Co to jest zaburzenie przetwarzania sensorycznego?

Zaburzenie przetwarzania sensorycznego (SPD) to stan, w którym osoba nie reaguje normalnie na dźwięki, zapachy, tekstury i inne bodźce. Mogą być tak wrażliwi na, powiedzmy, filmową ścieżkę dźwiękową, że nie potrafią siedzieć w kinie, albo tak niewrażliwi na bodźce, że zadają sobie wiele trudu, aby jej szukać. Wcześniej nazywana dysfunkcją integracji sensorycznej, SPD występuje najczęściej u dzieci (chociaż może dotyczyć dorosłych) i często dotyka osoby z pewnymi zaburzeniami rozwojowymi, takimi jak zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD), zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne ( OCD). Diagnozowanie SPD może być trudne, ponieważ nie ma oficjalnych kryteriów tego stanu, ale istnieje stosunkowo standardowe leczenie zaburzeń przetwarzania sensorycznego – rodzaj terapii zajęciowej znanej jako terapia integracji sensorycznej.

Objawy zaburzeń przetwarzania sensorycznego

Dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego nie reagują normalnie na bodźce, na które inne nie miałyby wpływu na jeden z trzech sposobów. Mogą nadmiernie reagować (zwane również nadmierną reakcją) na jasne światło; głośne, nagłe lub długotrwałe dźwięki (np. warkot blendera, a nawet muzyka); uczucie drapania lub swędzenia tkanin, takich jak wełna lub metki odzieżowe na skórze; a nawet określone smaki lub zapachy. Mogą również nie być w stanie tolerować fizycznego kontaktu z innymi ludźmi – na przykład presji uścisku. Przebywanie w tłumie może być nie do zniesienia dla dzieci z SPD.

Taka nadmierna reakcja na bodźce zewnętrzne może powodować u dziecka niepokój, problemy z angażowaniem się w rutynowe czynności i trudności z przystosowaniem się do nowych sytuacji. Reakcje nadreaktywne mogą być łagodne lub osłabiające, dziecko musi natychmiast opuścić sytuację. W rezultacie dzieciom z SPD może być trudno nawiązać kontakt z innymi dziećmi.

Inne dzieci mogą wykazywać stłumioną lub opóźnioną reakcję na bodźce znane jako niedostateczna lub niedostateczna reakcja. Na przykład mogą nie reagować na ból zdrapanego kolana lub dyskomfort związany z ekstremalnym zimnem lub upałem. Mózgi niektórych dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego nie przetwarzają odpowiednio wiadomości z mięśni lub stawów, co upośledza ich zdolności motoryczne lub postawę. Mogą być określane jako niezdarne lub niezdarne, lub uważane za „dyskietki”, na przykład najwyraźniej potrzebujące oparcia się o ścianę podczas stania.

Trzecią manifestacją SPD jest głód czuciowy, w którym dziecko czuje potrzebę szukania bodźców. Potrzeba „poczucia” lub doświadczenia jest tak silna, że ​​mogą działać.

Niektóre dzieci z SPD borykają się z lękiem i mogą mieć również inne zaburzenia, między innymi:

• Dyspraksja, zaburzenie koordynacji, które wpływa na rozwój umiejętności motorycznych. Małe dzieci z dyspraksją mogą powoli osiągać kamienie milowe, takie jak chodzenie lub samodzielne karmienie. Z wiekiem mogą zmagać się z pisaniem, rysowaniem i niektórymi aktywnościami fizycznymi.

• Zaburzenia postawy: Słaba percepcja pozycji ciała i ruchu (jak opisano powyżej)

• Zaburzenie dyskryminacji sensorycznej: niezdolność do wykrycia subtelnych różnic we wprowadzaniu wzrokowym, dotykowym, słuchowym i fizycznym

Powoduje

Konkretna przyczyna zaburzeń przetwarzania sensorycznego nie została jeszcze ustalona. Według Instytutu Przetwarzania Sensorycznego STAR, niektóre badania sugerują, że SPD może być dziedziczone; Pewną rolę mogą również odgrywać powikłania prenatalne lub porodowe oraz pewne czynniki środowiskowe.Kąt

Inne badania sugerują możliwy związek genetyczny. W jednym z badań przyjrzano się próbie ponad 1000 bliźniąt w wieku niemowlęcym i stwierdzono, że gdy jeden z bliźniąt był nadwrażliwy na dźwięk i światło, prawdopodobieństwo wystąpienia u drugiego również było większe.Kąt

Co więcej, istnieją badania sugerujące, że mózgi osób z SPD mogą mieć inną strukturę i okablowanie niż mózgi innych osób. Na przykład w badaniu z 2013 r. wykorzystano obrazowanie mózgu, aby pokazać różnice strukturalne w tylnej istocie białej dzieci z SPD, które korelują z nietypowym zachowaniem sensorycznym.Kąt

W 2014 roku w innym badaniu zbadano łączność neuronową w istocie białej dzieci z SPD i stwierdzono wyraźne różnice w obszarach mózgu kontrolujących percepcję sensoryczną i integrację.Kąt

Diagnoza

Diagnozowanie SPD może być problematyczne. Wielu lekarzy uważa to za wyjątkowy stan i istnieją nawet kliniki, które specjalnie go leczą. Jednocześnie jednak zaburzenia przetwarzania sensorycznego nie znajdują się w Podręczniku Diagnostyki i Statystyki Zaburzeń Psychicznych (DSM-5). Zamiast tego wyzwania sensoryczne są wymienione jako możliwy objaw zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD).Kąt

To powiedziawszy, pierwszym krokiem w kierunku potwierdzenia, że ​​dziecko ma SPD, jest obserwacja zachowań sugerujących zaburzenie i poszukiwanie diagnozy. Oprócz rozważenia tych zachowań, lekarz będzie chciał poznać historię rozwoju dziecka i jego ogólny stan zdrowia. Mogą przeprowadzić badanie fizykalne, oceny psychologiczne oraz testy mowy i języka.

Istnieje również wiele różnych testów przesiewowych w kierunku SPD, w tym Testy Integracji Sensorycznej i Praxis (SIPT) oraz Pomiar Przetwarzania Sensorycznego (SPM).Kąt

Leczenie

Leczenie pierwszego rzutu SPD obejmuje formę terapii zajęciowej znanej jako terapia integracji sensorycznej. Podejście to obejmuje „dietę sensoryczną” składającą się z codziennego menu zindywidualizowanych, wspierających strategii sensorycznych oraz różnorodnych zajęć, sprzętu i udogodnień zaprojektowanych w celu stymulacji i/lub odczulania dziecka, w zależności od tego, czy jest ono nadreaktywne, czy hiporeaktywne. .

W przypadku dziecka nadreaktywnego mogą to być:

• Przyciemnianie oświetlenia lub noszenie okularów przeciwsłonecznych lub osłony przeciwsłonecznej w celu zablokowania górnego oświetlenia fluorescencyjnego
• Noszenie zatyczek do uszu lub słuchawek w hałaśliwym otoczeniu
• Unikanie silnie pachnących produktów (np. perfum, odświeżaczy powietrza, mydeł)
• Ograniczenie opcji jedzenia, aby uniknąć osobistych awersji (np. intensywnie pikantne, teksturowane, zimne, gorące)
• Noszenie odzieży dostosowanej do osobistych wrażliwości (np. obcisłe paski w talii i/lub szorstki materiał, szwy i metki)
• Szczotkowanie, technika, w której do skóry używa się miękkiego pędzelka, aby pomóc dziecku tolerować dotyk

Dzieci, które są niedostatecznie reaktywne lub poszukujące doznań, mogą skorzystać z:

• Zabawki stymulujące zmysły (np. bezpieczne gryzaki i przedmioty typu fidget)
• Możliwość bujania się, bujania i innych czynności stymulujących zmysły
• Żywność o silnym smaku i/lub teksturowanej, zimne i gorące napoje
• Aranżacje mebli, które zmniejszają ryzyko uderzenia o ostre lub twarde powierzchnie

Terapia poznawczo-behawioralna może być również skuteczna w stopniowym zwiększaniu tolerancji na przytłaczające doznania zmysłowe.

Zaburzenia przetwarzania sensorycznego mogą stanowić wyzwanie dla dzieci i ich rodziców. Wczesna interwencja jest idealna, ponieważ dzieci mogą dobrze reagować na terapię, jednocześnie rozwijając się fizycznie i psychicznie. Ważne jest również, aby edukować członków rodziny, nauczycieli i opiekunów, jak zapobiegać stresowi u dzieci z SPD, co pozwoli im lepiej funkcjonować w warunkach społecznych i szkolnych. Objawy SPD mogą zniknąć lub stać się łatwiejsze do opanowania, gdy strategie radzenia sobie zostaną skutecznie włączone do codziennego życia dziecka.Kąt