Co to jest zaburzenie schizofreniczne?

Zaburzenie schizofreniczne, podobnie jak schizofrenia, to zaburzenie psychotyczne, które wpływa na to, jak zachowujesz się, myślisz, odnosisz się do innych, wyrażasz emocje i postrzegasz rzeczywistość. W przeciwieństwie do schizofrenii trwa tylko od jednego do sześciu miesięcy.

Około jedna trzecia osób z początkową diagnozą zaburzenia schizofrenicznego powraca do zdrowia w ciągu sześciu miesięcy, a zaburzenie schizofreniczne jest ich diagnozą ostateczną. Większość pozostałych dwóch trzecich osób ostatecznie otrzyma diagnozę schizofrenii lub zaburzenia schizoafektywnego.

Co to jest zaburzenie schizofreniczne?

Zaburzenie schizofreniczne jest poważnym, ale ograniczonym w czasie zaburzeniem psychotycznym, które zakłóca zdolność osoby do:

• Jasno myśleć
• Zarządzaj emocjami
• Podejmować decyzje
• Odnosić się do innych

Zaburzenie to jest stosunkowo rzadkie w Stanach Zjednoczonych i krajach rozwiniętych, a około jedna na 1000 osób zapada na tę chorobę w ciągu swojego życia. Występuje zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet. Zwykle występuje u mężczyzn w wieku od 18 do 24 lat, au kobiet najczęściej występuje w wieku od 24 do 35 lat.

Objawy

Charakterystyczne objawy zaburzenia schizofrenicznego są identyczne z objawami schizofrenii, ale zaburzenie schizofreniczne wyróżnia czas jego trwania. Epizod choroby trwa co najmniej miesiąc, ale krócej niż sześć miesięcy.

Objawy zaburzeń schizofrenicznych mogą obejmować:

• urojenia

• Halucynacje

• Zdezorganizowana mowa, taka jak brak sensu, używanie bezsensownych słów i przeskakiwanie z jednego tematu na drugi
• Dziwne lub dziwne zachowanie, takie jak chodzenie, chodzenie w kółko lub ciągłe pisanie
• Brak energii
• Złe nawyki higieniczne i pielęgnacyjne
• Utrata zainteresowania lub przyjemności z życia
• Wycofanie się z rodziny, przyjaciół i zajęć towarzyskich

Diagnoza

W niektórych przypadkach diagnoza jest prowizoryczna, ponieważ nie jest jasne, czy dana osoba wyzdrowieje z zaburzeń w ciągu sześciu miesięcy.

Rozpoznanie zaburzeń schizofrenicznych wymaga dwóch (lub więcej) z poniższych, z których każdy występuje przez znaczną część czasu w okresie jednego miesiąca (przy czym jeden to 1, 2 lub 3):

1. urojenia
2. Halucynacje
3. Zdezorganizowana mowa (komunikacja jest niespójna lub rozmowa jest często przerywana)
4. Zachowanie zdezorganizowane lub katatoniczne
5. Zmniejszony zakres ekspresji emocjonalnej (osoba wydaje się być emocjonalnie wycofana)

Podczas gdy do diagnozy schizofrenii wymagane jest upośledzenie funkcjonowania społecznego, zawodowego lub akademickiego, w zaburzeniu schizofrenicznym poziom funkcjonowania jednostki może mieć wpływ lub nie.

Jeśli Twój świadczeniodawca nie znajdzie fizycznej przyczyny objawów, może skierować Cię do psychiatry lub psychologa, który przeprowadzi z Tobą wywiad i może użyć specjalnie zaprojektowanych narzędzi do przeprowadzania wywiadu i oceny, aby ocenić Cię pod kątem zaburzeń psychotycznych. Mogą również rozmawiać z innymi osobami w twoim życiu, które cię znają.

Pracownik służby zdrowia lub terapeuta opiera swoją diagnozę na twoich objawach i obserwacji twoich symptomów i zachowania.

Powoduje

Chociaż dokładna przyczyna zaburzeń schizofrenicznych nie jest znana, naukowcy uważają, że czynniki genetyczne i środowiskowe mogą być zaangażowane w rozwój zaburzeń związanych ze schizofrenią.

• Genetyka: Schizofrenia i pokrewne schorzenia mają silny składnik genetyczny. Twoje prawdopodobieństwo zachorowania na schizofrenię jest ponad sześciokrotnie wyższe, jeśli masz bliskiego krewnego, takiego jak rodzic lub rodzeństwo, z tą chorobą. Ale wiele osób, u których zdiagnozowano schizofrenię, nie ma żadnych członków rodziny dotkniętych chorobą.

• Czynniki środowiskowe: Dowody sugerują, że pewne czynniki w środowisku mogą wywoływać zaburzenia schizofreniczne u osób, które odziedziczyły skłonność do rozwoju tego zaburzenia. Czynnikami tymi mogą być słabe interakcje społeczne lub bardzo stresujące wydarzenie. Ostatnie badania sugerują również związek między zaburzeniami autoimmunologicznymi a rozwojem psychozy u niektórych osób.

• Używanie substancji psychoaktywnych: Niektóre badania wykazały, że konopie indyjskie są zaangażowane w około 50% przypadków psychozy, schizofrenii i psychozy schizofrenicznej. Konopie indyjskie są znanym czynnikiem ryzyka schizofrenii, chociaż dokładny proces neurobiologiczny, w którym dochodzi do psychozy, nie jest dobrze poznany.

Leczenie

Zaburzenie schizofreniczne jest zwykle leczone indywidualnie dobraną kombinacją psychoterapii i leków w celu ochrony i stabilizacji oraz złagodzenia objawów. Osoby z ciężkimi objawami lub narażone na zranienie mogą potrzebować pobytu w szpitalu do czasu ustabilizowania się ich stanu.

Lek

Podstawowe leki stosowane w leczeniu psychotycznych objawów zaburzeń schizofrenicznych, takich jak urojenia, halucynacje i zaburzenia myślenia, nazywane są lekami przeciwpsychotycznymi. Leki stosowane w leczeniu zaburzeń schizofrenicznych obejmują:

„Typowe” leki przeciwpsychotyczne pierwszej generacji, takie jak:

• Torazyna (chlorpromazyna)
• Haldol (haloperidol)

„Nietypowe” leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji, takie jak:

• Rispolept (risperidon)
• Klozaryl (klozapina)

Psychoterapia

Jednym z najbardziej przebadanych modeli terapii stosowanych w leczeniu zaburzeń związanych ze schizofrenią jest terapia poznawczo-behawioralna lub CBT.Kąt Ten model psychoterapii dotyczy związku między myślami a zachowaniami, pomagając ludziom dowiedzieć się więcej o tym, jak negatywne wzorce myślenia o sobie i świecie wpływają na ich uczucia i zachowanie.

Korona

Wiele osób z zaburzeniami schizofrenicznymi wraca do zdrowia, chociaż niektórzy doświadczają okazjonalnego nawrotu objawów (nawrotów). Wsparcie i leczenie mogą pomóc w radzeniu sobie z chorobą i jej wpływem na Twoje życie. Oto kilka metod, które mogą pomóc w leczeniu objawów zaburzeń schizofrenicznych:

• Słuchaj swojego ciała. Nauczenie się rozpoznawania oznak, że źle się czujesz, może pomóc w radzeniu sobie z chorobą. Oznaki mogą obejmować brak energii, uczucie niepokoju lub stresu lub odejście od bliskich.

• Unikaj narkotyków i alkoholu. Leki rekreacyjne mogą pogorszyć objawy zaburzeń schizofrenicznych, szczególnie te, które zmieniają twoją rzeczywistość (halucynogeny), a także te zawierające THC. Narkotyki i alkohol mogą również źle reagować na leki przeciwpsychotyczne.

• Znajdź wsparcie rówieśników. Wirtualne lub osobiste grupy wsparcia dla osób z zaburzeniami związanymi ze schizofrenią mogą pomóc im dotrzeć do innych stojących przed podobnymi wyzwaniami. Grupy wsparcia mogą również pomóc w radzeniu sobie z rodziną i przyjaciółmi.