Jak półpasiec może powodować ospę wietrzną?

Kiedy ludzie dostają półpaśca lub słyszą o kimś, kto ma tę chorobę, często martwią się zaraźliwością, szczególnie w odniesieniu do swoich dzieci. Chociaż Twoje dziecko nie może zarazić się półpaścem od innej osoby, może zarazić się ospą wietrzną. Z tego powodu ważne jest, aby wiedzieć, jak rozprzestrzenia się półpasiec i jak wywołuje ospę wietrzną u dzieci. Oto bliższe spojrzenie na wirusa ospy wietrznej i półpaśca.

Jak rozprzestrzenia się półpasiec

Jeśli ktoś, kogo znasz, ma półpasiec, sam nie możesz go złapać. Półpasiec jest wywoływany przez wirus ospy wietrznej, który był uśpiony w ich organizmie od czasu, gdy mieli ospę wietrzną. Więc półpasiec dostajesz od własnego wirusa ospy wietrznej, a nie od kogoś innego.

To powiedziawszy, półpasiec nadal jest zaraźliwy i może przenosić wirusa ospy wietrznej na podatne osoby. Na szczęście klasyczne zlokalizowane półpasiec nie są tak zaraźliwe jak sama ospa wietrzna. W przeciwieństwie do ospy wietrznej, półpasiec nie rozprzestrzenia się przez kropelki. Zazwyczaj musisz mieć bezpośredni kontakt z pęcherzami półpaśca, aby było zaraźliwe.

To znacznie ułatwia uniknięcie zachorowania, co jest ważne, jeśli masz półpasiec, a Twoje dziecko jest zbyt małe, aby zaszczepić się i zabezpieczyć szczepionką przeciwko ospie wietrznej. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli ktoś ma półpasiec i może dobrze zakryć wszystkie zmiany półpaśca, dzieci nie będą miały z nimi bezpośredniego kontaktu i nie powinny być zbytnio zagrożone.

Oczywiście najlepszym sposobem uniknięcia ospy wietrznej jest po prostu zaszczepienie się szczepionką przeciwko ospie wietrznej. Niektórzy ludzie martwią się jednak o bezpieczeństwo szczepionki przeciwko ospie wietrznej i zastanawiają się, czy jest ona odpowiedzialna za wzrost liczby przypadków półpaśca lub epidemię półpaśca. Ta spekulacja jest po prostu kolejnym mitem antyszczepionkowym, używanym do odstraszania rodziców przed szczepieniem swoich dzieci i chronieniem ich przed chorobami, którym można zapobiegać poprzez szczepienia.

Trend wzrostu przypadków półpaśca u dorosłych rozpoczął się, zanim zaczęliśmy szczepić dzieci w Stanach Zjednoczonych. Co więcej, tendencja do wzrostu przypadków półpaśca u dorosłych występuje w innych krajach, które rutynowo nie podają dzieciom szczepionki przeciwko ospie wietrznej.

Jak półpasiec powoduje ospę wietrzną?

Osoby, które nie chorowały na ospę wietrzną, mogą zarazić się wirusem ospy wietrznej i półpaśca, jeśli mają bliski kontakt z osobą cierpiącą na półpasiec. Według CDC „Wirus, który powoduje półpasiec, wirus ospy wietrznej i półpaśca, może przenosić się z osoby z aktywnym półpaścem i powodować ospę wietrzną u kogoś, kto nigdy nie miał ospy wietrznej ani nie otrzymał szczepionki przeciwko ospie wietrznej”.

Najczęstszym sposobem zachorowania na ospę wietrzną jest „dotykanie lub wdychanie cząsteczek wirusa pochodzących z pęcherzy po ospie wietrznej”, można również zarazić się ospą wietrzną „przez maleńkie kropelki od zarażonych ludzi, które dostają się do powietrza po tym, jak oddychają lub rozmawiają”. Na szczęście rozprzestrzenianie się kropel nie występuje w przypadku gontów.

Chociaż nadal powinieneś podejmować kroki, aby uniknąć kontaktu z pęcherzami półpaśca, osoba, która przeszła ospę wietrzną lub dwie dawki szczepionki przeciwko ospie wietrznej, powinna być dobrze chroniona, jeśli musi przebywać w pobliżu kogoś z półpaścem. Oto kilka dodatkowych rzeczy, które powinieneś wiedzieć o zaraźliwości gontów.

• Jeśli Twoje dziecko jest nieszczepione (i ma co najmniej 12 miesięcy) lub otrzymało tylko jedną dawkę szczepionki przeciwko ospie wietrznej (a od ostatniej dawki minęły trzy miesiące), zaszczepienie w ciągu 3 do 5 dni od kontaktu z osobą z półpaścem może zmniejszyć ryzyko zachorowania na ospę wietrzną.
• Objawy przełomowej ospy wietrznej – zachorowanie po szczepieniu – są zwykle znacznie łagodniejsze niż naturalne infekcje ospy wietrznej.

Jeśli Twoje dziecko ma kontakt z osobą z półpasiec, niezależnie od tego, czy było zaszczepione, czy nie, obserwuj, czy w ciągu następnych 10 do 21 dni nie rozwijają się pęcherze po ospie wietrznej – czyli w okresie inkubacji ospy wietrznej.

Niebezpieczeństwa ospy wietrznej

Chociaż powikłania związane z ospą wietrzną są rzadkie, niemowlęta, młodzież i kobiety w ciąży są narażone na powikłania, jeśli zachorują na poważną ospę wietrzną.Podobnie osoby z osłabionym układem odpornościowym, osoby poddawane chemioterapii i osoby, które przeszły przeszczepy, są bardziej narażone na powikłania. Niektóre z powikłań związanych z ospą wietrzną obejmują:

• Zakażenia bakteryjne skóry, w tym zakażenia paciorkowcami grupy A
• Zapalenie płuc
• Infekcja lub zapalenie mózgu
• Problemy z krwawieniem
• Infekcje krwi, takie jak posocznica

• Odwodnienie

Czasami powikłania mogą stać się tak poważne, że dana osoba będzie musiała zostać hospitalizowana. Ospa wietrzna może nawet prowadzić do śmierci u zdrowych ludzi. Na przykład, według Centers for Disease Control (CDC), wielu zdrowych dorosłych, którzy zmarli na ospę wietrzną, zachorowało na nie zaszczepione dzieci. Aby chronić swoje dziecko przed ospą wietrzną, upewnij się, że przestrzegasz harmonogramu szczepień zalecanych przez lekarza Twojego dziecka.

Zazwyczaj pierwszą dawkę szczepionki przeciwko ospie wietrznej otrzymują dzieci w wieku od 12 do 15 miesięcy. Drugą dawkę szczepionki przeciw ospie wietrznej można podać w dowolnym momencie, pod warunkiem, że jest to co najmniej trzy miesiące po pierwszej dawce, ale zazwyczaj podaje się ją dzieciom w wieku od 4 do 6 lat, tuż przed rozpoczęciem przedszkola.

Jeśli chodzi o półpasiec i ospę wietrzną, najlepszym sposobem ochrony dziecka jest upewnienie się, że przestrzegasz harmonogramu szczepień zalecanych przez pediatrę. Jeśli ktoś z Twojej rodziny cierpi na półpasiec, szczepienie powinno uchronić go przed poważnymi komplikacjami.

To powiedziawszy, jeśli jesteś w ciąży lub jeśli Twoje dziecko jest zbyt małe, aby je zaszczepić, zachowaj ostrożność i ogranicz ekspozycję, dopóki osoba nie ma już półpaśca. Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące zapewnienia Tobie i Twojemu dziecku bezpieczeństwa, porozmawiaj z pediatrą Twojego dziecka w celu uzyskania porady.