Czy choroba Leśniowskiego-Crohna jest genetyczna?

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest formą nieswoistego zapalenia jelit (IBD), która powoduje stan zapalny wyściółki przewodu pokarmowego, powodując ból i skurcze brzucha, krwawe stolce, uporczywą biegunkę, zmęczenie i utratę wagi, co może prowadzić do niedożywienia. dowolny obszar przewodu pokarmowego, od ust do odbytu, ale najczęściej dotyczy jelita cienkiego i początku jelita grubego.

Choroba może zaatakować każdy obszar przewodu pokarmowego, od ust do odbytu, ale najczęściej atakuje jelito cienkie i początek jelita grubego.

Ponad 500 000 osób w Stanach Zjednoczonych ma chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Dokładna przyczyna choroby Leśniowskiego-Crohna jest nieznana, ale naukowcy uważają, że pewną rolę może odgrywać kombinacja czynników, takich jak reakcja autoimmunologiczna, genetyka i czynniki związane ze stylem życia.

W tym artykule omówiono rolę, jaką odgrywa genetyka w chorobie Crohna.

Czynniki ryzyka

Do tej pory naukowcy nie są pewni, co dokładnie powoduje chorobę Leśniowskiego-Crohna, ale istnieje wiele czynników ryzyka, które mogą się do niej przyczynić, w tym następujące elementy.

Geny

Genetyka prawdopodobnie odgrywa rolę w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Około 15% osób żyjących z chorobą Leśniowskiego-Crohna ma członka najbliższej rodziny, który również ma tę chorobę.

Czynniki genetyczne wpływające na chorobę Leśniowskiego-Crohna obejmują:

• Jeśli oboje rodzice mają IBD, chorobę Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego, ich dziecko jest bardziej podatne na rozwój IBD.

• Osoby o pochodzeniu wschodnioeuropejskim, zwłaszcza Żydzi aszkenazyjscy, są narażeni na wysokie ryzyko, przy czym ryzyko wzrasta wśród populacji Afroamerykanów.

• Odmiany niektórych genów, a mianowicie NOD2, IRGM, IL23R i ATG16L1, mogą zakłócać zdolność komórek w jelitach do prawidłowej odpowiedzi na bakterie, powodując stan zapalny obserwowany w chorobie Leśniowskiego-Crohna.

Środowisko

Czynniki środowiskowe powodujące chorobę Leśniowskiego-Crohna są nadal badane, jednak uważa się, że istnieją pewne czynniki związane ze środowiskiem, które mogą zwiększać ryzyko choroby Leśniowskiego-Crohna.

Na przykład choroba Leśniowskiego-Crohna występuje częściej w krajach rozwiniętych niż w krajach słabo rozwiniętych. Występuje również częściej na terenach zurbanizowanych niż wiejskich.

Sugeruje to, że kwestie związane z warunkami sanitarnymi i industrializacją mogą odgrywać rolę w rozwoju choroby.

Choroba Crohna jest również bardziej powszechna w klimacie północnym niż południowym.

Układ odpornościowy

Naukowcy uważają, że jedną z możliwych przyczyn choroby Leśniowskiego-Crohna jest reakcja autoimmunologiczna – gdy układ odpornościowy omyłkowo atakuje zdrowe komórki. Uważa się, że jest to wywoływane przez bakterie w przewodzie pokarmowym. Wynikająca z tego odpowiedź immunologiczna może powodować stan zapalny w całym przewodzie pokarmowym, powodując objawy obserwowane w chorobie Leśniowskiego-Crohna.

Dziedziczenie Crohna a posiadanie predyspozycji

Nie jest jasne, czy choroba Leśniowskiego-Crohna jest chorobą dziedziczną (genetyczną), ponieważ w jej rozwoju bierze udział wiele czynników.

Wiadomo jednak, że jeśli członek rodziny ma chorobę autoimmunologiczną – taką jak choroba Crohna – inni członkowie tej rodziny są narażeni na ryzyko rozwoju tej samej choroby lub innego rodzaju choroby autoimmunologicznej. Ale to niekoniecznie oznacza, że ​​jeśli jeden członek rodziny ma chorobę Leśniowskiego-Crohna, inni też.

Czynniki ryzyka

Jeśli oboje rodzice mają IBD (choroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego), dziecko jest bardziej podatne na rozwój IBD.

Choroba Leśniowskiego-Crohna występuje najczęściej u osób o pochodzeniu wschodnioeuropejskim, w tym u Żydów o pochodzeniu europejskim.

Zmniejszenie ryzyka

Nie ma sposobu, aby zapobiec chorobie Leśniowskiego-Crohna, ale zarządzanie niektórymi czynnikami stylu życia może pomóc zmniejszyć ryzyko, w tym:

• Rzucenie palenia: palenie papierosów podwaja ryzyko zachorowania na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Rzucenie palenia zmniejszy to ryzyko.

• Zdrowe odżywianie: Uważa się, że dieta wysokotłuszczowa zwiększa ryzyko choroby. Niskotłuszczowa, zdrowa dieta może pomóc zmniejszyć ryzyko.

• Regularne ćwiczenia: Ćwiczenie i zmniejszanie stresu może również obniżyć ryzyko.

Perspektywy

Chociaż nie ma lekarstwa na chorobę Leśniowskiego-Crohna, wiele osób z tą chorobą prowadzi zdrowe, satysfakcjonujące życie.

Dostępnych jest wiele metod leczenia, które pomagają utrzymać remisję choroby, czyli czas, w którym objawy ustępują.

Wprowadzanie zmian w diecie może również pomóc w zmniejszeniu nasilenia objawów. Osoby z chorobą Crohna mogą uznać za pomocne następujące wskazówki dietetyczne:

• Unikanie napojów gazowanych
• Unikanie popcornu, orzechów i pokarmów bogatych w błonnik
• Regularne spożywanie małych posiłków
• Picie większej ilości płynów

Choroba Crohna nie ma ostatecznej przyczyny. Odpowiedzialność autoimmunologiczna, genetyka i czynniki związane ze stylem życia odgrywają rolę. Posiadanie najbliższego członka rodziny z chorobą Leśniowskiego-Crohna zwiększa ryzyko wystąpienia choroby, ale nie jest to choroba dziedziczna. Jeśli masz jakiekolwiek obawy dotyczące swojego zdrowia lub martwisz się, że możesz być zagrożony rozwojem choroby Crohna, powinieneś porozmawiać z lekarzem.

Często Zadawane Pytania

Jak diagnozuje się chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Pracownik służby zdrowia użyje różnych testów, aby postawić diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna. Mogą to być:

• Badanie fizykalne brzucha
• Badania krwi
• Endoskopia
• Kolonoskopia
• CT (tomografia komputerowa)

Jakie są objawy choroby Leśniowskiego-Crohna?

Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna mogą się różnić. Typowe objawy to:

• Biegunka, która nie ustępuje
• Krwawienie z odbytnicy
• Skurcze i ból brzucha
• Pilna potrzeba wypróżnienia
• Uczucie, że wypróżnienie jest niepełne
• Zaparcie

Jak leczyć chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Nie ma lekarstwa na chorobę Leśniowskiego-Crohna, ale dostępne są opcje leczenia, aby utrzymać remisję choroby.

Możliwe sposoby leczenia obejmują leki, odpoczynek jelitowy (dający układowi trawiennemu przerwę od jedzenia doustnie) i operację.