Dysfonia: objaw SM związany z mową

Dysfonia to trudności w mówieniu z powodu zmniejszonej kontroli mięśni warg, jamy ustnej, języka, gardła i/lub strun głosowych.

W stwardnieniu rozsianym (MS) dysfonia często oznacza kłopoty z kontrolowaniem głośności mowy, co oznacza mówienie zbyt cicho, aby można było je usłyszeć lub głośniej, niż jest to właściwe.Inne przykłady dysfonii to chrypka, chrapliwa mowa lub zmiana tonu podczas próby mówienia.

Dysfonia jest jedną z form dyzartrii

Jeśli masz SM lub znasz kogoś, kto je ma, być może zdajesz sobie sprawę, że istnieje wiele sposobów, w jakie ta choroba może wpływać na zdolność jasnego mówienia. Te problemy z mową, w tym dysfonia, są zgrupowane pod nazwą dyzartria – problemy z mową, które wynikają z ograniczonej kontroli mięśni używanych w mowie, często w wyniku uszkodzenia nerwów. Dyzartria różni się od afazji (upośledzenie języka)

Dyzartria dotyka prawie połowę osób ze stwardnieniem rozsianym i jest najczęstszym zaburzeniem komunikacji u osób z tą chorobą.Zwykle jest łagodny; jednak nasilenie objawów odzwierciedla stopień uszkodzenia nerwów, a także rodzaj przebiegu choroby (stwardnienie rozsiane nawracająco-ustępujące w porównaniu z postępującym stwardnieniem rozsianym).

Dyzartria związana z SM najprawdopodobniej wpłynie na tempo mówienia, zrozumiałość mowy i jej naturalny przebieg rozmowy.

Przykłady obejmują:

• Niewyraźna mowa, z problemami w wymawianiu słów
• Mowa „skanująca”, w której mówisz bardzo powoli, z długimi przerwami między wyrazami, a nawet między sylabami wyrazu
• „Wybuchowa” mowa, z epizodami głośnej, szybkiej produkcji mowy

Przyczyna problemów z mową w SM

Dyzartria związana z SM zwykle wynika z uszkodzenia nerwów, które osłabia mięśnie dolnej części twarzy, warg, języka i gardła.Najczęściej przyczyną jest wiele małych obszarów uszkodzenia jednego z dwóch dużych płatów mózgu lub pnia mózgu, obszaru nerwów między mózgiem a rdzeniem kręgowym w odcinku szyjnym.

Uważa się, że inne formy dyzartrii związanej z SM wynikają z uszkodzenia osłonki mielinowej w móżdżku, części mózgu znajdującej się z tyłu czaszki.

Rzadko zaburzenia mowy w SM wynikają z afazji, utraty zdolności rozumienia lub wyrażania mowy.

Trzy rodzaje dyzartrii w SM

Lekarze diagnozują trzy różne typy dyzartrii u osób ze stwardnieniem rozsianym:

• Dyzartria spastyczna, objawiająca się głównie sztywnością lub napięciem mięśni
• Dyzartria ataksja, głównie objawiająca się utratą kontroli ruchu mięśni
• Mieszana dyzartria, która łączy cechy typu spastycznego i ataksji

Mieszana dyzartria występuje najczęściej u osób ze stwardnieniem rozsianym. Dzieje się tak, ponieważ SM zazwyczaj dotyka wiele obszarów układu nerwowego. W mieszanej dyzartrii uszkodzenie nerwów może obejmować istotę białą mózgu i/lub móżdżek, pień mózgu i/lub rdzeń kręgowy.

Oprócz objawów neurologicznych, takich jak zwiększone napięcie mięśniowe lub problemy z równowagą, istnieją również objawy głosowe, które mogą wskazać rodzaj obecnej dyzartrii.

Na przykład dyzartria spastyczna charakteryzuje się cechami głosu, takimi jak:

• Ostra, napięta jakość głosu
• Wolne tempo mowy
• Zmniejszona głośność lub mono-głośność

Dyzartria ataksja charakteryzuje się następującymi cechami głosu:

• Drżenie głosu
• Dysrytmiczne, szybkie i naprzemienne ruchy języka, warg i szczęki
• Skanowanie mowy
• Nadmierna i zmienna głośność

Co można zrobić, aby poprawić mowę w SM?

Logopeda może zapewnić ćwiczenia wzmacniające mięśnie biorące udział w mowie lub poprawiające oddychanie, pomagając je rozluźnić. Ponadto logopeda może nauczyć Cię technik spowalniania szybkiej mowy, właściwych pauz między słowami oraz jasnego i prawidłowego wymawiania słów.

Dyzartria w SM rzadko rozwija się do punktu, w którym osoba nie jest w stanie mówić. Ale jeśli mówienie staje się dla osoby zbyt trudne, może ona skorzystać z alternatywnej formy komunikacji, takiej jak wzmacniacze głosu lub tablice komputerowe.

Chociaż nie ma jeszcze lekarstwa, wiele osób ze stwardnieniem rozsianym żyje dobrze, ponieważ są w stanie skutecznie radzić sobie z objawami.

Niestety nie są dostępne żadne leki, które bezpośrednio pomagają poprawić problemy z mową związane z SM.Jednak leki łagodzące objawy, takie jak sztywność lub napięcie mięśni (spastyczność), mogą zapewnić pewną poprawę mowy.

Wreszcie, pomoc logopedy, nawet kilka sesji, może zdziałać cuda dla twoich (lub twojej ukochanej) trudności w mówieniu – oraz twojej pewności siebie i jakości życia.