Aldactone (spironolakton) i Dyrenium (triamteren)
Jeśli jesteś leczony którymkolwiek z tych leków, nie powinieneś przyjmować suplementów fosforanowych bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. W niektórych przypadkach rozdzielenie dawek leku o dwie do czterech godzin pomoże przezwyciężyć interakcję. W innych może być konieczne dostosowanie dawki lub substytucja leku.
Dawkowanie i przygotowanie
Suplementy fosforanowe są dostępne w postaci tabletek lub kapsułek pod różnymi markami. Fosforan jest również zawarty w wielu suplementach multiwitaminowych / mineralnych, a także w suplementach opracowanych specjalnie dla zdrowia kości. Dawki wahają się od 50 miligramów (mg) do 100 mg.
Według Rady ds. Żywienia Żywności Instytutu Medycyny zalecane spożycie (RDI) fosforu ze wszystkich źródeł różni się w zależności od wieku i stanu ciąży, w następujący sposób:
- dzieci od zera do sześciu miesięcy: 100 miligramów dziennie (mg/dzień)
- dzieci od 7 do 12 miesięcy: 275 mg/dzień
- dzieci od roku do trzech lat: 460 mg/dzień
- dzieci od czterech do ośmiu lat: 500 mg/dzień
- młodzież i nastolatki w wieku od 9 do 18 lat: 1250 mg/dzień
- dorośli powyżej 18 roku życia: 700 mg/dzień
- kobiety w ciąży lub karmiące 18 lat i poniżej: 1250 mg/dzień
- kobiety w ciąży lub karmiące powyżej 18 roku życia: 700 mg/dzień
Dawki przekraczające 3000 do 3500 mg/dzień są ogólnie uważane za nadmierne i mogą niekorzystnie wpływać na równowagę makro- i śladowych minerałów we krwi.
Fosforan do wstrzykiwań jest czasami stosowany w leczeniu ciężkiej hipofosfatemii. Zastrzyki są na ogół wskazane, gdy poziom fosforu we krwi spada poniżej 0,4 milimola na litr (mmol/l). Normalny zakres to 0,87 do 1,52 mmol/l.
Zastrzyki fosforanowe podaje się wyłącznie w placówce opieki zdrowotnej pod kierunkiem wykwalifikowanego specjalisty.
Czego szukać
Suplementy diety są w dużej mierze nieuregulowane w Stanach Zjednoczonych i nie podlegają rygorystycznym testom i badaniom, jakim są leki farmaceutyczne. Dlatego jakość może się różnić — czasami znacznie.
Aby zapewnić jakość i bezpieczeństwo, kupuj tylko suplementy, które zostały dobrowolnie przesłane do testów przez niezależną jednostkę certyfikującą, taką jak Farmakopea Stanów Zjednoczonych (USP), ConsumerLab, NSF International.
Suplementy fosforanowe są podatne na ekstremalne ciepło, wilgotność i promieniowanie ultrafioletowe (UV). Suplementy zawsze najlepiej przechowywać w oryginalnym, odpornym na światło pojemniku, w chłodnym, suchym pomieszczeniu. Nigdy nie używałem przeterminowanych suplementów lub suplementów, które uległy przebarwieniu lub pogorszeniu, bez względu na datę przydatności do spożycia.
Inne pytania
Czy potrzebuję suplementu fosforanowego?
Większość ludzi otrzymuje cały potrzebny fosfor z diety. O ile nie cierpisz na schorzenie wymagające suplementacji, takie jak alkoholizm lub przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), lepiej byłoby, gdyby stosowała zdrową, zbilansowaną dietę bogatą w makro- i śladowe składniki odżywcze.
Pokarmy szczególnie bogate w fosfor to:
- Pestki dyni lub dyni: 676 mg na 1/4 szklanki porcji
- Twaróg: 358 mg na 1 filiżankę porcji
- Ziarna słonecznika: 343 mg na 1/4 szklanki porcji
- Sardynki w puszkach w oleju: 363 mg na 2,5-uncjową porcję
- Twardy ser: 302 mg na 1,5-uncjową porcję
- Mleko: 272 na 1 filiżankę porcji
- Soczewica (gotowana): 264 mg na porcję 3/4 szklanki
- Łosoś w puszkach: 247 mg na porcję 2,5 uncji
- Jogurt: 247 mg na porcję 3/4 szklanki
- Wieprzowina: 221 mg na porcję 2,5 uncji
- Tofu: 204 mg na porcję 3/4 szklanki
- Wołowina: 180 mg na 2,5-uncjową porcję
- Kurczak: 163 mg na 2,5-uncjową porcję
- Jajka: 157 mg na dwa jajka
- Tuńczyk w puszce w wodzie: 104 mg na porcję 2,5 uncji
Discussion about this post