Jak leczy się zerwanie ścięgna Achillesa bez operacji?

Zerwanie ścięgna Achillesa jest urazem, który po jego wystąpieniu może spowodować znaczną niepełnosprawność. Ten stan zwykle pojawia się bez ostrzeżenia i może utrudniać chodzenie lub noszenie ciężaru przez nogę.

Chociaż wiele osób kończy chirurgiczną naprawę ścięgna po zerwaniu, nie zawsze jest to konieczne. W rzeczywistości znaczna liczba osób może rzeczywiście być w stanie zrehabilitować kostkę bez poddawania się procedurze.

W tym artykule omówimy zerwanie ścięgna Achillesa, kiedy może być konieczna operacja, skuteczność leczenia nieoperacyjnego oraz czego można oczekiwać od leczenia nieoperacyjnego.

Co to jest zerwanie ścięgna Achillesa?

Twoje ścięgno Achillesa to gruba, włóknista tkanka, która łączy dwa mięśnie łydki (mięsień płaszczkowaty i mięsień brzuchaty łydki) z piętą stopy. Ta ważna struktura jest zarówno najgrubszym, jak i najsilniejszym ścięgnem w ludzkim ciele.

Ogromne siły są codziennie przenoszone przez Achilles. Umożliwia takie czynności, jak wchodzenie na palce, chodzenie, bieganie i skakanie. Dodatkowo, ponieważ każdy z mięśni łydek odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu równowagi, nienaruszony Achilles ma kluczowe znaczenie dla utrzymania stabilności, gdy jesteś na nogach.

Czasami ścięgno Achillesa może częściowo lub całkowicie pęknąć (znane również jako łza Achillesa). Uraz ten zwykle występuje podczas nagłego lub dramatycznego ruchu, który obciąża mięśnie łydek (takich jak sprint, skok lub cięcie). Często towarzyszy temu uczucie trzaskania w dolnej części łydki.

Podczas gdy częściowe rozdarcie w tym obszarze może mieć łagodne lub nawet żadne objawy, całkowite pęknięcie może spowodować znaczną niepełnosprawność z powodu wielu krytycznych funkcji Achillesa.

Pęknięcie Achillesa może dotknąć każdego. To powiedziawszy, kilka grup częściej doświadcza tego stanu niż inne.

Na przykład mężczyźni niszczą achillesa szybciej niż kobiety. W szczególności mężczyźni w wieku 30, 40 i 50 lat są bardziej narażeni na ryzyko. Ponadto „weekendowi wojownicy”, którzy uprawiają sporty o większym popycie, takie jak koszykówka czy tenis, w których często biegają, ścinają się lub skaczą, mają wyższy wskaźnik kontuzji.

Czy potrzebuję operacji?

Ponieważ pęknięty ścięgno Achillesa ma znaczący wpływ na twoje funkcjonowanie, konieczne jest leczenie, aby powrócić do normalnych zadań.

Chociaż często wykonuje się chirurgiczną naprawę zerwanego ścięgna, badania sugerują, że nie zawsze jest to konieczne. W rzeczywistości, ze względu na sposób, w jaki to ścięgno goi się po zerwaniu, wiele osób może z powodzeniem wyzdrowieć z tego urazu bez procedury.

Twoje ścięgno Achillesa znajduje się w tunelu lub pochewce, która pomaga mu ślizgać się w przód iw tył, gdy mięśnie łydek kurczą się i rozluźniają. Po pęknięciu w obrębie tej pochwy pojawia się duże krwawienie.

Przy prawidłowym leczeniu przez lekarza i fizjoterapeutę końce ścięgna szczątkowego zwykle zabliźniają się i goją razem. To ścięgniste gojenie może ostatecznie umożliwić odzyskanie funkcji i siły w kostce.

Jak skuteczne jest leczenie nieoperacyjne?

Leczenie nieoperacyjne jest skuteczną (aw niektórych przypadkach lepszą) opcją dla niektórych osób po łzie Achillesa.

Badania wykazały, że osoby, które są leczone nieoperacyjnie po zerwaniu, mają podobny zakres ruchu w kostkach, jak osoby poddawane zabiegowi. Ponadto są w stanie powrócić do swoich wcześniejszych poziomów funkcjonalnych i aktywności sportowej, a także ich odpowiedników chirurgicznych.

Chociaż prawdą jest, że osoby, które mają operację chirurgiczną, mają mniejszą szansę na ponowne zerwanie ścięgna niż osoby, które leczą uraz nieoperacyjnie, ogólne prawdopodobieństwo wystąpienia tego w obu grupach jest niskie.

Na uwagę zasługuje również fakt, że leczenie łez zabiegiem wiąże się z większym ryzykiem innych powikłań, głównie ze względu na możliwość infekcji pooperacyjnej. Ponieważ istnieją zalety i wady obu metod leczenia, najlepiej jest porozmawiać z chirurgiem ortopedą o tym, która opcja jest odpowiednia dla Twojej sytuacji.

Co pociąga za sobą leczenie nieoperacyjne

Gdy zdecydujesz się nieoperacyjnie leczyć łzę, Twój lekarz może pomóc Ci znaleźć fizjoterapeutę, który poprowadzi Cię przez protokół rehabilitacji lekarza. Chociaż specyfika może się różnić w zależności od chirurga, zwykle występuje kilka charakterystycznych elementów rehabilitacji.

Odlewanie jest zwykle pierwszym krokiem w leczeniu łzy Achillesa bez operacji. Twoja stopa jest skierowana w dół w gipsie, aby zwiększyć prawdopodobieństwo prawidłowego zagojenia się szczeliny w ścięgnie.

Po kilku tygodniach usuwa się opatrunek, a na jego miejsce zakłada się but do chodzenia. Ogólnie rzecz biorąc, w bucie umieszcza się uniesienie pięty, aby zmniejszyć obciążenie ścięgna gojącego.

Na tym etapie zwykle dozwolone jest obciążanie dotkniętej chorobą nogi, chociaż lekarz może wymagać stopniowego zwiększania nacisku. W tym czasie terapeuta może również zainicjować delikatne ćwiczenia ruchowe.

Po kilku tygodniach lekarz zezwoli na przełożenie buta. Kiedy tak się dzieje, zwykle rozpoczyna się również wstępne ćwiczenia wzmacniające łydki i równowagę. Ważne jest, aby postępować ostrożnie i pod kierunkiem terapeuty, aby zapewnić integralność uzdrawiającego Achillesa.

Można również wprowadzić rozciąganie łydek (zwykle 12 tygodni lub więcej po początkowym urazie), chociaż ważne jest, aby nie nadmiernie rozciągać tego obszaru. Gdy masz wystarczającą siłę mięśni łydek, lekarz może pozwolić Ci rozpocząć zadania wyższego poziomu, takie jak bieganie lub skakanie. W sumie cała rehabilitacja może potrwać do sześciu miesięcy lub dłużej.

Streszczenie

Zerwanie ścięgna Achillesa może znacząco wpłynąć na zdolność chodzenia lub biegania. Można wykonać naprawę chirurgiczną, ale istnieją również opcje nieoperacyjne. Można użyć gipsu, a następnie buta do chodzenia. Po kilku tygodniach możesz przejść do buta i rozpocząć ćwiczenia z fizjoterapeutą.

W momencie zerwania ścięgna Achillesa rozpoczynasz podróż w kierunku odzyskania funkcji, którą ta kontuzja może odebrać. Chociaż ten proces może być czasami frustrujący, ważne jest, aby wiedzieć, że masz kilka opcji leczenia.

Jeśli doświadczyłeś łez, koniecznie porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, czy opieka nieoperacyjna jest dla Ciebie odpowiednia. W wielu przypadkach możesz wrócić do ulubionych czynności bez konieczności poddawania się operacji.