Jak leczy się nieswoiste zapalenie jelit (IBD)?

^{*Zgodnie z wytycznymi 2020 lek biologiczny powinien być stosowany jako lek pierwszego rzutu w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego.}

Terapie bez recepty (OTC)

Istnieje kilka metod leczenia OTC zalecanych do leczenia IBD.

Twój lekarz może zasugerować:

• Suplementy z błonnikiem: Przewlekła biegunka o nasileniu łagodnym do umiarkowanego jest często leczona suplementami błonnikowymi, takimi jak Metamucil (proszek psyllium) lub Citrucel (metyloceluloza). Błonnik pomaga zwiększyć objętość stolca, czyniąc go jędrniejszym.

• Leki przeciwbiegunkowe: Twój lekarz może zalecić lek przeciwbiegunkowy OTC, taki jak Imodium AD (loperamid).

• Paracetamol: leki przeciwbólowe OTC, takie jak Tylenol (acetaminofen), mogą być pomocne w przypadku łagodnego bólu. Inne leki przeciwbólowe, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), mogą podrażniać żołądek i pogarszać objawy.

• Żelazo: Przewlekłe krwawienie jelitowe może powodować niedokrwistość z niedoboru żelaza. Twój lekarz może zalecić suplementację żelazem, chociaż ważne jest, aby wiedzieć, że zaparcia są częstym efektem ubocznym. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o markach, które powinieneś wypróbować. Całkowicie naturalne suplementy żelaza w płynie, takie jak Floradix Floravital, nie wiążą i mogą być łagodniejsze dla układu pokarmowego.

• Wapń i witamina D: Jeśli twoje IBD jest leczone sterydami, może być konieczne uzupełnienie wapnia i witaminy D. Zarówno stosowanie kortykosteroidów, jak i sama choroba Leśniowskiego-Crohna mogą zwiększać ryzyko osteoporozy, a te suplementy mogą pomóc w poprawie gęstości kości.

Zawsze porozmawiaj ze swoim lekarzem przed zażyciem leków bez recepty w celu leczenia IBD.

Styl życia

Ponieważ wiele pokarmów może powodować zaostrzenie objawów, gdy masz IBD, odpowiednie odżywianie może być trudne. Nie ma standardowej listy produktów, których należy unikać, ponieważ każda osoba może mieć różne wyzwalacze.

Dieta niskoresztkowa

Twój lekarz może zalecić przejście na dietę o niskiej zawartości pozostałości, zwłaszcza jeśli masz zwężenie lub zwężenie jelita. Ten rodzaj diety może zmniejszyć prawdopodobieństwo, że niestrawione jedzenie utknie w zwężonej części jelita i doprowadzi do zablokowania.

Żywienie dojelitowe lub pozajelitowe

Niektóre osoby z ciężką postacią IBD nie mogą odżywiać się wystarczająco dietą i mogą potrzebować odżywiania przez sondę (żywienie dojelitowe) lub żyłę (żywienie pozajelitowe).

• Zgłębnik do karmienia można umieścić przez nos w celu krótkotrwałego odżywiania (dni lub tygodnie) lub chirurgicznie wprowadzić przez brzuch do żołądka na dłuższy czas (miesiące lub dłużej). Po założeniu zgłębnika możesz karmić ją w domu.
• Żywienie pozajelitowe, czasami nazywane całkowitym żywieniem pozajelitowym (TPN), to sterylna płynna formuła chemiczna, którą można otrzymać przez cewnik dożylny (IV). To omija przewód pokarmowy, dzięki czemu składniki odżywcze trafiają bezpośrednio do krwioobiegu. Cewnik umieszcza się w dużej żyle prowadzącej do serca, zwykle pod działaniem sedacji. TPN może być dostarczony w warunkach ambulatoryjnych lub w domu.

Operacje

Czasami osoby z IBD mogą wymagać leczenia chirurgicznego, jeśli leki nie pomagają w leczeniu lub leczeniu powikłań. Choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego są leczone różnymi rodzajami operacji, ponieważ choroby te w różny sposób wpływają na układ pokarmowy.

Procedura chirurgiczna, której możesz potrzebować, zależy od lokalizacji stanu zapalnego i stopnia jego rozprzestrzenienia.

Chirurgia nie jest lekarstwem. W rzeczywistości u niektórych osób stan zapalny może powrócić w innym miejscu, nawet po operacji.

Procedury na chorobę Leśniowskiego-Crohna

Chirurgia choroby Leśniowskiego-Crohna jest często wykonywana przy użyciu minimalnie inwazyjnych technik (takich jak chirurgia laparoskopowa), co skraca czas spędzony w szpitalu i skraca okres rekonwalescencji.

Kilka z bardziej powszechnych rodzajów operacji w chorobie Leśniowskiego-Crohna to:

• Resekcja: jest to najczęstsza opcja chirurgiczna w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna. Resekcja ma miejsce, gdy część jelita objętego stanem zapalnym lub chorego zostaje usunięta, a dwa końce zdrowej tkanki są ponownie zszywane (tak zwane zespolenie). Można to zrobić w jelicie cienkim lub jelicie grubym.

• Strictureplasty: choroba Leśniowskiego-Crohna może powodować gromadzenie się blizny i zwężenie jelita. Kiedy część jelita staje się zbyt wąska, może zostać ponownie otwarta podczas operacji chirurgii zwężenia.

• Proktokolektomia (zespolenie krętniczo-odbytnicze, proste przeciągnięcie): Niektóre osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna nie mają choroby w odbytnicy i można wykonać proktokolektomię regeneracyjną. Jelito grube jest usuwane, a koniec jelita cienkiego łączy się bezpośrednio z odbytem. Oznacza to, że stomia nie jest potrzebna, a stolec można wydalać przez odbyt.

• Chirurgia stomijna: Niektóre osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna, która atakuje okrężnicę, przejdą operację w celu wytworzenia ileostomii. Wtedy usuwa się okrężnicę i tworzy się stomię na brzuchu. Kał wydostaje się z organizmu przez stomię, a na brzuch zakłada się aparat stomijny, aby go złapać. Większość osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna nie potrzebuje operacji stomijnej.

Procedury w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Fundacja Crohna i Colitis of America szacuje, że od 23% do 45% pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego przechodzi operację. Opcje chirurgiczne w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego obejmują usunięcie jelita grubego (kolektomia) z wytworzeniem stomii lub wewnętrznego woreczka na stolec.

Opcje chirurgiczne w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego obejmują:

• Protokółektomia z wytworzeniem worka miednicy (zespolenie jelitowo-odbytowe, IPAA): Po usunięciu okrężnicy w celu leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, z ostatniego odcinka jelita cienkiego (jelito kręte) tworzony jest wewnętrzny woreczek. W tym woreczku nie ma zewnętrznego worka stomijnego ani stomii, ponieważ worek działa jak odbytnica. Woreczki brzuszne mogą być wykonane w kilku różnych kształtach, ale najczęściej używanym jest j-pouch.

• Protokółektomia z wytworzeniem ileostomii: Po kolektomii u niektórych pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego wytworzono ileostomię końcową. Na brzuchu tworzy się stomię w celu przejścia stolca, a na stomię zakłada się urządzenie stomijne.

Obecnie dostępnych jest więcej opcji leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego niż kiedykolwiek wcześniej. Leki na IBD, które stały się dostępne w ostatnich latach, są skuteczne w zmniejszaniu objawów i jest więcej badanych.

Najważniejszą częścią skutecznego leczenia IBD i uzyskania remisji jest regularne odwiedzanie gastroenterologa i przyjmowanie leków na czas. Dzięki różnorodności dostępnych leków, wielu pacjentów może łagodzić stany zapalne, zapobiegać powikłaniom i poprawiać jakość swojego życia.