Jak diagnozuje się HPV

Diagnostyka wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) obejmuje nie tylko wykrycie wirusa, ale także określenie, który z ponad 100 pokrewnych wirusów tworzących HPV jest obecny. Chociaż większość z nich jest stosunkowo nieszkodliwa, szczególnie ważne jest, aby dowiedzieć się, czy infekcja obejmuje jeden z 14 zidentyfikowanych szczepów wysokiego ryzyka, które są silnie powiązane z rakiem. Lekarze użyją wymazu cytologicznego, testu HPV lub biopsji – wraz z oceną kliniczną – w celu postawienia diagnozy i, miejmy nadzieję, wyłapania wszelkich przypadków wysokiego ryzyka, zanim staną się problemem. Sposób, w jaki ktoś jest sprawdzany i testowany, zależy od jego płci, wieku, a nawet orientacji seksualnej.

Wyzwanie związane z diagnozą polega jednak na tym, że HPV często nie powoduje wyraźnych oznak infekcji, co może skłonić ludzi do opóźnienia testów. W niektórych przypadkach u osób, u których zostanie zdiagnozowany pokrewny nowotwór, można najpierw zdiagnozować HPV.

Testy dla kobiet

Testy HPV można wykonać podczas badania miednicy — samodzielnie lub w tym samym czasie, co wymaz cytologiczny. Można to zrobić podczas rutynowego badania ginekologicznego lub w szczególności z powodu podejrzenia HPV.

Podczas wymazu Pap, komórki są delikatnie zdrapywane z szyjki macicy i badane pod mikroskopem w celu wykrycia oznak dysplazji, która może wynikać z infekcji HPV. Zostanie również przeprowadzone badanie wizualne w celu zidentyfikowania brodawek narządów płciowych (które zazwyczaj mają wygląd podobny do kalafiora, ale mogą być również płaskie i cieliste). Pamiętaj jednak, że brak brodawek nie oznacza, że ​​jesteś wolny od HPV.

Inny test, zwany testem HPV, sprawdza wirusa, a nie zmiany w komórkach szyjki macicy. Stosuje się go u kobiet w wieku 30–65 lat w odpowiedzi na nieprawidłowy wymaz cytologiczny lub w ramach rutynowych badań przesiewowych. Można go wykonać w tym samym czasie — a nawet tym samym wacikiem — co rozmaz Pap (praktyka znana jako wspólne testowanie).

Zalecenia

Zalecenia dotyczące badań przesiewowych HPV mogą się różnić w zależności od wieku kobiety i innych czynników:

• W przypadku kobiet w wieku od 21 do 29 lat zaleca się badanie cytologiczne co trzy lata. Jednak badania HPV nie są wykonywane rutynowo, ale można je dodać automatycznie, jeśli wymaz Pap jest nieprawidłowy (odruchowe badanie HPV), ponieważ infekcje HPV są powszechne u kobiet w wieku 20 lat i rzadko prowadzą do raka. W tym czasie większość infekcji HPV będzie krótkotrwała i samoistnie ustępuje, bez długotrwałych konsekwencji.

• W przypadku kobiet w wieku od 30 do 65 lat wymaz cytologiczny można wykonywać co trzy lata, samo badanie HPV można wykonywać co pięć lat lub co pięć lat można wykonywać wspólne badanie z wymazem cytologicznym i testem HPV.

• Kobiety zakażone wirusem HIV w wieku od 21 do 29 lat powinny mieć wymaz cytologiczny co 12 miesięcy, kiedy po raz pierwszy zdiagnozowano. Po trzech normalnych wynikach badanie można rozszerzyć do jednego testu cytologicznego co trzy lata, o ile wyniki są normalne.

Wykonanie testów Pap i HPV zajmuje tylko kilka minut. Wyniki Pap są zwykle zwracane po dwóch tygodniach; Wyniki testu HPV mogą potrwać dłużej. Oba są zazwyczaj objęte ubezpieczeniem.

Testy dla mężczyzn

Większość infekcji HPV u mężczyzn objawia się pojawieniem się jednej lub więcej brodawek na penisie, mosznie, udach, pachwinie lub odbycie. Jednakże, jeśli brodawka jest zinternalizowana, często można ją zidentyfikować tylko poprzez badanie kanału odbytu za pomocą anoskopu i/lub przy użyciu wymazu cytologicznego.

Rozmaz cytologiczny odbytu wykorzystuje tę samą technologię, co rozmaz cytologiczny szyjki macicy i służy do identyfikacji dysplazji w komórkach pobranych z odbytu. Test może być ważnym narzędziem dla mężczyzn, którzy uprawiają zmysłowy seks analny, ponieważ uwewnętrznione brodawki często nie są odczuwalne.

Zalecenia

Mimo to Centers for Disease Control and Prevention (CDC) odradza obecnie rutynowe badania przesiewowe w kierunku raka odbytu u mężczyzn, ponieważ nie ma wystarczających dostępnych danych, aby zalecić ten rodzaj badań przesiewowych w kierunku raka odbytu osobom z grupy ryzyka. Co więcej, w przeciwieństwie do testów HPV stosowanych u kobiet, obecnie nie ma takiego testu potwierdzającego infekcję odbytu lub jamy ustnej.

W tym celu CDC przyznaje, że niektórzy świadczeniodawcy wykonują wymazy cytologiczne z odbytu u osób, które mogą być narażone na zwiększone ryzyko – w tym mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami (MSM), którzy angażują się w receptywny seks analny i mężczyzn zakażonych wirusem HIV. MSM, którzy są nosicielami wirusa HIV, są szczególnie zagrożone. Ta grupa ma 37-krotnie większe ryzyko zachorowania na raka odbytu w porównaniu z populacją ogólną.

W przypadku braku wytycznych dotyczących badań przesiewowych, musisz być swoim własnym adwokatem i, w razie potrzeby, zwrócić się o pomoc do lekarza lub kliniki specjalizującej się w opiece zdrowotnej dla mężczyzn lub opiece specyficznej dla MSM.

Zazwyczaj testy te nie są objęte ubezpieczeniem.

Biopsja brodawek narządów płciowych

Jeśli brodawka wygląda podejrzanie lub jest trudna do zidentyfikowania, lekarz może wykonać biopsję, aby pobrać próbkę tkanki do analizy w laboratorium. Podczas gdy zastrzyk znieczulający stosowany do znieczulenia skóry może być bolesny, sam zabieg zwykle nie jest.

Po usunięciu tkankę można zbadać pod mikroskopem. Laboratorium poinformuje cię wtedy, że nie ma nieprawidłowych komórek (co oznacza, że ​​wszystko jest w porządku) lub że są nieprawidłowe komórki zwane koilocytami. Pod mikroskopem koilocyty będą wyglądały na puste lub wklęsłe i są charakterystyczne dla infekcji HPV.

Biopsja brodawek narządów płciowych może być wskazana, jeśli:

• Diagnoza HPV jest niepewna
• Brodawka krwawi, ma stan zapalny lub ma nietypowy wygląd
• Osoba jest nosicielem wirusa HIV lub ma osłabioną odporność
• Od poprzedniego egzaminu nastąpiło pogorszenie stanu

Jeśli test HPV jest pozytywny

W ten sam sposób, w jaki brak brodawek nie oznacza, że ​​jesteś wolny od HPV, obecność brodawek narządów płciowych nie oznacza, że ​​zachorujesz na raka.

O ile nie ma dowodów na nowotwór (niekontrolowany, nieprawidłowy wzrost komórek), lekarz uzna dodatni wynik badania przesiewowego HPV za „czerwoną flagę” i nadal będzie uważnie monitorował stan.

Chociaż dysplazja może z czasem rozwinąć się w raka, ryzyko jest bardzo zmienne. Dysplazja niskiego stopnia zwykle ustępuje samoistnie bez leczenia. W przeciwieństwie do tego, dysplazja wysokiego stopnia bez leczenia może rozwinąć się we wczesną postać raka znaną jako rak in situ (CIS).

W mało prawdopodobnym przypadku zdiagnozowania raka lub stanu przedrakowego, zostaniesz skierowany do onkologa w celu określenia stopnia zaawansowania choroby i podjęcia decyzji o odpowiednim sposobie leczenia. Na szczęście wczesna diagnoza prawie zawsze zapewnia większy sukces leczenia.