Dlaczego Twoje dziecko z autyzmem powtarza słowa i dźwięki

Echolalia opisuje dokładne powtarzanie lub głośne powtarzanie słów i dźwięków. Echolalia może być objawem różnych zaburzeń, w tym afazji, demencji, urazowego uszkodzenia mózgu i schizofrenii, ale najczęściej wiąże się z autyzmem.

Echolalia nie zawsze jest narzędziem samouspokajania, jak kołysanie czy machanie rękami. Ma swoje własne wzorce i może być tym, w jaki sposób twoje autystyczne dziecko po raz pierwszy używa mowy do komunikacji. Tak więc, chociaż można to opisać jako objaw autyzmu, jest to również punkt wyjścia dla rodzica lub logopedy do rozpoczęcia pracy z dzieckiem.

Ten artykuł bada, w jaki sposób echolalia pojawia się u dzieci (niezależnie od tego, czy występuje w spektrum autyzmu, czy nie), typy echolalii, z którymi możesz się spotkać, oraz jak najlepiej pomóc dziecku z autyzmem z echolalią.

Echolalia w rozwoju dziecka

Echolalia jest w rzeczywistości normalną częścią rozwoju dziecka: gdy małe dzieci uczą się mówić, naśladują dźwięki, które słyszą. Jednak z biegiem czasu typowo rozwijające się dziecko uczy się języka i używa go do komunikowania swoich potrzeb i pomysłów, łącząc ze sobą nowe słowa.

W wieku 3 lat większość dzieci komunikuje się z innymi, dobierając słowa lub tworząc frazy przy użyciu własnych, unikalnych głosów i intonacji.

W wieku 4 lub 5 lat są w stanie zadawać pytania i odpowiadać na nie, prowadzić rozmowy i w inny sposób używać języka na swój sposób, aby komunikować się z innymi.

Echolalia w autyzmie

Jedną z trudności w zrozumieniu echolalii u dzieci autystycznych jest to, że powtarzające się wzorce mowy echolalii mogą być wykorzystywane z różnych powodów. Te cele mogą się zmieniać w czasie, a osoba może używać echolalii do wielu celów jednocześnie.

Wiele dzieci z autyzmem używa słów, czasem bardzo złożonych słów „dorosłych”. Jednak ich słowa w pewnym sensie nie są ich własnymi. Mówi się o nich w tej samej kolejności i zwykle w tym samym tonie, co te, które słyszeli w programie telewizyjnym, w książce lub od nauczyciela i innych ludzi.

Powody, dla których dzieci autystyczne używają echolalii we wzorcach mowy, obejmują:

• Samostymulacja: Często nazywane „stymulowaniem”, to użycie wzorców mowy echolalii ma na celu uspokojenie. Powtarzanie służy do radzenia sobie z przytłaczającymi wyzwaniami sensorycznymi.

• Prefabrykacja: Stosowanie powtarzających się fraz i skryptów pomaga komunikować się, gdy formowanie własnych, oryginalnych słów jest dla mówiącego zbyt trudne lub stresujące.

• Rozmowa własna: zapamiętane zwroty mogą pomóc dziecku w przemówieniu do siebie przez trudny proces przy użyciu zwrotów zasłyszanych od rodziców, nauczycieli lub telewizji.

Dla wielu dzieci z autyzmem echolalia jest kluczowym pierwszym krokiem w kierunku bardziej typowych form komunikacji mówionej. Na przykład dziecko z autyzmem może powtórzyć zdanie nauczyciela, takie jak „podziękuj”, dokładnie tak, jak to powiedział nauczyciel, zamiast faktycznie powiedzieć w odpowiedzi zamierzone „dziękuję”.

Rodzaje Echolalii

Istnieją różne rodzaje echolalii, a terminy mogą być nieco mylące, jeśli dopiero zaczynasz je słyszeć. Dzieje się tak częściowo dlatego, że zrozumienie echolalii zmienia się z czasem. Na przykład to, co kiedyś uważano za problem do „naprawienia”, jest obecnie postrzegane jako możliwa ścieżka rozwoju mowy. W ten sam sposób „echolalia czynnościowa” jest często nazywana „echolalią interaktywną”.

Inne typy można opisać jako „nieinteraktywne” lub „łagodzone”, gdy mówimy o tym, jak mówca z autyzmem używa wzorca. „Natychmiastowe” i „opóźnione” opisują czas powtarzających się słów.

Interaktywne i nieinteraktywne

Niektóre dzieci z autyzmem mają niezwykłe wspomnienia słuchowe, co oznacza, że ​​pamiętają to, co słyszą. Używają fragmentów, których nauczyli się od nauczycieli lub programów telewizyjnych, aby przekazać pomysły i myśli, ale sposób użycia tych fraz wydaje się niekonwencjonalny. Dla innych dźwięki echolalii wydają się być bez znaczenia. Naukowcy uważają, że oba style mają swój cel.

To jeden z powodów, dla których „funkcjonalny” autyzm można nazwać „interaktywnym”, zgodnie z logiką, że oba style są w rzeczywistości funkcjonalne, ale z różnych powodów. Dzieci mówiące w sposób interaktywny próbują komunikować się z drugą osobą i używają zapamiętanych zwrotów do prawdziwego celu. Wyzwanie polega na ustaleniu znaczenia.

Na przykład dziecko słyszy w telewizji linijkę typu „dostałem mleko?” a później, gdy jest spragniony, może powiedzieć „dostałem mleko?” w dokładnie tym samym tonie i akcencie, co reklama w telewizji, zamiast wprost prosić o drinka.

Podobnie dziecko może powiedzieć „Odsuń się, poruczniku!” kiedy są źli, ponieważ widzieli, jak zła postać mówi to w filmie. Dziecko połączyło słowa z emocją złości i używa tego wyrażenia, aby to powiedzieć.

To mylące, dopóki nie zrozumiesz, w jaki sposób dziecko „połączyło” te słowa ze swoimi pomysłami, w podobny sposób, w jaki idiom (opisowe zwroty wyrażenia) gubi się między językami: Nikt dosłownie nie oznacza „pada deszcz kotów i psów”, ale my wiem, co to jest.

W echolaliach nieinteraktywnych dziecko nie próbuje rozmawiać z nikim innym. Mogą powtarzać sobie słowa lub frazy dla własnych celów, być może w celu „przećwiczenia” idei lub jako mechanizmu uspokajającego.

To może być stimming. Może też nie mieć żadnego znaczenia, ponieważ nie zawsze jest jasne, czy dziecko wybiera celowo słowa, czy też powtarza słowa, których nie rozumie.

Co ważne, tak czy inaczej, dziecko autystyczne zapożycza słowa innych i nadal potrzebuje pomocy w znalezieniu własnych. Skorzystanie z tych wzorów echolalii może stanowić okno dla rodziców i logopedów do rozwijania unikalnego stylu dziecka i pracy nad używaniem oryginalnego języka.

Dotyczy to zwłaszcza złagodzonej echolalii, w której dziecko wprowadza niewielkie zmiany w pierwotnym brzmieniu: dodaje „tak” w odpowiedzi na pytanie lub nowy zaimek, aby poprawnie zidentyfikować mówcę.

Natychmiastowe i opóźnione

Czasami echolalia jest natychmiastowym echem słów, które słyszy dziecko. Na przykład rodzic lub opiekun pyta „Chcesz się napić?” a dziecko odpowiada „Chcesz się napić”.

Ta niemożność zamiany zaimków jest powszechna, a dziecko może reagować właściwie i może bardzo chcieć się napić. Ale zamiast używać oryginalnego wyrażenia w toku normalnej rozmowy, takiego jak „tak, proszę” lub „poproszę lemoniadę”, dziecko dokładnie powtarza język.

Równie często echolalia jest opóźniona. Dziecko ogląda odcinek Ulicy Sezamkowej, a później tego samego dnia słyszy się recytujące interakcje między Bertem i Erniem lub śpiewające fragment piosenki przewodniej. Czasami dziecko może celowo używać słów Erniego; czasami słowa są po prostu powtarzanymi dźwiękami. W opóźnionej echolalii istnieje dystans między słyszeniem a używaniem słów.

Czy Echolalia różni się od Palilalii?

Palilalia to zaburzenie mowy charakteryzujące się mimowolnym powtarzaniem słów i fraz. W tym sensie przypomina echolalia, ale istnieją różnice. Jedną z różnic jest to, że w echolaliach powtarzanie lub echo skupia się na słowach innych ludzi, odbieranych, gdy dziecko je słyszy.

Kolejną różnicą jest to, że palilalia często obejmuje coraz szybszą mowę z tymi samymi powtarzającymi się dźwiękami. Nie ogranicza się do osób ze spektrum autyzmu (tak samo jak echolalia), ale jest bardziej związany z zespołem Tourette’a, chorobą Parkinsona, zaburzeniami napadowymi, a nawet skutkami ubocznymi leków.

Leczenie

Chociaż możesz chcieć ograniczyć echolalia swojego dziecka, zwłaszcza w miejscach publicznych, w rzeczywistości echolalia może pełnić cenną funkcję i może być bardzo pozytywnym zachowaniem w odpowiednich okolicznościach.

Nawet gdy echolalia jest mniej funkcjonalna, zwykle jest dobrym punktem wyjścia do terapii mowy i zabawy. Na przykład dziecko może zapamiętać całe fragmenty ulubionego filmu i recytować je w kółko. Celem recytowania przez dziecko może być uspokojenie się lub zmniejszenie niepokoju, ale recytacja może również wskazywać na prawdziwą fascynację aspektami filmu, tak jak ma to miejsce u typowych dzieci.

Kiedy echolalia działa, jest to powód do radości: Twoje dziecko opracowało narzędzie do werbalnego komunikowania swoich pragnień i potrzeb. Oznacza to, że dziecko może zrobić znacznie więcej z pomocą logopedy i troskliwych dorosłych, którzy świadomie podchodzą do słów rozmawiając z nimi.

Streszczenie

Echolalia u Twojego dziecka z autyzmem zdarza się z różnych powodów, a każdy ze spektrum autyzmu ma wyjątkowe doświadczenie. Zrozumienie form echolalii i tego, dlaczego Twoje dziecko używa ich w różnych kontekstach, pomoże Ci zrozumieć rozwój języka Twojego dziecka.

Osoby z dziećmi autystycznymi oraz specjaliści, którzy je wspierają, już wiedzą, jak trudne może być echolalia. Prawdopodobnie masz historie z własnych rozmów, które wahają się od przykrych, takich jak wstydliwy odcinek publiczny, po uroczą i zabawną anegdotę o „dziwnym” sposobie, w jaki twoje dziecko widzi i opisuje świat.

Prawie wszyscy rodzice to robią. Dobrze jest wiedzieć, że istnieje duże wsparcie i pamiętać, że echolalia sama w sobie jest zachęcającym znakiem, że Twoje dziecko może wyrosnąć na bardziej typowy język.