Co to jest uporczywe zaburzenie depresyjne?

Uporczywe zaburzenie depresyjne to zaburzenie nastroju z przewlekłymi objawami podobnymi do depresji. Objawy uporczywego zaburzenia depresyjnego są zwykle mniej nasilone niż ciężkie zaburzenie depresyjne (depresja kliniczna) i wiadomo, że trwają dłużej.

Zaburzenie to było kiedyś nazywane „dystymią” lub „zaburzeniem dystymicznym”, ale nazwa została zmieniona w najnowszym wydaniu Podręcznika diagnostycznego i statystycznego zaburzeń psychicznych (DSM-5). DSM-5 odzwierciedla zaktualizowaną nazwę tego zaburzenia nastroju, które jest konsolidacją przewlekłego ciężkiego zaburzenia depresyjnego i dystymii. Tutaj przyjrzymy się bliżej uporczywemu zaburzeniu depresyjnemu, jego objawom, przyczynom i leczeniu.

Co to jest uporczywe zaburzenie depresyjne?

Znaczenie dystymii w języku greckim to „zły stan umysłu”. Zaktualizowano do obecnej nazwy, uporczywe zaburzenie depresyjne, w 5^ten Wydanie DSM, stan jest uważany za jedną z dwóch podstawowych form depresji, przy czym za drugą jest poważne zaburzenie depresyjne.

Uporczywe zaburzenie depresyjne zwykle ma mniej poważnych objawów niż duże zaburzenie depresyjne, ale wiadomo, że trwa długo. W rzeczywistości uporczywe zaburzenie depresyjne często obejmuje utrzymujący się depresyjny nastrój przez co najmniej dwa lata, wraz z co najmniej dwoma objawami kwalifikującymi.

Uporczywe zaburzenie depresyjne jest uważane za zaburzenie nastroju (wraz z takimi stanami, jak choroba afektywna dwubiegunowa i duże zaburzenie depresyjne). Wiadomo, że stan ten dotyka kobiety dwukrotnie częściej niż mężczyźni.

Uporczywe zaburzenie depresyjne wpływa na sposób, w jaki człowiek myśli o sobie, negatywnie wpływa na nastrój, a także wpływa na myśli danej osoby. Zaburzenie nastroju – takie jak uporczywe zaburzenie depresyjne – różni się od zwykłego odczuwania smutku lub niskiego nastroju. Obejmuje określony przebieg choroby, z którego dana osoba nie może po prostu wyrwać się lub otrząsnąć się jako zły dzień. Raczej osoby z zaburzeniami nastroju zazwyczaj muszą poddać się leczeniu, aby poczuć się lepiej.

Chociaż uporczywe zaburzenie depresyjne jest uważane za łagodniejszą formę depresji, osoby z tym zaburzeniem nadal mogą doświadczać okresowych napadów depresji.

Objawy

Jeśli chodzi o objawy jakiegokolwiek zaburzenia psychicznego, w tym uporczywego zaburzenia depresyjnego, należy spojrzeć na kryteria DSM-5, które określają, jakie objawy, cechy i cechy muszą być obecne, aby zdiagnozować chorobę psychiczną.

DSM-5 definiuje trwałe zaburzenie depresyjne jako długotrwałe zaburzenie nastroju o podstępnym początku z co najmniej dwuletnim nastrojem depresyjnym. Stan ten musi również skutkować znacznym niepokojem i upośledzeniem funkcjonowania w ważnych obszarach twojego życia.Kąt

Objawy uporczywego zaburzenia depresyjnego mogą obejmować:

• Smutny, niespokojny lub pusty nastrój, który trwa
• Poczucie beznadziejności
• Kłopoty z koncentracją
• Niemożność łatwego podejmowania decyzji
• Zaburzenie normalnego procesu myślenia
• Niski poziom energii
• Zmęczenie
• Wzrost lub spadek apetytu, który ma wpływ na masę ciała
• Bezsenność (bezsenność)
• Wczesne wstawanie rano
• Spanie za dużo
• Niska samo ocena

Kwalifikujące się objawy

Chociaż istnieje wiele różnych objawów, które może mieć osoba z uporczywym zaburzeniem depresyjnym, istnieją pewne specyficzne czynniki, które muszą być obecne, aby formalnie zdiagnozować ten rodzaj depresji. Na przykład osoba dorosła z uporczywym zaburzeniem depresyjnym musi mieć depresyjny nastrój przez co najmniej dwa lata, aby kwalifikować się do diagnozy (w przypadku nastolatka lub dziecka okres depresji trwa tylko jeden rok). Oprócz depresyjnego nastroju, osoba musi mieć co najmniej dwa objawy kwalifikujące, w tym:

• Przejadanie się
• Słaby apetyt
• Bezsenność
• Nadmierny sen
• Niski poziom energii
• Zmęczenie
• Niska samo ocena
• Słaba koncentracja
• niezdecydowanie
• Beznadziejność.

Osoby z uporczywą depresją przyzwyczajają się do ich łagodnych objawów i często nie szukają pomocy, dlatego często zdarza się, że dana osoba nie jest diagnozowana. Jeśli masz co najmniej dwa z powyższych objawów, wraz z depresyjnym nastrojem przez co najmniej dwa lata (jeśli jesteś dorosły), ważne jest, aby uzyskać ocenę lekarską.

Diagnoza

Często diagnozuje się uporczywe zaburzenie depresyjne wraz z innymi schorzeniami medycznymi lub psychicznymi, takimi jak nadużywanie substancji lub zaburzenie lękowe. Proces diagnozy może obejmować:

• Ocena psychiatryczna: Historia medyczna i badanie psychiatryczne, które obejmuje szczegółowe pytania dotyczące objawów (takich jak myśli, uczucia i zachowania). Czasami pytania zadawane są w formie pisemnej.

• Historia rodziny: służy do rozszyfrowania, czy w Twojej rodzinie występuje jakakolwiek choroba psychiczna (często wiadomo, że depresja występuje w rodzinie)

• Ocena diagnostyczna: Informacje zebrane podczas oceny psychiatrycznej są porównywane z kryteriami DSM-5 ustalonymi przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne.

Powoduje

Chociaż nie ma jednej przyczyny zaburzeń depresyjnych, w tym uporczywego zaburzenia depresyjnego, eksperci uważają, że stan ten może być powiązany z brakiem równowagi chemicznej w mózgu.KątZ uporczywym zaburzeniem depresyjnym wiąże się kilka czynników, w tym:

• Czynniki środowiskowe: takie jak utrata rodziców lub separacja w dzieciństwie.KątKąt

• Czynniki temperamentalne: takie jak negatywne wzorce afektywne i myślowe.KątKąt

• Czynniki biologiczne: takie jak chemia mózgu danej osoby

• Czynniki genetyczne: Depresja występuje w rodzinach, może istnieć genetyczny związek z chorobą, ale żadne konkretne geny nie zostały jeszcze powiązane z uporczywym zaburzeniem depresyjnym.KątKąt

Uporczywe zaburzenie depresyjne wiąże się z długotrwałym (przewlekłym) stresem, a także z traumą.

Leczenie

Lek

Obecnie dostępnych jest wiele różnych rodzajów leków przeciwdepresyjnych, które są skuteczne w leczeniu depresji. Jedną z wad leków jest to, że może minąć kilka tygodni, zanim te leki zaczną działać, aby złagodzić objawy. Nawet jeśli na początku wydają się nie działać, bardzo ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Leki te mogą mieć nieprzyjemne skutki uboczne (w zależności od rodzaju przyjmowanego leku przeciwdepresyjnego). Pamiętaj, aby zgłosić wszelkie skutki uboczne swojemu lekarzowi. Pamiętaj też, że wiele skutków ubocznych z czasem znika. Jeśli nie ustąpią, Twój lekarz może zamówić inny rodzaj leku przeciwdepresyjnego.

Psychoterapia

Istnieją różne rodzaje terapii, które są często stosowane, gdy dana osoba ma uporczywe zaburzenie depresyjne. Terapia skupia się na pomocy osobie z uporczywym zaburzeniem depresyjnym w zmianie zniekształconej koncepcji siebie i postrzegania otoczenia. Psychoterapia ma również na celu pomóc osobie z uporczywym zaburzeniem depresyjnym w pracy nad poprawą relacji i skutecznym radzeniem ze stresem. Typowe rodzaje psychoterapii uporczywych zaburzeń depresyjnych obejmują:

• Terapia poznawczo-behawioralna (CBT): forma psychoterapii, która okazała się skuteczna w przypadku wielu problemów.

• Terapia interpersonalna: skupia się przede wszystkim na wpływie twoich obecnych relacji na twój nastrój.

• Psychoterapia psychodynamiczna: bada podstawowe konflikty i nieświadomą dynamikę, które mogą przyczyniać się do twojej depresji.

Ponieważ uporczywe zaburzenie depresyjne uważane jest za przewlekłe, może być konieczna długotrwała terapia.

Korona

Jest wiele rzeczy, które możesz zrobić samodzielnie, które pomogą złagodzić niektóre objawy depresji, w tym wiele zmian w stylu życia, takich jak:

• Szukam profesjonalnej pomocy
• Zdrowa dieta
• Próbuję się wyspać
• Wyznaczaj małe osiągalne cele i kontynuuj wyznaczanie małych, aż zostaną osiągnięte większe cele.
• Staram się jak najwięcej nawiązać kontakt z przyjaciółmi i rodziną
• Unikanie używania alkoholu (i narkotyków)
• Zajęcie się negatywnymi wzorcami myślenia
• Angażowanie się w regularny program ćwiczeń (za zgodą lekarza)

Należy pamiętać, że uporczywe zaburzenie depresyjne jest poważną chorobą i dostępne jest leczenie. Dzięki dokładnej diagnozie i właściwemu leczeniu większość ludzi może nauczyć się żyć z uporczywym zaburzeniem depresyjnym, a wielu z nich odczuwa ulgę w ich objawach. Jeśli masz objawy uporczywego zaburzenia depresyjnego, koniecznie porozmawiaj ze swoim lekarzem prowadzącym; nie bój się poprosić o skierowanie do specjalisty zdrowia psychicznego w celu uzyskania dokładnej oceny/diagnozy. To pierwszy krok do proaktywnego dbania o zdrowie psychiczne.