Dlaczego remisja kliniczna nie jest celem w IBD

Co to znaczy mieć remisję choroby Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego? U wielu osób z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD) remisja może nastąpić dość szybko, ale dla niektórych może to zająć więcej czasu i próbować jednego lub więcej leków i/lub operacji.

Remisja może nastąpić po leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna. Według Fundacji Crohna i Colitis, w ciągu typowego roku około 50% osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna będzie w remisji lub będzie miało łagodną chorobę, a około 48% osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego będzie w remisji.

Zrozumienie remisji

Remisja w IBD jest pojęciem szerszym niż redukcja objawów. Uzyskanie kontroli objawów jest najważniejszym czynnikiem poprawy jakości życia w krótkim okresie. Zmniejszenie objawów, takich jak ból brzucha, biegunka lub krwawe stolce, sprawi, że poczujesz się znacznie lepiej.

Jednak z IBD mogą nadal zachodzić inne procesy, nawet jeśli niektóre lub wszystkie objawy ustąpiły. Możesz mieć zapalenie IBD, nawet jeśli czujesz się lepiej. Zapalenie jest oznaką, że IBD może potencjalnie prowadzić do poważniejszych powikłań.

Różne rodzaje remisji

Nie ma zgody co do dokładnej definicji remisji w IBD. Różni gastroenterolodzy i ośrodki IBD mogą stosować różne kryteria. Istnieje jednak kilka narzędzi punktacji, z których Twój lekarz może skorzystać w celu ustalenia, czy uzyskałeś remisję.

Niektóre rodzaje remisji obejmują:

• Remisja biochemiczna: Testy laboratoryjne wykonane na krwi lub stolcu nie wykazują żadnych znamion IBD.

• Remisja kliniczna: Kiedy objawy IBD zmniejszyły się do tego stopnia, że ​​w większości są nieobecne lub zniknęły.

• Remisja endoskopowa: podczas kolonoskopii lub sigmoidoskopii nie widać zapalenia, gdy lekarz widzi wyściółkę przewodu pokarmowego

• Remisja histologiczna: Po wykonaniu i zbadaniu biopsji nie widać zapalenia.

• Remisja chirurgiczna: Chirurgia może również spowodować czas remisji u niektórych osób z IBD, gdy prowadzi do znacznego zmniejszenia stanu zapalnego lub objawów.

Dlaczego remisja kliniczna może nie wystarczyć

Remisja kliniczna jest z pewnością ważna, ponieważ oznacza lepsze samopoczucie. Objawy IBD mogą być tak dokuczliwe, że uniemożliwiają kontakty towarzyskie, chodzenie do pracy lub szkoły.

Coraz powszechniej rozumie się, że remisja powinna obejmować coś więcej niż tylko kontrolę objawów. Kolejnym celem jest osiągnięcie tak zwanej „głębokiej” remisji.

Badania wykazały, że od 30 do 45% pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, którzy są w remisji klinicznej, ma stan zapalny, który można wykryć podczas endoskopii. Problem polega na tym, że zapalenie wiąże się z ryzykiem różnych innych niepożądanych skutków. Resztkowe zapalenie wiąże się z nawrotem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, wyższym ryzykiem konieczności przyszłej operacji IBD i potencjalnymi długotrwałymi problemami, takimi jak zwiększone ryzyko raka okrężnicy.

Co, jeśli nadal występuje stan zapalny?

Osiągnięcie głębokiej remisji wymaga kontrolowania stanu zapalnego. Gdy w układzie pokarmowym nadal występuje stan zapalny, może być konieczne leczenie lekami i/lub dostosowanie diety. Twój gastroenterolog może zalecić leczenie prowadzące do innych rodzajów remisji poza remisją kliniczną.

Jednym z celów leczenia IBD jest zmniejszenie lub wyeliminowanie stanu zapalnego. Jeśli endoskopia i biopsja wykażą, że w układzie pokarmowym nie ma resztek stanu zapalnego, istnieje większa szansa na dobry, długoterminowy wynik leczenia nieswoistego zapalenia jelit.

Chociaż specjaliści ds. IBD niekoniecznie zgadzają się co do jednej definicji tego, czym jest remisja, przyjmuje się, że remisja kliniczna nie zawsze wystarcza do optymalnego leczenia choroby. W przypadku IBD możesz potrzebować nie tylko kontroli objawów, ale także dodatkowego leczenia subklinicznego zapalenia IBD w celu zmniejszenia ryzyka powikłań.