Co to jest zapłodnienie in vitro (IVF)?

Jeśli chodzi o możliwości leczenia niepłodności, zapłodnienie in vitro (IVF) jest jedną z najbardziej znanych i skutecznych metod technologii wspomaganego rozrodu (ART).

Na pozór in vitro wydaje się, że powinna to być szybka i łatwa procedura. Pracownik służby zdrowia pobiera komórkę jajową, plemnik, łączy je i wszczepia kombinację do macicy. Jednak zapłodnienie in vitro to coś więcej niż tylko połączenie komórki jajowej i nasienia.

Czego oczekiwać

IVF to pięcioetapowy proces, który może zająć trochę czasu, w zależności od Twojej sytuacji.

Krok 1: Zwiększenie produkcji jaj

Rozpoczynając leczenie IVF, zaczniesz brać leki, które zwiększają poziom hormonu stymulacji pęcherzyków (FSH). Ten hormon mówi Twojemu organizmowi, aby produkował więcej niż jedno jajko miesięcznie. Im więcej jajeczek tworzy twoje ciało, tym większe prawdopodobieństwo, że uda ci się zajść w ciążę.

Krok 2: Odzyskaj jajka

Usunięcie komórek jajowych to niewielki zabieg chirurgiczny znany jako aspiracja pęcherzyków. Twój pracownik służby zdrowia użyje USG podczas aspiracji pęcherzyków, aby znaleźć idealną lokalizację; następnie wprowadzają małą igłę przez pochwę i do każdego jajnika. Gdy ta igła znajduje się w twoim jajniku, usunie jajeczka. W ciągu 20 minut Twój lekarz może pobrać kilka jaj.

Ten krok może być dość onieśmielający dla wielu osób, ponieważ jest to zabieg chirurgiczny, a opis zabiegu brzmi boleśnie. Jednak ważne jest, aby wiedzieć, że będziesz mieć leki, które pomogą złagodzić dyskomfort. I chociaż większość ludzi odczuwa pewne skurcze, oczekuje się, że ustąpią one w ciągu jednego dnia.

Krok 3: Zbierz spermę

Kiedy przechodzisz przez procedurę aspiracji pęcherzyków, twój partner dostarczy próbkę nasienia – chyba że idziesz z dawcą nasienia.

Krok 4: Wymieszaj jajko z nasieniem

Na tym etapie Twój lekarz łączy komórkę jajową i plemnik – znane również jako inseminacja. Kilka dni po zapłodnieniu przejdziesz do ostatniego etapu.

W niektórych przypadkach plemniki potrzebują dodatkowej pomocy w procesie zapłodnienia. Można zastosować ICSI, czyli docytoplazmatyczne wstrzyknięcie nasienia, które jest technologią wspomaganego rozrodu, która polega na wstrzyknięciu pojedynczej komórki plemnika do komórki jajowej.

Krok 5: Przenieś zarodki

W ciągu tygodnia od inseminacji umówisz się na kolejny zabieg. Podczas tej wizyty Twój lekarz weźmie cewnik i przeprowadzi tę przezroczystą rurkę przez pochwę, przez szyjkę macicy do macicy. Twój lekarz wprowadzi zarodek do macicy. Około sześć do dziesięciu dni później zarodek – jeśli się powiedzie – zagnieździ się w macicy.

Laboratoria i testy

Przed rozpoczęciem zapłodnienia in vitro wykonasz kilka testów, które pomogą przewidzieć prawdopodobieństwo udanej implantacji.

Twój lekarz poprosi o kilka badań krwi, aby sprawdzić kilka rzeczy, w tym test hormonu stymulacji pęcherzyków (FSH). Ten test daje twojemu lekarzowi wskazówkę na temat jakości twoich jajeczek.

Pracownik służby zdrowia użyje również USG, aby sprawdzić stan macicy i jajników oraz pomóc w podjęciu decyzji o najlepszym sposobie implantacji.

Czynniki ryzyka

Podobnie jak w przypadku każdej procedury medycznej, istnieje ryzyko zapłodnienia in vitro. Zagrożenia te obejmują:

Wiele urodzeń

W przypadku przeniesienia jednego lub więcej zarodków do macicy istnieje możliwość urodzenia wielu dzieci. Ciąża mnoga zwiększa również ryzyko przedwczesnego porodu i niskiej masy urodzeniowej.

Przedwczesny poród

Niemowlęta poczęte w wyniku zapłodnienia in vitro mają niewielki wzrost szans na przedwczesny poród.

Zespół nadmiernej stymulacji jajników

Stosowanie leków na płodność, takich jak te przepisywane podczas zapłodnienia in vitro, może powodować obrzęk i ból jajników. Możesz również odczuwać wzdęcia, nudności i napady biegunki. W większości przypadków objawy te trwają tylko tydzień.

Wady wrodzone

Niezależnie od sposobu poczęcia dziecka, czynnik ryzyka wad wrodzonych wydaje się zależeć od wieku matki.

Kiedy jesteś gotowy na powiększenie rodziny, czekanie na poczęcie może być szczególnie stresujące. Jeśli obawiasz się niezdolności do zajścia w ciążę i uważasz, że zapłodnienie in vitro może być dla Ciebie dobrą opcją, poproś swojego lekarza pierwszego kontaktu lub ginekologa o zalecenie lub skierowanie do specjalisty ds. niepłodności.

Wizyta u lekarza specjalizującego się w niepłodności pozwala omówić wszystkie opcje w oparciu o Twoją historię medyczną i obecną sytuację.