Jak diagnozuje się astmę

Astmę diagnozuje się na podstawie objawów, badania fizykalnego i różnych testów, w tym testów czynności płuc w celu oceny oddychania. Ponieważ charakterystyczne objawy astmy, takie jak świszczący oddech i duszność, są powszechne w innych chorobach układu oddechowego, diagnostyka różnicowa może być również konieczna, aby wykluczyć przyczyny inne niż astma.

Samokontrola / Testowanie w domu

Astma nie jest chorobą, którą można zdiagnozować samodzielnie, ale zapoznanie się z najczęstszymi objawami może ostrzec Cię, że Ty (lub Twoje dziecko lub inna osoba w Twoim gospodarstwie domowym) możesz mieć astmę, w szczególności:

• Świszczący oddech: wysoki dźwięk wytwarzany podczas wydechu

• Skrócenie oddechu (duszność): uczucie, że nie możesz złapać oddechu

• Ucisk w klatce piersiowej towarzyszący duszności

• Kaszel: suchy, bezproduktywny i najczęściej w nocy

Jeśli wystąpią u Ciebie te objawy, które staną się częste i uporczywe, umów się na wizytę u lekarza lub pulmonologa (lekarza specjalizującego się w chorobach układu oddechowego).

Badanie lekarskie

Aby zdiagnozować astmę, Twój lekarz zacznie od pytania o Twoją historię medyczną i bieżące problemy zdrowotne. Astma jest szczególnie powszechna u osób z atopowymi schorzeniami, takimi jak katar sienny (alergiczny nieżyt nosa) lub atopowe zapalenie skóry. Ważna będzie również historia zdrowia Twojej rodziny, ponieważ astma ma tendencję do występowania w rodzinach.

Następnie będą chcieli uzyskać jak najwięcej szczegółów na temat twoich objawów. To wtedy prowadzenie rejestru objawów może być nieocenione. Podziel się również z lekarzem wszelkich zmian, jakich dokonałeś w swoim codziennym życiu, które mogły być spowodowane objawami astmy: Czy dostarczasz Ci artykuły spożywcze, ponieważ czujesz się zdyszany podczas noszenia paczek lub nawet chodzenia po sklepie? Czy Twoje dziecko musiało częściej siedzieć na zajęciach gimnastycznych z powodu problemów z oddychaniem?

Następnym krokiem w diagnozowaniu astmy będzie prawdopodobnie badanie fizykalne, które koncentruje się na oddychaniu. Pracownik służby zdrowia uważnie wysłucha świszczącego oddechu, który nie występuje przez cały czas u osób z astmą, ale jeśli zdarzy się, że pojawi się podczas wizyty, będzie stanowić mocną wskazówkę co do diagnozy.

Pracownik służby zdrowia sprawdzi również wnętrze nosa pod kątem zapalenia – obrzęku jamy nosowej, który może wskazywać na alergiczny nieżyt nosa.

Laboratoria i testy

Jeśli Twój lekarz uważa, że ​​masz astmę, może przeprowadzić pewne testy, aby uzyskać więcej informacji na temat rodzaju i ciężkości Twojego stanu.

Testy funkcji płuc

Są to szybkie, nieinwazyjne testy, które pokazują, jak dobrze funkcjonują Twoje płuca:

• Szczytowe natężenie przepływu wydechowego (PEFR): PEFR jest miarą siły wydechu. Jest to mierzone za pomocą prostego ręcznego urządzenia zwanego przepływomierzem szczytowym.KątNormalny PEFR wynosi 80% lub więcej niż przewidywano dla badanej osoby.

• Spirometria: Test, który mierzy, ile powietrza wdychasz i wydychasz i jak szybko.

Testy rozszerzające oskrzela i bronchoprowokacyjne

Testy te mierzą, jak dobrze płuca reagują na leki na astmę o szybkim uwalnianiu lub celowe zakłócenie normalnego przepływu powietrza. Zwykle wykonuje się je, jeśli spirometria jest prawidłowa pomimo objawów astmy.

• Testy reaktywności na lek rozszerzający oskrzela: lek rozszerzający oskrzela to szybko działający lek, który zapewnia szybkie złagodzenie objawów astmy. Test ten obejmuje podanie leku rozszerzającego oskrzela, a 10 do 15 minut później powtórzenie wstępnego testu spirometrycznego i porównanie wyników. Jeśli lek powoduje zwiększenie przepływu powietrza o 12%, wskazuje to, że przyczyną objawów jest astma.

• Test prowokacyjny oskrzeli: Ten test obejmuje wdychanie aerozoli lub zimnego powietrza lub wykonywanie ćwiczeń, aby sprawdzić, czy wywołuje objawy astmy. Mierząc czynność płuc po ekspozycji na te czynniki, lekarz może być w stanie zdiagnozować astmę.

Test frakcyjny wydychanego tlenku azotu (FeNO)

Jeśli po rutynowych badaniach, w tym spirometrii i odpowiedzi na leki rozszerzające oskrzela, diagnoza astmy nie jest pewna, można wykonać test FeNO, zgodnie z zaleceniami National Institutes of Health dotyczącymi leczenia astmy. Ten test określa obecność stanu zapalnego w płucach i jest wykonywany za pomocą przenośnego urządzenia, które mierzy poziom tlenku azotu w częściach na miliard (PPB) w wydychanym powietrzu.

Obrazowanie

Większość osób z astmą ma normalne zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej, ale niektórzy pracownicy służby zdrowia zlecają je pacjentom, którzy po raz pierwszy doświadczają świszczącego oddechu. Dzieje się tak, ponieważ jeśli astma pozostaje nierozpoznana przez długi czas, prześwietlenie klatki piersiowej może ujawnić nadmierną ekspansję (nadmiernie napełnione płuca).

Diagnozy różnicowe

Ponieważ świszczący oddech może być objawem chorób innych niż astma, Twój lekarz może je wykluczyć, aby ostatecznie zdiagnozować astmę:

• Choroba refluksowa przełyku (GERD): GERD może prowadzić do świszczącego oddechu i kaszlu; jest również powszechnie odpowiedzialny za objawy nocne. Pacjenci często odczuwają bolesne pieczenie, a także kwaśny lub gorzki posmak w tylnej części jamy ustnej.

• Zastoinowa niewydolność serca: jest to stan, w którym pompa serca zawodzi i nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego dopływu krwi. Oprócz objawów podobnych do astmy mogą wystąpić obrzęki obu nóg i trudności w oddychaniu podczas leżenia.

• Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP): Istotna różnica między POChP a astmą polega na tym, że POChP często charakteryzuje się porannym kaszlem, podczas gdy objawy astmy mogą wystąpić w dowolnym momencie i często tylko po ekspozycji na czynniki wyzwalające.

• Zatorowość płucna (PE): Nagły początek duszności i ból w klatce piersiowej są najczęstszymi objawami PE, ale stan ten czasami powoduje świszczący oddech, który początkowo może być mylony z astmą.

• Mukowiscydoza (CF): Pacjenci z mukowiscydozą będą mieli świszczący oddech, jak również duszność i kaszel. Jednak ta przewlekła choroba wiąże się również ze słabym wzrostem i szeregiem innych problemów we wczesnym dzieciństwie.

Ponieważ astma jest chorobą postępującą — taką, która może się pogorszyć bez leczenia — konieczna jest wizyta u lekarza, gdy tylko pojawią się objawy. Wczesna diagnoza jest kluczem do skutecznego leczenia i zapobiegania ingerencji choroby w jakość życia.