Jak rodzice i nauczyciele mogą współpracować na rzecz dziecka

Najlepszą wskazówką na sukces szkoły jest upewnienie się, że rodzice i nauczyciele współpracują ze sobą jako sojusznicy. Czasami jednak może się wydawać, że w środku życia Twojego dziecka jest narysowana kreda.

Po stronie domowej są wszystkie rzeczy, które wiesz o swoim dziecku, pomoc, której udzielasz mu w odrabianiu zadań domowych oraz jego rozwój społeczny z rodzeństwem i rówieśnikami. Po stronie szkoły znajdują się wszystkie rzeczy, które nauczyciel Twojego dziecka wie o nim, pomoc, jaką otrzymuje w pracy w szkole oraz rozwój społeczny z rówieśnikami.

Informacje po obu stronach można połączyć, aby uzyskać pełniejsze zrozumienie Twojego dziecka. Jest to korzystne nie tylko dla nich, ale także dla ciebie i ich nauczycieli. Wypróbuj te wskazówki, jak stworzyć świetne relacje z nauczycielem Twojego dziecka.

Porozumieć się

To jest coś, co rodzice słyszą cały czas, ale warto to powtórzyć. Jednym z kluczy do współpracy rodziców i nauczycieli jest dobra komunikacja. Co może nie być jasne, to fakt, że komunikacja działa w obie strony.

Oczywiście jest wiele rzeczy, o których powinieneś powiedzieć nauczycielowi swojego dziecka, aby dobrze rozpocząć rok, ale odpowiedzialność za utrzymanie dobrej komunikacji rodzic-nauczyciel nie spoczywa wyłącznie na rodzicu.

Co możesz zrobić, gdy uważasz, że nauczyciel nie spełnia swojej roli?

Podejdź do problemów z głową

Radzenie sobie z trudnym nauczycielem jest trudne, ale nie tak rzadkie, jak mogłoby się wydawać. Jeśli uważasz, że nauczyciel Twojego dziecka postępuje niesprawiedliwie lub nie udostępnia tylu informacji, ile powinien, czas na konferencję rodziców i nauczycieli, aby zadać kilka pytań na temat tego, co się dzieje.

Pamiętaj tylko, że aby jak najlepiej wykorzystać swój czas, ważne jest wcześniejsze zaplanowanie spotkania. Tak jak nauczyciel łapiący cię na boisku nie jest właściwy, tak samo nie odciągasz ich na bok podczas szkolnej uroczystości.

Poradźcie sobie razem z trudnymi rzeczami

Nie wszystkie dzieci mają łatwe przejście do szkoły lub cieszą się byciem w szkole. W rzeczywistości szacuje się, że nawet 5% dzieci wykazuje na pewnym etapie swojej kariery szkolnej oznaki zachowań związanych z odmową szkoły. I każdego dnia niezliczone dzieci skarżą się na nudę w szkole.

Niektórzy rodzice biorą na siebie winę i odpowiedzialność za problemy swojego dziecka, nie rozmawiając ze szkołą, ponieważ czują, że to ich problem jest tylko dla nich. Niektórzy rodzice mają wrażenie, że szkoła osądza ich rodzicielstwo, gdy otrzymują telefon z prośbą, aby usiąść i porozmawiać o swoim dziecku. Nie zawsze tak jest.

Na przykład radzenie sobie z odmową szkoły wymaga od Ciebie i szkoły podzielenia się tym, co wiesz o swoim dziecku i wykorzystania tych informacji do opracowania planu przywrócenia go do klasy.

Podobnie najlepiej jest wspólnie badać powody, dla których Twoje dziecko może się nudzić w szkole. Słuchanie tego, co dziecko mówi w domu, jest pomocne dla szkoły, a wiedza o tym, co jest widziane i mówione w klasie, daje pewien kontekst do wykorzystania podczas słuchania skarg dziecka.

Rozważ inne perspektywy

Budowanie partnerstwa między rodzicami i nauczycielami może polegać na tym, że nauczyciele słuchają rodziców, a rodzice poświęcą czas na zrozumienie, skąd pochodzą nauczyciele. Czasami rodzice i nauczyciele są winni odrzucenia punktu widzenia drugiej strony.

Jako rodzic, im bardziej czujesz się zdyskredytowany, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że będziesz uczestniczyć w edukacji swojego dziecka. Jako nauczyciel, im mniej czujesz się wysłuchany, tym większe prawdopodobieństwo, że przestaniesz komunikować się z rodzicem.

Rzeczy, które mogą wydawać się konfrontacyjne, takie jak zarys tego, jakiego rodzaju pracy domowej nauczyciel chce od rodzica lub rodzica, opisując, co szkoła musi zrobić, aby poradzić sobie z alergią na orzeszki ziemne dziecka, nie zawsze są tak wymagające, jak się wydaje. Ostateczny cel jest taki sam zarówno dla rodzica, jak i szkoły: pomaganie dzieciom w odpowiedzialności, bezpieczeństwie i sukcesie.