Co to jest zmiana płci?

Osoby transpłciowe to osoby, które uważają, że ich tożsamość płciowa różni się od płci związanej z przypisaną płcią przy urodzeniu (ASAB). Kiedy osoba transpłciowa decyduje się przejść proces dostosowania się do pożądanej płci, nazywa się to przejściem płci.

Istnieje wiele sposobów, aby to zrobić. Jednostka może przejść przez przemianę społeczną, zmieniając swoje imię i zaimki lub przejście medyczne, zmieniając swoje ciało poprzez terapię hormonalną lub operację. Osoby, które chcą przejść, mogą podjąć jeden, wszystkie lub żaden z tych kroków.

Dysforia płci

Osoby, które czują, że ich płeć przypisana przy urodzeniu nie zgadza się z płcią, z którą się identyfikują, mogą doświadczać dysforii płci. Mogą być niewygodne, ponieważ społeczeństwo nieprawidłowo określa ich płeć ze względu na ich typ ciała i wygląd.

Dysforia płciowa ma miejsce wtedy, gdy ktoś czuje, że jego ciało się myli. To uczucie może być wzmocnione, ponieważ obrazy różnych płci są zwykle cissistowskie (założenie, że tylko tożsamości i ekspresje cisgenderowe są normalne) i zazwyczaj nie obejmują ciał transpłciowych.

Ten brak reprezentacji może utrudnić osobom transpłciowym postrzeganie siebie jako pięknych lub przystojnych (a tym samym zasługujących na miłość) i/lub światu właściwe ich płci (postrzeganie kogoś jako mężczyzny, kobiety lub androgynicznej istoty).

Dysforia płciowa może zacząć być bardziej rozpoznawana i rozpoznawana w okresie dojrzewania. Niektóre dzieci mogą doświadczyć tego jeszcze wcześniej (gdy mają 4 lata lub młodsze).Kąt

Diagnoza

Dysforię płciową zazwyczaj diagnozuje specjalista od zdrowia psychicznego. Podręcznik diagnostyczno-statystyczny zaburzeń psychicznych (DSM-5) zawiera wytyczne dotyczące diagnozy dysforii płci, z oddzielnymi kryteriami dla dzieci lub młodzieży i dorosłych. Definiuje dysforię płciową jako co najmniej sześć miesięcy lub wyraźną niezgodność między identyfikowaną płcią a przypisaną płcią.

Zgodnie z kryteriami DSM-5 diagnoza dysforii płci u dorosłych i młodzieży rozpoczyna się od oceny, czy mają co najmniej dwa z następujących:

• Wyraźna niezgodność między doświadczoną/wyrażoną płcią a pierwotnymi (zewnętrznymi i wewnętrznymi narządami płciowymi) i/lub drugorzędowymi cechami płci (takimi jak rozwój mięśni i piersi)
• Silne pragnienie pozbycia się pierwotnych i/lub drugorzędnych cech płciowych z powodu wyraźnej niezgodności z doświadczoną/wyrażoną płcią (lub u młodych nastolatków pragnienie zapobiegania rozwojowi oczekiwanych drugorzędnych cech płciowych)
• Silne pragnienie pierwotnych i/lub drugorzędnych cech płciowych drugiej płci
• Silne pragnienie, aby być innej płci (lub jakiejś alternatywnej płci innej niż przypisana płeć)
• Silne pragnienie bycia traktowanym jak druga płeć (lub jakaś alternatywna płeć różna od płci przypisanej)
• Silne przekonanie, że ma się typowe uczucia i reakcje drugiej płci (lub innej płci alternatywnej od płci przypisanej)

Ocena dysforii płciowej u dzieci rozpoczyna się od potwierdzenia, że ​​mają one silne pragnienie bycia inną płcią lub że upierają się, że są inną płcią i co najmniej pięć z poniższych:

• Silna preferencja do noszenia ubrań typowo związanych z drugą płcią i silna odporność na noszenie ubrań typowo dla przypisanej płci
• Silna preferencja do ról międzypłciowych w zabawie w wymyślenie lub fantazję
• Silne preferencje dla zabawek, gier lub czynności stereotypowo wykorzystywanych lub angażowanych przez drugą płeć
• Silna preferencja dla towarzyszy zabaw drugiej płci
• Silne odrzucenie zabawek, gier i czynności typowo związanych z przypisaną płcią
• Silna niechęć do swojej anatomii seksualnej
• Silne pragnienie fizycznych cech płci, które pasują do doświadczanej płci

W przypadku osób w każdym wieku, aby spełnić kryteria diagnostyczne dysforii płci, stan ten musi również wiązać się z klinicznie istotnym dystresem lub upośledzeniem społecznym, zawodowym lub innymi ważnymi obszarami funkcjonowania.

Przemiany społeczne

Osoby transpłciowe mogą przechodzić społecznie, co może obejmować ujawnianie się znajomym i rodzinie jako osoby transpłciowe i zmianę nazwiska na takie, które wyraża ich prawdziwą płeć i sprawia, że ​​czują się komfortowo. Mogą również poprosić ludzi o użycie zaimków pasujących do ich pożądanej płci.

Mogą chcieć zmienić sposób, w jaki publicznie wyrażają swoją płeć, co jest znane jako ekspresja płciowa. Może to oznaczać zmianę ich wyglądu, manier, fryzury i sposobu ubierania się, aby wyrazić płeć, z którą się identyfikują.

Przejście medyczne

Opieka zdrowotna dla osób transpłciowych zaczyna się od tych samych podstaw, co osoby cisgenderowe: coroczne badania fizykalne, testy STI i opieka zdrowotna reprodukcyjna.

Osoby, które rozważają przejście na leczenie, mogą potrzebować terapii hormonalnej lub zabiegu chirurgicznego, co będzie wymagało dodatkowych wizyt lekarskich i badań przesiewowych.

Terapia hormonalna

Terapia hormonalna pomaga ludziom wyglądać fizycznie bardziej jak płeć, za którą się identyfikują.

• Osoby transmęskie przyjmą androgeny, które pogłębią głos, wzmocnią mięśnie, wzmocnią owłosienie i powiększą łechtaczkę.Kąt
• Osoby transkobiece będą przyjmować estrogen, który rozprowadzi tkankę tłuszczową, zwiększy tkankę piersi, spowolni wzrost włosów na ciele i obniży poziom testosteronu.KątZmiany fizyczne, takie jak powiększenie piersi, mogą potrwać do pięciu lat.Kąt

Chirurgia potwierdzająca płeć

Operacja zmiany płci to zabieg, w ramach którego wygląd fizyczny i zdolności funkcjonalne osoby transpłciowej są zmieniane na płeć, którą się identyfikuje. Procedura ta jest obecnie znana jako operacja afirmacji płci, ponieważ tożsamość płciowa danej osoby skłania do chęci wykonania tych procedur medycznych.

Wiele szpitali oferuje operację potwierdzającą płeć za pośrednictwem oddziału lub centrum medycyny transpłciowej.

Procedury medyczne potwierdzające płeć obejmują:

• Powiększanie piersi: Wszczepienie implantu silikonowego lub soli fizjologicznej wewnątrz lub pod piersią w celu zwiększenia rozmiaru piersi.

• Maskulinizacja klatki piersiowej: Usunięcie tkanek piersi i konturowanie klatki piersiowej
• Chirurgia twarzy, taka jak operacja feminizacji twarzy: zmiana kształtu nosa, brwi, czoła, podbródka, policzka i szczęki. Jabłko Adama również można zredukować
• Metoidioplastyka i falloplastyka: tworzenie penisa
• Scrotoplastyka: tworzenie moszny

• Waginoplastyka: wykorzystanie skóry i tkanki z penisa do stworzenia kanału sromu i pochwy

• Wulwoplastyka: wykorzystanie skóry i tkanki z penisa do stworzenia wszystkich zewnętrznych części pochwy, z wyjątkiem kanału pochwy

• Orchiektomia: usunięcie jąder

Ubezpieczenie

Osoby transpłciowe są chronione przed dyskryminacją w ubezpieczeniach publicznych i prywatnych na mocy przepisów federalnych i stanowych, w tym Medicare i Medicaid. Wiele planów ubezpieczeniowych usunęło ograniczenia, które wykluczają osoby transpłciowe. Jednak niektóre plany ubezpieczeniowe nie pokrywają kosztów opieki zdrowotnej związanej ze zmianą płci, zwłaszcza w przypadku operacji.

Jeśli leczenie osoby transpłciowej związanej ze zmianą płci zostanie odrzucone lub jeśli jej plan ubezpieczenia zawiera wykluczenie z tych usług, może być konieczne wyjaśnienie firmie ubezpieczeniowej, dlaczego wykluczenie medycznie niezbędnej opieki związanej ze zmianą płci jest niezgodne z prawem. National Centre for Transgender Equality oferuje przewodnik krok po kroku, który pomoże osobom transpłciowym, które chcą skorzystać z opieki w okresie przejściowym, uzyskać pokrycie tych usług od swoich ubezpieczycieli.

Wsparcie

Wiele osób transpłciowych szuka terapii, szczególnie w wieku dorosłym, aby omówić takie kwestie, jak dysforia płciowa i doświadczenia z transfobią, która odnosi się do uprzedzeń wobec osób transpłciowych. Terapia i poradnictwo mogą być bezpieczną, wspierającą przestrzenią dla osób z dysforią płciową do odkrywania i pracy nad swoimi uczuciami.

Transgender Institute oferuje terapię indywidualną i grupową dla transpłciowej młodzieży i dorosłych. Zawiera również obszerną listę świadczeniodawców opieki zdrowotnej przyjaznych dla osób transpłciowych. Osoby transpłciowe mogą również znaleźć terapeutę specjalizującego się w terapii osób transpłciowych w ich pobliżu za pośrednictwem katalogu członków World Professional Association for Transgender Health, który zawiera listę specjalistów zdrowia psychicznego według stanu.

Dla tych, którzy nie chcą korzystać z osobistej terapii, mogą wypróbować Pride Counseling, czyli aplikację mobilną, która łączy użytkowników z licencjonowanymi terapeutami specjalizującymi się w poradnictwie LGBTQ. Istnieje tygodniowa opłata za nieograniczoną liczbę rozmów, telefon i/lub wideoterapię. Aplikacja podlega surowym przepisom lokalnym i federalnym, w tym HIPAA, które chronią prywatność użytkowników.

Dyskryminacja

Brak wykształcenia, zrozumienia i współczucia w społeczeństwie naraża osoby transpłciowe na ryzyko nękania i dyskryminacji. Pięćdziesiąt trzy procent osób transpłciowych zgłosiło publiczne nękanie lub brak szacunku. Są również bardziej narażeni na nękanie w pracy, zastraszanie w szkole, bezdomność, eksmisję, problemy z opieką zdrowotną, więzienie i przemoc.

W badaniu z 2015 r. 10% młodzieży transpłciowej ujawniło, że padło ofiarą napaści na tle seksualnym, a 47% zostało napastowanych w swoim życiu.

Projekt Trevor oferuje całodobową infolinię dla młodzieży transpłciowej w kryzysie lub potrzebującej bezpiecznej przestrzeni do rozmowy. Gay & Lesbian Alliance Against Defamation (GLAAD), krajowa organizacja, która opowiada się za akceptacją LGBTQ, ma na swojej stronie internetowej obszerną listę zasobów dla osób transpłciowych.

Dla osób transpłciowych, które przechodzą lub są zainteresowane zmianą płci, proces może być złożony i przytłaczający, ale nie jesteś sam. Istnieje wiele organizacji, które mogą pomóc w zaspokojeniu Twoich potrzeb — niezależnie od tego, czy chodzi o ubezpieczenie na opiekę w okresie przejściowym, czy o znalezienie kogoś, z kim można porozmawiać o Twoich uczuciach. Każda przemiana jest inna i nie ma na to dobrego ani złego sposobu.

Dla tych, którzy znają kogoś, kto jest transpłciowy i/lub rozważa zmianę, nauczenie się wspierania jest najlepszym sposobem na bycie sojusznikiem. Ucz się na temat płci i zmiany płci. Nie wahaj się zapytać, jakie są poprawne zaimki i wybrane imię danej osoby. Jest to akt szacunku i każdy zasługuje na to, by zwracać się do niego w wybrany przez siebie sposób.