Co to jest zapalenie szyjki macicy?

Zapalenie szyjki macicy to zapalenie szyjki macicy, otwór w kształcie pączka, który łączy pochwę z macicą. Nie zawsze powoduje objawy. Kiedy tak się dzieje, mogą obejmować krwawienie, ból podczas seksu i upławy.

Zapalenie szyjki macicy najczęściej jest wynikiem infekcji przenoszonej drogą płciową (STI), takiej jak chlamydia lub rzeżączka, chociaż istnieje również kilka przyczyn niezakaźnych.

Stan można zdiagnozować za pomocą badania miednicy i testów laboratoryjnych w celu zidentyfikowania przyczyny. Jeśli w grę wchodzi infekcja, można przepisać leki. W niektórych przypadkach zapalenie szyjki macicy ustępuje bez leczenia.

Ginekolog gotowy do wykonania wymazu z szyjki macicy lub testu cytologicznego u nastoletniego pacjenta — Voison / Getty Images

Objawy zapalenia szyjki macicy

Zapalenie szyjki macicy nie zawsze powoduje objawy. Jeśli objawy się rozwiną, mogą obejmować:

Szara, biała lub żółtawa wydzielina z pochwy, w którym to przypadku stan określa się jako śluzowo-ropne zapalenie szyjki macicy
Krwawienie z pochwy między miesiączkami lub po seksie
Ból podczas seksu (dyspareunia)
Ból podczas oddawania moczu (dyzuria)
Częste oddawanie moczu
Ciężkość lub ból miednicy
Podrażnienie sromu (zapalenie sromu)

Niektóre przyczyny zapalenia szyjki macicy – takie jak wirus opryszczki pospolitej (HSV) – rzadko powodują objawy. Zapalenie szyjki macicy można zauważyć tylko podczas rutynowego badania miednicy.

Komplikacje

W niektórych przypadkach infekcja powodująca zapalenie szyjki macicy może rozprzestrzenić się na macicę, jajowody lub jajniki, powodując bolesny stan znany jako choroba zapalna miednicy (PID).

PID może prowadzić do potencjalnie śmiertelnej infekcji zwanej zapaleniem otrzewnej, a także do niepłodności.

Powoduje

Zapalenie szyjki macicy może być spowodowane przez dowolną z wielu chorób przenoszonych drogą płciową, z których większość obejmuje: Chlamydia trachomatis (bakterie wywołujące chlamydię) i Neisseria gonorrhoeae (bakterie powodujące rzeżączkę).

Mniej powszechne przyczyny to rzęsistkowica, Mycoplasma genitalium i opryszczka narządów płciowych.

Zapalenie szyjki macicy może być również spowodowane chorobami nie przenoszonymi drogą płciową, takimi jak bakteryjne zapalenie pochwy (BV).

Istnieje również wiele niezakaźnych przyczyn zapalenia szyjki macicy, w tym:

Uraz szyjki macicy
Urządzenia wprowadzające, takie jak wkładki domaciczne, kapturki naszyjkowe, tampony lub pessary (urządzenia umieszczane w pochwie w celu podtrzymywania narządów wewnętrznych)
Alergia na prezerwatywy lateksowe
Drażniące substancje chemiczne, takie jak bicze, środki plemnikobójcze lub czopki dopochwowe
Zapalenie całego ciała, na przykład spowodowane chorobami autoimmunologicznymi
Radioterapia

Zapalenie szyjki macicy nie zawsze ma znaną przyczynę. W badaniu z 2013 r. około 60% przypadków miało nieznane pochodzenie.

Biorąc pod uwagę, że większość przypadków zapalenia szyjki macicy dotyczy chlamydii lub rzeżączki, przypadki o nieznanym pochodzeniu zwykle traktuje się jako choroby przenoszone drogą płciową i leczy antybiotykami.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka zapalenia szyjki macicy są podobne do tych w przypadku chorób przenoszonych drogą płciową i obejmują wielu partnerów seksualnych, seks bez prezerwatyw i młodszy wiek.

Uprawianie seksu w młodym wieku lub historia infekcji przenoszonej drogą płciową również zwiększają ryzyko.

Diagnoza

Pierwszym krokiem w diagnozowaniu zapalenia szyjki macicy jest ustalenie, czy przyczyna jest zakaźna, czy niezakaźna.

Ostre zapalenie szyjki macicy, zapalenie szyjki macicy, które rozwija się nagle i poważnie, jest zwykle spowodowane infekcją.

Przewlekłe zapalenie szyjki macicy, zapalenie, które pojawia się powoli i utrzymuje, jest bardziej prawdopodobne z przyczyn niezakaźnych.

Jeśli jesteś oceniany pod kątem zapalenia szyjki macicy, twój lekarz rozpocznie przegląd twoich objawów i historii medycznej. Może to obejmować pytania dotyczące Twoich praktyk seksualnych, w tym liczby posiadanych partnerów oraz tego, czy uprawiasz bezpieczniejszy seks.

Badanie miednicy i testy laboratoryjne

Następnie lekarz przeprowadzi ręczne badanie pochwy, aby sprawdzić tkliwość szyjki macicy, macicy lub jajników.

Następnie zostanie wykonany egzamin miednicy. Wiąże się to z użyciem wziernika do utrzymywania otwartej pochwy, aby mieć wyraźny widok na szyjkę macicy i pobliskie tkanki.

Próbkę wydzieliny z pochwy lub szyjki macicy można również pobrać za pomocą wacika lub pędzla. Możesz również zostać poproszony o przesłanie próbki moczu. Próbki te zostaną następnie wysłane do laboratorium w celu oceny.

Większość wyników testów laboratoryjnych jest zwracana w ciągu dwóch do trzech dni i zawiera szczegółowe informacje o ewentualnych infekcjach. Hodowle HSV mogą trwać do dwóch tygodni.

Leczenie

Leczenie zapalenia szyjki macicy zależy od przyczyny twojego przypadku. W przypadku infekcji istnieją standardowe podejścia:

Chlamydia jest leczona antybiotykami. Zalecane leczenie to doksycyklina przyjmowana dwa razy dziennie przez tydzień. Alternatywne metody leczenia obejmują azytromycynę przyjmowaną w pojedynczej dawce lub lewofloksacynę przyjmowaną raz dziennie przez tydzień.
Rzeżączkę leczy się domięśniowym wstrzyknięciem 500 miligramów (mg) ceftriaksonu.
Rzęsistkowicę leczy się metronidazolem – pojedynczą dużą dawkę dla mężczyzn i mniejszą dawkę przyjmowaną dwa razy dziennie przez siedem dni u kobiet. Tindamax (tynidazol), podawany w pojedynczej dawce, jest alternatywną opcją leczenia.
Opryszczka narządów płciowych jest leczona lekami przeciwwirusowymi, takimi jak Famvir (famcyklowir), Valtrex (valacyclovir) lub Zovirax (acyclovir). Kurs leczenia może wynosić od siedmiu do 10 dni. Ciężkie przypadki mogą wymagać dożylnego (IV) acyklowiru.
Bakteryjne zapalenie pochwy leczy się antybiotykami. Zalecane leczenie obejmuje doustny metronidazol lub żel metronidazolowy lub krem z klindamycyną, które są miejscowymi antybiotykami stosowanymi bezpośrednio do pochwy. Alternatywnie można przepisać tabletki tinidazol, seknidazol lub klindamycynę. Inną opcją są zalążki klindamycyny, które są wprowadzane do pochwy.

W zależności od zaangażowanego drobnoustroju infekcja powinna ustąpić w ciągu kilku dni.

Przyczyny niezakaźne można zwykle złagodzić, unikając substancji lub aktywności wywołującej stan zapalny.

Każda choroba podstawowa lub stan, który sprzyja zapaleniu szyjki macicy, również będzie wymagał kontroli.

Ważne jest, aby szybko leczyć zapalenie szyjki macicy. Nieleczone infekcje mogą prowadzić do zapalenia narządów miednicy mniejszej, bolesnej i często wyniszczającej choroby, która może powodować blizny, ciążę pozamaciczną i bezpłodność.

Korona

Zapalenie szyjki macicy jest na ogół jednorazową rzeczą, jeśli jest odpowiednio leczone. Podczas leczenia należy unikać stosunków seksualnych do czasu ustąpienia objawów, aby zapobiec transmisji.

Staraj się unikać produktów, które mogą powodować dodatkowe podrażnienie pochwy. Na przykład użyj podpasek menstruacyjnych zamiast tamponów. Najlepiej też całkowicie unikać irygacji pochwy.

Dodatkowo może pomóc omijać pachnące mydła, spraye lub balsamy i krępującą bieliznę wykonaną z tkanin syntetycznych. Zamiast tego załóż wygodną, 100% bawełnianą bieliznę.

Zapalenie szyjki macicy rzadko powraca, chyba że dostaniesz nową infekcję od partnera seksualnego. Konsekwentne stosowanie prezerwatyw i zmniejszenie liczby partnerów seksualnych może znacznie zmniejszyć ryzyko.

Jedynym wyjątkiem jest opryszczka narządów płciowych, której nie można wyleczyć. Jeśli jednak masz nawracające epidemie, możesz zmniejszyć ich częstotliwość i nasilenie, przyjmując lek przeciwwirusowy, taki jak Zovirax (acyklowir) lub Valtrex (valciclovir).

Wiele kobiet z zapaleniem szyjki macicy nie ma żadnych objawów. Ponieważ najczęściej jest to spowodowane infekcją, ważne jest, aby wykonać badania przesiewowe w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową, jeśli jesteś aktywny seksualnie. Twoi partnerzy seksualni również powinni zostać przebadani.

Amerykańska grupa zadaniowa ds. usług prewencyjnych zaleca obecnie aktywnym seksualnie kobietom w wieku 24 lat i młodszym oraz osobom w wieku 25 lat i starszym, które są narażone na zwiększone ryzyko infekcji, coroczne badania przesiewowe w kierunku chlamydii i rzeżączki.