Co to jest szczepionka Shingrix?

Shingrix (rekombinowana szczepionka półpaśca) to nowsza szczepionka, zatwierdzona w 2017 roku przez Food and Drug Administration (FDA) do leczenia półpaśca (półpaśca).

Według Centers for Disease Control and Prevention (CDC), szczepienie Shingrix jest jednym z najskuteczniejszych sposobów ochrony przed półpaścem, a także poważnym powikłaniem półpaśca zwanym neuralgią popółpaścową (PHN).

Zalecenia

Kto powinien dostać Shingrixa?

Według CDC każda osoba dorosła w wieku 50 lat i starsza powinna otrzymać Shingrix, w tym osoby, które:

• Miałeś już wcześniej półpasiec: Półpasiec jest stanem, który może nawracać w kółko, więc posiadanie półpaśca w przeszłości nie czyni człowieka odpornym na ponowne zachorowanie. Jeśli masz aktualny atak półpaśca, powinieneś poczekać, aż wysypka zniknie, zanim otrzymasz Shingrix, ale poza tym nie ma wymogu, jak długo powinieneś czekać na szczepionkę po przebyciu półpaśca.

• Otrzymali Zostavax: Zostavax to żywa atenuowana szczepionka przeciwko półpaścowi, która została wydana w 2006 roku. Żywa atenuowana szczepionka to taka, która składa się z osłabionej wersji wirusa, takiej jak ta, która powoduje półpasiec. Od 18 listopada 2020 r. Zostavax nie jest już dostępny w Stanach Zjednoczonych. Według CDC Zostavax nie był tak skuteczny w zapobieganiu półpaścowi lub powikłaniom półpaśca – takim jak PHN – jak Shingrix. Pamiętaj, aby porozmawiać z lekarzem o tym, kiedy zaplanować szczepionkę Shingrix, jeśli w przeszłości miałeś Zostavax.

• Nie są pewni, czy chorowali na ospę wietrzną: Wirus ospy wietrznej i półpaśca, który powoduje ospę wietrzną, to ten sam wirus, który rezyduje w korzeniu nerwowym, a następnie staje się aktywny, powodując półpasiec. Osoba musiała mieć ospę wietrzną lub szczepionkę przeciwko ospie wietrznej, aby dostać półpasiec. Według CDC badania pokazują, że 99% dorosłych w Stanach Zjednoczonych w wieku 40 lat lub starszych zachorowało na ospę wietrzną. Wiele osób nie ma pewności, czy chorowało na ospę wietrzną, czy nie. Shingrix jest bezpieczny, nawet dla tych, którzy nie są pewni.

• Mają więcej niż 50 lat: nie ma ograniczeń co do wieku zdrowej osoby dorosłej, która może otrzymać szczepionkę Shingrix po 50. roku życia.

Kto nie powinien dostać Shingrixa?

Do osób, które nie powinny otrzymać szczepionki Shingrix należą osoby, które:

• Wystąpiła ciężka reakcja alergiczna na którykolwiek składnik szczepionki lub po dawce szczepionki Shingrix
• Zostały przetestowane pod kątem odporności na wirusa wywołującego półpasiec (varicella-zoster) i uzyskały wynik negatywny (to wskazuje, że może być konieczne zaszczepienie się przeciwko ospie wietrznej, a nie przeciwko półpaścowi)
• Obecnie mam ostry przypadek półpaśca
• Jesteś w ciąży lub karmisz piersią
• Masz ostrą (nagłą) ciężką lub umiarkowanie ciężką chorobę (w tym osobę o temperaturze 101,3 stopnia F lub wyższej)

Ostrzeżenia i środki

W 2021 r. FDA wydała nowe ostrzeżenie o możliwym związku między szczepionką Shingrix a bardzo rzadkim zaburzeniem neuroautoimmunologicznym zwanym zespołem Guillain-Barre (GBS). GBS to stan, w którym dochodzi do uszkodzenia nerwów obwodowych.

FDA poinformowała jednak, że nie ma wystarczających dowodów, aby ustalić ostateczny związek między szczepionką a GBS, zapewniając opinię publiczną, że korzyści ze szczepionki nadal przewyższają wszelkie ryzyko i że szczepionka jest nadal bezpieczna i skuteczna.

Aktualizacja, którą FDA wprowadziła do sekcji ostrzeżeń na etykiecie leku Shingrix, była wynikiem badania obserwacyjnego przeprowadzonego przez agencje federalne, które odnotowało ryzyko GBS podczas 42-dniowej obserwacji osób, które zostały zaszczepione. Ponownie, według FDA, nie było wystarczających dowodów z badań klinicznych, aby ostatecznie powiązać przypadki GBS ze szczepionką Shingrix.

Harmonogram dozowania

Shingrix podaje się we wstrzyknięciu, które zwykle podaje się w mięsień ramienia, zwany mięśniem naramiennym. Jest administrowany przez świadczeniodawcę w gabinecie świadczeniodawcy lub w aptece. Podawana jest pierwsza dawka, a druga będzie potrzebna dwa do sześciu miesięcy po podaniu pierwszej dawki.

Jak dobrze działa Shingrix?

Według CDC dwie dawki szczepionki Shingrix są skuteczne w ponad 90% w zapobieganiu półpaścowi u osób w wieku 50 lat lub starszych. Shingrix jest również w 90% skuteczny w zapobieganiu PHN. Uważa się, że w ciągu pierwszych czterech lat po szczepieniu ochrona utrzymuje się powyżej 85%.

Skutki uboczne

Skutki uboczne lub reakcje niepożądane to te, które są niezamierzone i są związane z konkretnym lekiem (takim jak Shingrix).

W badaniach klinicznych nie stwierdzono, aby Shingrix powodował jakiekolwiek poważne skutki uboczne. W rzeczywistości, według Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej, skutki uboczne szczepionek są zwykle łagodne i szybko ustępują bez interwencji medycznej.

Działania niepożądane związane z Shingrix obejmują:

• Ból, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia
• Ból w mięśniach
• Zmęczenie
• Bół głowy
• Dreszcze
• Gorączka
• Objawy żołądkowo-jelitowe (takie jak nudności lub ból brzucha)

Skutki uboczne Shingrix są zwykle tymczasowe. U niektórych osób skutki uboczne wpływają na zdolność wykonywania prostych czynności przez okres do trzech dni po szczepieniu.

Uwaga, w przypadku łagodnych reakcji na szczepionkę Shingrix (takich jak ból mięśni) wiele osób przyjmuje dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, takie jak ibuprofen (Motrin) lub acetaminofen (Tylenol).

Poważne skutki uboczne

Podobnie jak w przypadku każdego innego leku, poważne działania niepożądane leku Shingrix mogą obejmować ciężką reakcję alergiczną. Objawy reakcji alergicznej (zwanej anafilaksją) obejmują:

• pokrzywka
• Słabość
• Zawroty głowy
• Dezorientacja
• Obrzęk gardła, jamy ustnej i języka
• Niebieskie usta lub skóra
• Trudności w oddychaniu
• Tachykardia (szybkie tętno)
• Osłabienie lub zapaść
• Utrata przytomności

Objawy anafilaksji są poważne; mogą zagrażać życiu bez natychmiastowej interwencji medycznej. Jeśli po szczepieniu Shingrix wystąpią jakiekolwiek objawy ciężkiej reakcji alergicznej, natychmiast poszukaj pomocy medycznej w nagłych wypadkach.

Koszt

Za szczepionkę Shingrix można zapłacić:

• Medicare Część D: W zależności od planu może wystąpić niewielki koszt własny. Uwaga, Medicare Część B nie obejmuje szczepionki na półpasiec.

• Niektóre plany Medicaid: Skontaktuj się z ubezpieczycielem, aby dowiedzieć się, czy Twój plan obejmuje szczepionkę na półpasiec.

• Wiele prywatnych planów ubezpieczenia zdrowotnego: mogą wystąpić niewielkie koszty z własnej kieszeni, więc należy skontaktować się z ubezpieczycielem, aby dowiedzieć się, czy Shingrix jest objęty ubezpieczeniem.

• Programy pomocy w zakresie szczepień: Niektóre firmy farmaceutyczne oferują pomoc osobom bez ubezpieczenia na pokrycie kosztów szczepionek kwalifikującym się dorosłym osobom, które nie są w stanie zapłacić. Skontaktuj się z producentem szczepionek Shingrix, aby ubiegać się o program pomocy w szczepieniach oferowany przez GlaxoSmithKline.

Kryteria kwalifikacji do Programu Pomocy Pacjentom GSK obejmują, że osoba:

• Musi być osobą dorosłą, mieć co najmniej 19 lat
• Musi mieszkać w jednym z 50 stanów USA, Portoryko lub Dystrykcie Kolumbii
• Jeśli mieszkasz w Portoryko, nie możesz kwalifikować się do rządowego planu zdrowotnego Portoryko Mi Salud
• Nie może mieć ubezpieczenia OC na szczepienia
• Musi być zapisany do planu leków na receptę Medicare Part D i wydać co najmniej 600 USD na receptę w ramach swojego planu w ciągu tego roku kalendarzowego
• Musi mieć łączny dochód gospodarstwa domowego mieszczący się w kwalifikacyjnym limicie, który można znaleźć na stronie programu pomocy dla pacjentów GSK

Pobierz formularz wniosku o pomoc w szczepieniu na stronie gskforyou.com.

Szczepionka Shingrix jest dostępna w niektórych aptekach, które podają szczepionki, a także w gabinecie lekarza. Jeśli masz pytania lub wątpliwości dotyczące szczepionki, skontaktuj się z lekarzem.