Co to jest sen REM?

Sen z szybkim ruchem gałek ocznych (REM) jest jednym z dwóch rozpoznanych rodzajów snu. Różnią się od snu nie-REM przez żywe sny, paraliż większości mięśni ciała oraz zachowany ruch oczu i przepony. Występuje w odstępach od 90 do 120 minut w ciągu nocy i wydłuża się w godzinach porannych.

Ostatnia trzecia część nocy często ma zwiększoną obecność snu REM i często budzi się z niego rano. Zdrowy młody dorosły spędza około 20% do 25% nocy we śnie REM i występuje to w czterech do sześciu odrębnych epizodach.Kąt Ważne jest przetwarzanie pamięci i rozwiązywanie problemów.

Jak mózg wytwarza REM

Sen REM jest generowany w mózgu przez rozproszoną sieć, a nie w jednym odpowiedzialnym obszarze. Specyficzne oznaki snu REM są generowane przez unikalne grupy komórek w moście pnia mózgu. Generator utraty napięcia mięśniowego znajduje się w części alfa okolicy pericoeruleus/locus coeruleus alfa obszaru podsiatkowego.KątKąt

Sygnał wejściowy jest odbierany z komórek nakrywki mostowo-kręgosłupowej (PPT) w celu włączenia REM oraz z miejsca sinawego i jądra szwu w celu wyłączenia REM.KątNeurony, które generują fale P w obszarze podsiatkowym, mają kluczowe znaczenie dla konsolidacji pamięci.

Odkrycie/Historia

Nathaniel Kleitman, profesor fizjologii na Uniwersytecie w Chicago, odegrał kluczową rolę w odkryciu snu REM. W 1951 roku przydzielił doktorantowi Eugene’owi Aserinsky’emu zbadanie ruchów zamkniętych oczu śpiących niemowląt, aby lepiej zrozumieć postrzegane cykle różnych typów snu.

W 1952 roku dołączył do niego William C. Dement, powszechnie uważany za ojca współczesnej medycyny snu. Opracowali metodę elektrookulografii do ciągłego pomiaru ruchliwości oka bez konieczności żmudnej bezpośredniej obserwacji za pomocą latarki.

Zaobserwowali, że szybkie ruchy gałek ocznych były związane z nieregularnym oddychaniem i przyspieszonym tętnem, a później wykazali, że jest to związane z żywym snem. Opublikowali ważny artykuł na temat swoich odkryć w 1953 roku.KątKąt

Funkcjonować

Poza ciekawością jego obecności jako integralnej części snu, sen REM wydaje się spełniać kilka ważnych funkcji. Jest to czas, w którym mózg jest bardzo aktywny, z dużą aktywnością metaboliczną.

Ponieważ ciało jest zwykle aktywnie sparaliżowane podczas snu REM, możliwe jest doświadczanie żywych snów bez niebezpieczeństwa ich odgrywania. Istnieją wyraźne różnice w miarach fizjologicznych, co sugeruje, że systemy organizmu mogą zostać pobudzone podczas tego stanu. Mężczyźni mogą w tym czasie mieć erekcję.

Jak zauważono powyżej, sen REM wydaje się również odgrywać ważną rolę w konsolidacji pamięci. Może to obejmować redukowanie połączeń między neuronami, które są niepotrzebne, a także tworzenie unikalnych skojarzeń, które mogą promować zdolność rozwiązywania problemów podczas czuwania.

Testowanie trafności

Współczesna medycyna snu obejmuje badanie zwane polisomnogramem diagnostycznym, czasami znanym jako PSG. To nocne badanie snu zwykle odbywa się w ośrodku snu lub laboratorium snu. PSG zawiera miary, które są pomocne w identyfikacji snu REM, w tym:

• Elektroencefalografia (EEG): Pomiar fal mózgowych

• Elektrookulografia (EOG): Pomiar ruchów gałek ocznych
• Elektromiografia (EMG): Pomiar napięcia mięśniowego

W fazie REM fale mózgowe są bardzo aktywne (wyglądają podobnie do stanu czuwania), oczy poruszają się energicznie z boku na bok lub w górę iw dół, a napięcie mięśni ciała jest niskie lub nieobecne.

Czas snu REM może być ważny dla diagnozowania określonych zaburzeń snu, w tym narkolepsji. Jeśli podczas snu REM występuje nieprawidłowe napięcie mięśni, może to uzasadniać diagnozę zaburzenia zachowania podczas snu REM.

Powiązane warunki

Sen REM powinien normalnie występować w odstępach opisanych powyżej. Może wystąpić wcześnie w przypadku braku snu lub z powodu narkolepsji. W rzeczywistości obecność snu REM w pierwszych 15 minutach PSG lub podczas drzemek, które występują w ramach testów wielokrotnego opóźnienia snu (MSLT) jest zgodna z diagnozą narkolepsji.

Stan ten charakteryzuje się niestabilnymi stanami snu i czuwania z wnikaniem elementów snu REM w stan czuwania, w tym:

• Żywe treści snów powodujące halucynacje podczas przechodzenia w stan snu
• Utrata napięcia mięśniowego powodująca katapleksję lub paraliż senny
• Nadmierna senność w ciągu dnia

Ten stan może wymagać leczenia lekami, które stabilizują sen lub czuwanie, w tym stosowanie odpowiednio hydroksymaślanu sodu (Xyrem lub Xywav) i różnych stymulantów (Provigil, Nuvigil, Ritalin, Adderall, Wakix itp.). Sunosi (solriamfetol), środek pobudzający czuwanie, może być również stosowany w celu poprawy czuwania u dorosłych z nadmierną sennością w ciągu dnia z powodu narkolepsji.

Zaburzenie zachowania w fazie REM często dotyka starszych mężczyzn i charakteryzuje się zachowaniami podczas snu. Mogą to być:

• Uderzenie
• Kopanie
• Mówić lub krzyczeć
• Inne ruchy (np. strzelanie do koszykówki)
• Wypadanie z łóżka
• Urazy siebie lub partnera w łóżku

Te ruchy i zachowania są możliwe, gdy normalna utrata napięcia mięśniowego występująca w fazie REM jest niepełna lub nieobecna. Dlatego możliwe staje się zrealizowanie snu.

Ten stan został po raz pierwszy opisany przez lekarzy Mark Mahowald, Carlos Schenck i Scott Bundlie w Minnesota Regional Sleep Center związanym z Hennepin County Medical Center i University of Minnesota w Minneapolis.

Zaburzenia zachowania w fazie REM są często leczone przy zachowaniu środków ostrożności i przy użyciu wyższych dawek melatoniny lub leków na receptę o nazwie klonazepam (lub Klonopin).

Sen REM może być czasem w nocy, kiedy obturacyjny bezdech senny może być bardziej prawdopodobny u osób podatnych. Może to być związane z częstymi lub wczesnymi porannymi przebudzeniami i wtórną bezsennością.

Wreszcie sen REM może być stłumiony przez niektóre leki przeciwdepresyjne lub używanie substancji, w tym alkoholu i marihuany.

Sen REM jest ważną częścią normalnej nocy snu. Może dostarczać przyjemności wspominanych snów. Kiedy występują problemy z jego regulacją lub jego skutkami, może to być związane z innymi zaburzeniami snu, w tym narkolepsją, zaburzeniami zachowania podczas snu REM, a nawet bezdechem sennym.

Jeśli czujesz, że nie śpisz normalnie, rozważ ocenę przez lekarza specjalizującego się w zaburzeniach snu, który może zorganizować dalsze badania i zapewnić niezbędne leczenie.