Historia medycyny alopatycznej i opieka onkologiczna

Medycyna alopatyczna jest terminem używanym do opisania rodzaju medycyny znanej większości ludzi i może być również określany jako medycyna konwencjonalna, medycyna tradycyjna lub medycyna zachodnia. Termin ten jest często używany w celu przeciwstawienia powszechnych praktyk z „alternatywną” medycyną lub homeopatią.

W ostatnich latach wielu lekarzy zaczęło uzupełniać standardową medycynę o medycynę alternatywną – praktykę, która została nazwana medycyną „komplementarną” lub „integracyjną”.

Jaka jest historia medycyny alternatywnej i alopatycznej i jak zmieniła się ona na przestrzeni czasu, co dzieje się we współczesnej medycynie i jak te praktyki można zintegrować z opieką medyczną, taką jak opieka nad osobami chorymi na raka?

Co to jest medycyna alopatyczna

Medycyna alopatyczna odnosi się do praktyki tradycyjnej lub konwencjonalnej medycyny zachodniej. Termin medycyna alopatyczna jest najczęściej używany do kontrastowania medycyny konwencjonalnej z medycyną alternatywną lub homeopatią.

Medycyna komplementarna to termin, w którym postrzega się rolę medycyny alternatywnej jako „uzupełnienia” medycyny alopatycznej, ale w ostatnich latach jego znaczenie stało się niejasne.

Medycyna integracyjna to termin coraz częściej używany w odniesieniu do praktyki łączenia najlepszych rozwiązań medycyny alternatywnej z najlepszymi metodami medycyny konwencjonalnej w celu zarządzania i zmniejszania ryzyka choroby.

Historia

Termin medycyna alopatyczna został ukuty w XIX wieku w celu rozróżnienia dwóch rodzajów medycyny. Homeopatia była po jednej stronie i opierała się na teorii, że „podobne leczy podobne”. Myśl o homeopatii jest taka, że ​​bardzo małe dawki substancji, która powoduje objawy choroby, mogą być użyte do złagodzenia tej choroby.

W przeciwieństwie do tego, medycyna alopatyczna została zdefiniowana jako praktyka używania przeciwieństw: stosowanie terapii, które mają przeciwne skutki objawów choroby. W tamtych czasach termin medycyna alopatyczna był często używany w uwłaczającym sensie i odnosił się do radykalnych metod leczenia, takich jak krwawienie ludzi w celu złagodzenia gorączki. Z biegiem lat to znaczenie uległo zmianie i obecnie pojęcie to obejmuje większość współczesnej medycyny w krajach rozwiniętych.

Dzień dzisiejszy

Jak zauważono, w chwili obecnej termin medycyna alopatyczna nie jest używany w sposób uwłaczający i zamiast tego opisuje współczesną medycynę zachodnią. Większość lekarzy uważana jest za świadczeniodawców alopatycznych, a ubezpieczenie medyczne na ogół obejmuje tylko tego rodzaju świadczeniodawców. Inne terminy często używane zamiennie z medycyną alopatyczną to:

• Medycyna konwencjonalna
• Tradycyjna medycyna zachodnia
• Medycyna prawosławna
• Medycyna głównego nurtu
• Biomedycyna
• Medycyna oparta na dowodach (w rzeczywistości podejście medycyny alternatywnej można uznać za oparte na dowodach, jeśli znaczące badania oceniły jego skuteczność. Na przykład, jeśli akupunktura została wykazana w wiarygodnej podwójnie ślepej, kontrolowanej próbie w celu złagodzenia określonego rodzaju bólu, wtedy akupunktura na ten ból pasowałaby do kryteriów medycyny opartej na dowodach).

Te alopatyczne przydomki są zwykle skontrastowane z praktykami, takimi jak:

• Medycyna alternatywna
• Medycyna Wschodu
• chińska medycyna
• Homeopatia

Medycyna alopatyczna a medycyna alternatywna

Ogólnie rzecz biorąc, w obecnym klimacie medycyny w Stanach Zjednoczonych, lekarze alopatyczni mają tendencję do patrzenia z góry na lekarzy medycyny alternatywnej i vice versa. Na szczęście zaczyna się to zmieniać.

Coraz więcej lekarzy przekonuje się, że alternatywne praktyki mogą być korzystne dla pacjentów cierpiących na różne objawy, zwłaszcza przewlekłe schorzenia, którym brakuje „szybkiego rozwiązania” za pomocą pigułki lub procedury.

Podobnie, wielu lekarzy medycyny alternatywnej zdaje sobie sprawę, że medycyna alopatyczna ma wyraźną rolę. Jeśli twój wyrostek jest w stanie zapalnym i przygotowuje się do pęknięcia, zarówno lekarze alopatyczni, jak i alternatywni będą potrzebować dobrego chirurga (lekarza alopatycznego).

Linie stają się rozmyte, jeśli chodzi o objawy. Badanie przeprowadzone w 2017 roku w Brazylii w dwóch różnych regionach podkreśliło, że obie strony medycyny mogą być pomocne i że może to zależeć od diagnozy.Kąt

W tej sytuacji, w której obecni byli obydwa rodzaje lekarzy, świadczeniodawcy alopatyczni zwykle opiekowali się osobami z takimi schorzeniami, jak wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, nowotwory i inne schorzenia, w których mamy oparte na dowodach badania wykazujące korzyści.

Z drugiej strony, terapeuci medycyny alternatywnej zwykle opiekują się osobami cierpiącymi na takie schorzenia, jak ogólne bóle, objawy grypy i przeziębienia. Wiele z tych schorzeń to te, w których tradycyjna medycyna zachodnia ma stosunkowo niewiele do zaoferowania i może faktycznie, gdy jest stosowana niewłaściwie (pomyśl: antybiotyki na infekcje wirusowe) wyrządzić więcej szkody niż pożytku.

W Stanach Zjednoczonych obecnie postrzegamy medycynę alopatyczną i alternatywną jako sposób zarówno na leczenie schorzenia, jak i pomoc ludziom w radzeniu sobie z objawami: medycyna integracyjna.

Medycyna integracyjna łączy Wschód i Zachód

Obecny trend łączenia medycyny alopatycznej w leczeniu schorzeń i alternatywnych terapii w leczeniu objawów jest obecnie dostępny w wielu klinikach i głównych ośrodkach medycznych w Stanach Zjednoczonych i został nazwany „medycyną integracyjną”. W tej praktyce pacjenci teoretycznie czerpią korzyści z tego, co najlepsze z obu światów, chociaż medycyna konwencjonalna pozostaje podstawą leczenia.

Przykład integracyjnej opieki onkologicznej

Opieka integracyjna – wykorzystująca połączenie medycyny zachodniej i medycyny alternatywnej – jest praktykowana w wielu ośrodkach onkologicznych w całych Stanach Zjednoczonych. W leczeniu raka stosuje się metody leczenia alopatycznego, w tym chirurgię, chemioterapię, radioterapię i inne, ale „metody alternatywne” takie jak akupunktura i medytacja są dodawane, aby pomóc pacjentom radzić sobie z skutkami ubocznymi raka i jego leczenia. Niektóre z tych metod integracyjnych, które są stosowane w dużych ośrodkach onkologicznych, obejmują:

• Akupunktura: Akupunktura to praktyka umieszczania igieł wzdłuż meridianów (pola energetycznego ciała) w celu zrównoważenia energii.

• Terapia masażem: Stwierdzono, że masaż ma pewne ogólne korzyści, a także korzyści, które w szczególności pomagają pacjentom chorym na raka.

• Medytacja: Zarówno samokierowana, jak i kierowana medytacja i/lub modlitwa były badane w badaniach klinicznych jako metoda relaksacji i sposób na zredukowanie natrętnych myśli, które zakłócają uważność.

• Reiki

• Joga: Istnieje kilka rodzajów jogi, z których najczęściej praktykowana jest hatha joga. Obejmuje ruchy fizyczne i pozycje, które mają pomóc zrównoważyć ducha. Medycznie joga wydaje się zwiększać elastyczność, zmniejszać ból i zwiększać zarówno poziom energii, jak i poczucie spokoju.

• Qigong: Jest to praktyka używania medytacji i kontrolowanego oddychania w celu zrównoważenia energii w ciele.

• Uzdrawiający dotyk: Uzdrawiający dotyk to praktyka, w której praktykujący przesuwa dłonie po ciele pacjenta, próbując ułatwić dobre samopoczucie i uzdrowienie.

• Arteterapia: Arteterapia to coś, co każdy może zrobić w domu za pomocą kilku akwareli i kartki papieru, ale więcej ośrodków onkologicznych oferuje zajęcia.

• Muzykoterapia: To może mieć sens, że muzyka może zaszczepić poczucie spokoju, ale badania pokazują, że muzyka może mieć inne funkcje, być może nawet pobudzać komórki T organizmu, część układu odpornościowego, która walczy z rakiem.

• Terapia dla zwierząt: Podobnie jak w przypadku muzykoterapii, terapia dla zwierząt trafia do szpitali, a niektórzy onkolodzy wymieniają nawet terapię dla zwierząt jako pomocne „leczenie” dla osób z rakiem.