Fizjoterapia na zwichnięcie wysokiej kostki

Kontuzja wysokiego skręcenia kostki może powodować znaczny ból i może dramatycznie wpłynąć na twoją zdolność do stania, chodzenia lub ćwiczeń. Dzieje się tak, ponieważ ten rodzaj skręcenia powoduje objawy, takie jak sztywność, bolesność i niestabilność w dolnej części nogi.

Podczas gdy niektóre rodzaje skręceń wysokiej kostki mogą wymagać operacji, wiele z nich można właściwie leczyć samą fizykoterapią (PT). W tym artykule szczegółowo przyjrzymy się, co pociąga za sobą PT w przypadku skręcenia wysokiego stawu skokowego, a także omówimy alternatywne opcje leczenia.

Przegląd skręcenia wysokiej kostki

Skręcenie kostki występuje, gdy twarda, włóknista tkanka łączna (więzadła) tuż nad kostką (łącznie określane jako syndesmoza) jest rozciągnięta i rozdarta.

Struktury te, które obejmują więzadła, które utrzymują razem kości nóg (więzadło międzykostne i więzadło piszczelowo-strzałowe przednie dolne, AITFL), więzadło biegnące wzdłuż zewnętrznej części kostki (więzadło piszczelowo-strzałowe tylne dolne, PITFL) oraz więzadło biegnące przez przednią część kostki (więzadło poprzeczne) zapewnia znaczną stabilność dolnej części kości piszczelowej (piszczelowej).

Najczęstszym rodzajem skręcenia wysokiego stawu skokowego jest wypychanie stopy w kierunku na zewnątrz, podczas gdy podudzie jest stosunkowo stabilne. Ten rodzaj urazu jest szczególnie powszechny w sportach wymagających dużego kontaktu, takich jak piłka nożna, piłka nożna czy hokej, i często towarzyszy mu złamanie mniejszej kości nogi za golenią (strzałkową).

W bardziej znaczących skręceniach w kostce, nadmierna siła skręcająca może spowodować poszerzenie przestrzeni między dwiema kośćmi dolnej części nogi (tzw. diastaza), a nawet może wpłynąć na więzadła mięśnia naramiennego po wewnętrznej stronie kostki.

Skręcenie kostki może powodować wiele różnych objawów, w tym:

• Ból tuż nad stawem skokowym
• Obrzęk
• Trudności w chodzeniu lub znoszeniu ciężaru przez nogę
• Niestabilność lub ustępowanie nogi

Diagnoza

Pierwszym krokiem do leczenia skręcenia kostki jest prawidłowa diagnoza. Twój lekarz lub fizjoterapeuta zwykle będzie dotykać (dotykać) obszaru tuż nad kostką, aby ocenić tkliwość i zadać pytania dotyczące sposobu, w jaki doszło do urazu. Można również wykonać kilka specjalnych testów, mających na celu ocenę uszkodzenia więzadeł syndesmozy.

W zależności od objawów Twój lekarz może również zlecić wykonanie obrazowania w celu prawidłowej oceny urazu. Zdjęcia rentgenowskie są często potrzebne do wizualizacji kości podudzia i oceny ewentualnych złamań. W niektórych przypadkach może być również konieczne wykonanie rezonansu magnetycznego (MRI) lub tomografia komputerowa (CT) w celu oceny uszkodzenia więzadła i stwierdzenia rozdzielenia kości piszczelowej i strzałkowej.

Po badaniu lekarskim do klasyfikowania skręcenia wysokiego stawu skokowego tradycyjnie używa się następującej skali:

• Stopień 1: Rozerwanie AITFL bez niestabilności lub poszerzenia syndesmozy.

• Stopień 2: Rozerwanie AITFL i więzadła międzykostnego. Zazwyczaj powoduje to niestabilność, ale nie oddzielenie kości piszczelowej i strzałkowej. Więzadło wewnętrzne (naramienne) kostki jest zwykle zerwane.

• Stopień 3: Rozerwanie AITFL, więzadła międzykostnego i PITFL. Uraz ten powoduje niestabilność, oddzielenie dwóch kości podudzia, zerwanie więzadła naramiennego i zwykle złamanie kości strzałkowej (złamana strzałka).

Fizykoterapia

W przypadku skręcenia wysokiej kostki 1. i niektórych 2. stopnia, leczenie zachowawcze z fizjoterapią jest często skuteczne w łagodzeniu objawów i przywracaniu funkcji. PT jest zwykle podzielony na kilka konkretnych kategorii, z których każda ma własne unikalne metody leczenia.

Ostrej fazy

Po zdiagnozowaniu lekarz zazwyczaj umieszcza cię w butach na kilka tygodni, aby chronić zerwane więzadła. W tym czasie PT zwykle koncentruje się na delikatnych ćwiczeniach ruchowych i wzmacniających, których celem jest utrzymanie kostki w ruchu bez powodowania dalszego uszkodzenia więzadła.

Kilka różnych metod, w tym stymulacja elektryczna (terapia polegająca na kierowaniu impulsów elektrycznych w kierunku mięśni) lub kompresja wazopneumatyczna (nadmuchiwana odzież jest owinięta wokół obszaru ciała i używana do wywierania nacisku), może być również stosowanych w celu zmniejszenia bólu i obrzęk. Ta faza zwykle trwa kilka tygodni, w zależności od ciężkości urazu.

Faza podostra

Na tym etapie terapeuta pomoże Ci w przełożeniu buta na buty i odzyskaniu normalnego wzorca chodzenia. Rehabilitacja w tym czasie zazwyczaj koncentruje się na ostrożnym przywróceniu zakresu ruchu kostki (zakresu, w jakim może się poruszać), poprawie równowagi i zwiększeniu siły poszkodowanego
noga.

Pod koniec tej fazy czasami stosuje się szybsze ćwiczenia sprawnościowe, aby pomóc stopie przystosować się do bardziej wymagających czynności. Ten etap rehabilitacji trwa zwykle sześć tygodni lub dłużej.

Faza powrotu do aktywności

Ostatnia część PT skupia się na stopniowym przejściu na wyższe poziomy czynności, takich jak bieganie lub skakanie. Te ruchy są zazwyczaj inicjowane powoli i postępują w zależności od Twojego komfortu i poziomu bólu.

Zanim twój lekarz zezwoli ci na powrót do bardziej forsownych ćwiczeń lub sportu, terapeuta może poddać cię serii testów skokowych, aby ocenić, jak twoja uszkodzona kostka radzi sobie z dużą siłą związaną z tymi czynnościami.

Rozważania chirurgiczne

W przypadku skręcenia wysokiego stawu skokowego stopnia 3 (i niektórych stopnia 2) zwykle konieczny jest zabieg chirurgiczny w celu przywrócenia stabilności syndesmozy i naprawienia wszelkich towarzyszących złamań. W tej procedurze chirurg umieszcza śrubę przez kość piszczelową i strzałkową, aby ustabilizować wysoki obszar kostki.

Niestety, ta metoda korekcji zwykle wymaga nie obciążania chorej strony przez długi czas po jej zakończeniu. I ostatecznie będzie potrzebna druga operacja, aby usunąć śrubę.

Nowsza procedura zwana guzikiem szwu lub mocowaniem na linie stała się bardziej powszechna. W tej technice chirurg umieszcza elastyczny implant w kostce, aby ustabilizować syndesmozę. Zwykle pozwala na rozpoczęcie chodzenia wcześniej niż tradycyjna operacja. Ponadto technika balansowania nie wymaga dodatkowych zabiegów chirurgicznych, co czyni ją popularną alternatywą dla pacjentów.

Powiązane: Kiedy można bezpiecznie zacząć biegać po złamaniu kostki?

Po wykonaniu obu procedur, PT zwykle jest wymagane do przywrócenia poprzedniego poziomu funkcji. Ten proces rehabilitacji jest podobny do typowych etapów fizjoterapii, ale rehabilitacja może potrwać nieco dłużej. Nie jest niczym niezwykłym, że chirurgicznie skorygowane skręcenie kostki zajmuje sześć miesięcy lub dłużej, aby w pełni wyleczyć.

Skręcenie kostki może chwilowo pozbawić Cię niezależności i sprawić, że codzienne czynności, takie jak chodzenie, będą uciążliwe. Na szczęście w wielu przypadkach fizjoterapia może pomóc w zmniejszeniu objawów związanych z tym urazem i przywróceniu funkcji.

Jeśli masz do czynienia z tego rodzaju urazem, koniecznie porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, czy skierowanie do PT jest właściwe. Właściwa ocena jest ważnym pierwszym krokiem na drodze do wyzdrowienia.