Jak powstrzymać dziecko od mówienia?

Odpowiadanie, bezczelne komentarze i niegrzeczne gesty dzieci są częstą skargą rodziców i mogą powodować pewne problemy w rodzinie, jeśli zachowanie nie zostanie zauważone. Co mogą zrobić rodzice i opiekunowie dzieci, aby położyć kres temu niedopuszczalnemu zachowaniu? Oto kilka porad:

Bądź świadomy tego, w jakim języku jest używane wokół Twojego dziecka

Jaki rodzaj rozmów toczy się wokół Twojego dziecka? Na ile sarkazmu, walki i nieodpowiedniego języka jest narażony? Dzieci wzorują się na swoich rodzicach, a jeśli przejawiasz niepożądane zachowania, twoje dziecko z pewnością je powtórzy. Jeśli wiesz, że Twój dom nie jest miejscem, w którym Twoje dziecko wychwytuje te zachowania, zwróć uwagę na jego inne środowiska, takie jak to, w jaki sposób świadczeniodawcy opieki dziennej rozmawiają ze sobą i jak rozmawiają ze sobą krewni. Jeśli zauważysz, że jedno środowisko jest źródłem złych zachowań, być może będziesz musiał je zmienić.

Zwróć uwagę na uczucia swojego dziecka

Często, gdy dziecko odpowiada, tak naprawdę wyraża złość, frustrację, strach lub zranienie. Odpowiadanie gwarantuje, że zwrócisz uwagę, a negatywna uwaga jest lepsza niż żadna.

Twoje dziecko może czuć się ignorowane lub opuszczone i uciekać się do gadania tylko po to, abyś zwrócił na to uwagę.

Zwróć uwagę na samoocenę dziecka, poczucie bezsilności i poziom komfortu

Czy młodzieniec czuje się bezsilny, czy nie jest słuchany? Czy on wydaje się być poza kontrolą? Czy to możliwe, że mówienie wstecz ma miejsce, ponieważ dziecko odkryło, że jest to najskuteczniejszy sposób, aby dorosły go wysłuchał i otrzymał to, czego chce? Ponownie, jeśli tak jest, rozwiązanie tych problemów w pierwszej kolejności może rozwiązać problem.

Ustal oczekiwane zachowanie i daj alternatywy

Naucz dzieci, że mówienie o tym jest niedozwolone i podawaj alternatywy dla tego, co jest dozwolone. Po prostu powiedz: „Mówienie w ten sposób jest niedozwolone” i podaj przykład z odpowiednim sposobem wypowiedzenia wypowiedzi. Pozostań stanowczy i bezpośredni oraz koordynuj te oczekiwania ze wszystkimi opiekunami.

Konsekwencje nauczania

Ta ważna lekcja musi być zrozumiana przez dziecko mówiące wstecz. Dorośli mogą po prostu powiedzieć: „Nie będę z tobą rozmawiać ani słuchać, kiedy masz ze mną ten ton. Kiedy zmienisz sposób, w jaki do mnie mówisz, z przyjemnością wysłucham”. Rodzice i opiekunowie powinni zawsze słuchać i zwracać uwagę, gdy dziecko zmieni ton.

Naucz właściwych metod komunikacji

Czasami dziecko naprawdę nie wie, jak właściwie prosić o rzeczy lub jak się komunikować. W odpowiednim miejscu i czasie (a nie wtedy, gdy dziecko właśnie rzuciło wyzwanie dorosłemu gadaniem wstecz), spokojnie wyjaśnij dziecku, jak właściwie się komunikować. Nagradzaj zdolność twojego dziecka do właściwej wspólnoty pozytywnym wzmocnieniem. Upewnij się jednak, że rozumieją, że zwykłe proszenie z szacunkiem nadal niekoniecznie oznacza, że ​​osiągną rezultat, o który proszą. Chwal dobre zachowanie swojego dziecka. Możesz powiedzieć „Naprawdę podoba mi się sposób, w jaki powiedziałeś, że poprosiłeś o dwie minuty na iPadzie, ale czas na obiad”.

Naucz swoje dziecko, jak radzić sobie z rozczarowaniem i porażką

Wiele razy odzywanie się pochodzi od dziecka, które czuje się rozczarowane lub złości. Naucz swoje dziecko sposobów radzenia sobie, a nawet wyrażania rozczarowania lub niezadowolenia, nie odzywając się do osoby dorosłej. Zachęcaj dziecko do wyrażania frustracji i uczucia smutku, a nie tłumienia tych uczuć, aby później eksplodowały postawą.

Scenariusze odgrywania ról

Podkreśl, że po niewłaściwych reakcjach/zachowaniach zawsze powinny następować przeprosiny i próba ponownego przekazania komunikatu nie „bezczelnym” tonem. Odgrywaj z dzieckiem alternatywne sposoby mówienia w określonych sytuacjach i spraw, by było to zabawne i głupie. Dzieci są bardziej skłonne do uczestniczenia w głupich zabawach i będą je pamiętać, gdy nadejdzie czas na właściwą komunikację.