Jak radzić sobie z 18-miesięczną regresją snu u malucha?

Wyobraź sobie taki scenariusz: zostałeś pobłogosławiony dzieckiem, które w cudowny sposób przesypia całą noc. Jasne, od czasu do czasu zdarzają się szorstkie noce ząbkowania lub niewyjaśnione pobudki, ale ogólnie rzecz biorąc, udało ci się uniknąć skrajnego braku snu, który wydaje się prześladować tak wielu rodziców.

Możesz klepać się po plecach za dobrze wykonaną pracę; możesz dziękować swoim szczęśliwym gwiazdom, że nie musiałaś radzić sobie z miesiącami bezsenności, a może po prostu zastanawiasz się, o co to całe zamieszanie ze strony innych rodziców.

A potem coś się zmienia. Twoje dziecko zamienia się w niemowlaka, a w wieku 18 miesięcy Twój mały śpioch nie kładzie się spać przed snem, często budzi się w nocy lub jedno i drugie. Witamy w 18-miesięcznej regresji snu. Oto jak sobie z tym poradzić.

Co to jest regresja snu?

Chociaż powszechnym stereotypem jest, że niemowlęta nie śpią, większość dzieci w rzeczywistości przesypia całą noc w wieku trzech miesięcy, zgodnie z badaniem opublikowanym w 2010 roku w Pediatrics.Jednak wzorce snu mogą się zmieniać wraz z rozwojem dziecka, a czasami oznacza to regresję snu.

Regresja snu ma miejsce wtedy, gdy maluch, który zwykle świetnie śpi, nagle odmawia zasypiania, często się budzi w nocy lub budzi się w nocy i nie chce ponownie zasnąć.

Ten wzrost może tymczasowo zaburzyć hormony regulujące sen w mózgu. Mózg Twojego malucha zasadniczo się resetuje, w wyniku czego sen może zostać zakłócony.

Regresje snu są zwykle tymczasowe i mogą być również spowodowane czynnikami zewnętrznymi. Ząbkowanie, podróże, stres, zmiana rutyny lub choroba mogą również powodować tymczasowe zakłócenia snu u małych dzieci.

Dlaczego to się dzieje?

Sen jest bardzo ważny dla niemowląt i małych dzieci, ponieważ umożliwia wzrost i rozwój mózgu. W rzeczywistości mózg malucha jest jeszcze bardziej aktywny podczas snu niż podczas czuwania. W wieku dwóch lat maluch potrzebuje około 12 do 14 godzin snu dziennie.

Kiedy małe dzieci i przedszkolaki nie śpią wystarczająco we wczesnym okresie życia, może to mieć długofalowe negatywne konsekwencje dla ich zdrowia.Zły sen we wczesnym okresie życia wiąże się z komplikacjami, takimi jak problemy z zachowaniem i deficyty poznawcze.

Obsługa regresji snu

Kluczem jest spójność. Mózg Twojego dziecka musi się na nowo nauczyć, jak iść spać, jak pozostać we śnie i jak ponownie zasnąć w okresach nocnego przebudzenia. Warto pamiętać, że regresja snu jest tymczasowa.

Jeśli Twój maluch nagle zaczyna budzić się o każdej porze nocy w wieku 18 miesięcy lub całkowicie odmawia snu, niekoniecznie oznacza to, że straciłeś całą nadzieję i nigdy więcej nie będziesz spać.

Aby poradzić sobie z regresją snu, rozważ następujące strategie.

Bądź konsekwentny

Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić poprzez regresję snu u malucha, jest zachowanie spójności z rutyną przed snem i nocnym zachowaniem.Pamiętaj, że jest to zagmatwany i prawdopodobnie przytłaczający czas również dla Twojego malucha.

Utrzymuj swoją typową rutynę przed snem, taką jak kąpiel i czas na bajkę lub specjalny koc lub czas na przytulanie pluszaka,aby dać dziecku znać, że czas przygotować się do snu. Kluczem jest stworzenie i utrzymanie prostej, przewidywalnej rutyny przed snem, która się nie zmienia.

Zachowaj spokój

Oprócz spójności ważne jest, aby zachować spokój, gdy masz do czynienia z regresją snu Twojego malucha. Utrzymuj jasne przesłanie: kiedy czas spać, czas spać. Pociesz swoje dziecko, uspokój je, a następnie powtarzaj w razie potrzeby.

Wszyscy rodzice mają inny poziom komfortu, jeśli chodzi o radzenie sobie z nocnymi przebudzeniami. Na przykład niektórzy mogą wierzyć we wspólne spanie, podczas gdy inni wolą zachęcać malucha do samodzielnego spania.

Po prostu wiedz, że jakakolwiek strategia, której użyjesz podczas regresji snu, może być czymś, co Twoje dziecko będzie chciało kontynuować. Więc jeśli wspólne spanie nie jest czymś, co chcesz robić na dłuższą metę, unikaj używania go jako krótkoterminowego rozwiązania, które pomoże Twojemu maluchowi zasnąć.

Rozważ konsultanta ds. snu

Zatrudnienie konsultanta lub specjalisty ds. snu nie jest czymś, co robią tylko gwiazdy. Wiele rodzin skorzystało z pomocy zewnętrznych specjalistów, którzy są w stanie pomóc im w odpoczynku, którego wszyscy potrzebują. Prawda jest taka, że ​​uczenie się spania to umiejętność i czasami umiejętności trzeba uczyć i uczyć się, nawet u małych dzieci.

Ogranicz czas ekranu

Czas przed ekranem jest związany z zaburzeniami snu u dzieci, więc jeśli maluch ma trudności z zasypianiem i/lub snem, zastanów się, jaką rolę może w tym odgrywać czas przed ekranem.Unikaj ekranów w ciągu dwóch godzin przed snem i nie trzymaj telewizora w sypialni dziecka.

Kiedy wezwać lekarza?

Chociaż każde dziecko jest inne, ogólnie uważa się, że regresja trwa tylko kilka tygodni. Zaburzenia snu są również częstsze u dzieci ze specjalnymi potrzebami lub zaburzeniami psychicznymi lub medycznymi.

Odróżnienie normalnej, tymczasowej regresji snu od zakłóceń snu, które są bardziej typowe dla dzieci z chorobami takimi jak autyzm, jest wyzwaniem.

W badaniu z 2011 r. zauważono, że większość zaburzeń snu wśród 18-miesięcznych dzieci wynikała z czynników środowiskowych i zachowań rodziców.Jednak około 25 do 30% dzieci i młodzieży ma zaburzenia snu.

Pamiętaj, aby zachować wszystkie zaplanowane wizyty z dzieckiem, aby pediatra Twojego dziecka mógł upewnić się, że Twoje dziecko rośnie i rozwija się zgodnie z planem.

Wiele małych dzieci przechodzi regresję snu w różnych momentach wzrostu i rozwoju. Jeśli twoje 18-miesięczne dziecko nagle ma problemy z zasypianiem, zaczyna opierać się drzemkom lub zasypianiu albo często się budzi w nocy, może to oznaczać regresję snu.

Najlepszym sposobem radzenia sobie z wszelkiego rodzaju zaburzeniami snu jest utrzymanie stałej rutyny przed snem i zminimalizowanie wszelkich większych zmian. W wielu przypadkach regresja snu jest tymczasowa i nie trwa dłużej niż kilka tygodni. Jednak niektóre dzieci mogą potrzebować wizyty u lekarza lub specjalisty specjalizującego się w śnie.