Jak ustalane są harmonogramy szczepień dla dzieci

Ponieważ naukowcy znaleźli nowe i bezpieczniejsze sposoby zwalczania chorób zakaźnych, harmonogram szczepień w Stanach Zjednoczonych znacznie się rozrósł. Obecnie w pełni zaszczepione dzieci i nastolatki są chronione przed 16 różnymi chorobami — znacznie więcej niż ich rodzice czy dziadkowie

Podczas gdy większość rodziców przyjęła te zmiany, niektórzy martwią się rosnącą liczbą i/lub częstotliwością szczepień, które otrzymują ich dzieci, i zastanawiają się, czy są one rzeczywiście potrzebne i bezpieczne.

To naturalne, że należy być ostrożnym we wszystkim, co ma wpływ na zdrowie dziecka. Przy tak dużej gadaninie o szczepionkach, szczególnie w mediach społecznościowych, możesz mieć wiele pytań, na które potrzebujesz wiarygodnych odpowiedzi, abyś mógł czuć się pewnie w swoich decyzjach.

Uzyskanie lepszego zrozumienia, w jaki sposób opracowywany jest harmonogram szczepień dziecięcych i dlaczego jest powszechnie uważany za najbezpieczniejszy i najskuteczniejszy sposób ochrony dzieci przed potencjalnie poważnymi infekcjami, którym można zapobiec, może ogromnie pomóc.

Kto ustala harmonogram szczepień?

Podczas gdy Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) ma za zadanie decydować, czy szczepionka może być sprzedawana w Stanach Zjednoczonych, to Komitet Doradczy ds. Praktyk Szczepień (ACIP) wydaje zalecenia dotyczące tego, które szczepionki należy stosować i kiedy.

W grupie 14 członków to lekarze, naukowcy i eksperci w dziedzinie chorób zakaźnych z dużym doświadczeniem w dziedzinie zdrowia publicznego i szczepionek. Przynajmniej jeden członek musi być przedstawicielem, którego zadaniem jest nadzorowanie interesu publicznego.

Ponadto przedstawiciele kilkudziesięciu organizacji zawodowych są zapraszani do przedstawiania komisji spostrzeżeń i rekomendacji (choć bez prawa głosu). Należą do nich m.in.:

• Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP)
• Amerykańska Akademia Lekarzy Rodzinnych (AAFP)
• American College of Nurse-Położnych (ACNM)
• American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG)
• Amerykańskie Kolegium Lekarzy (ACP)

W celu ochrony przed konfliktami interesów wykluczeni są wnioskodawcy mający obecne powiązania z producentami szczepionek. Podobnie członkowie panelu muszą powstrzymać się od głosowania, jeśli prowadzą badania nad rozważaną szczepionką lub są finansowani przez firmy bezpośrednio lub pośrednio zaangażowane w tę szczepionkę.

Proces recenzji

ACIP spotyka się trzy razy w roku, aby dokonać przeglądu aktualnych badań i w razie potrzeby zaktualizować harmonogram szczepień. Aby proces był jak najbardziej przejrzysty, komisja publikuje swoje agendy i protokoły z posiedzeń na stronie internetowej CDC. Wszystkie spotkania ACIP są otwarte dla publiczności i transmitowane na żywo za pośrednictwem transmisji internetowej.

Pomiędzy spotkaniami członkowie dzielą się na grupy robocze, aby skupić się na konkretnych szczepionkach i chorobach zakaźnych. Następnie informują całą komisję o swoich ustaleniach. Jeśli dowody zdecydowanie przemawiają za zastosowaniem szczepionki, przedstawiciele bez prawa głosu są proszeni o przedstawienie swoich opinii przed ogłoszeniem oficjalnego głosowania.

Wśród pytań panel zadaje:

• Jak skuteczna jest szczepionka w zapobieganiu łagodnym, umiarkowanym i ciężkim objawom choroby?
• Jak skuteczna jest szczepionka w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się infekcji w społeczności?
• Czy szczepionka jest bezpieczna i skuteczna, gdy jest podawana w określonym wieku?
• Czy można go bezpiecznie stosować z innymi szczepionkami podawanymi w tym samym czasie?
• Jak praktyczne są zalecenia zarówno dla społeczeństwa, jak i środowiska medycznego?

Po omówieniu i omówieniu tych kwestii, komisja głosuje za włączeniem, usunięciem lub modyfikacją zaleceń dotyczących szczepień. Następnie zmieniony harmonogram jest publikowany na początku każdego roku kalendarzowego lub wcześniej, jeśli wystąpi stan zagrożenia zdrowia publicznego, taki jak COVID-19.

Wdrażanie zaleceń dotyczących szczepień

Zalecenia ACIP są publikowane w Rejestrze Federalnym (Dzienniku Urzędowym rządu federalnego) i przyjmowane jako standard postępowania przez CDC, APA i inne.

Oświadczenia ACIP to oficjalne federalne zalecenia dotyczące stosowania szczepionek w Stanach Zjednoczonych. Zarówno prywatni ubezpieczyciele, jak i rząd federalny korzystają z zaleceń, aby określić, za które szczepionki zapłacą.

Szczepionki zalecane przez ACIP są automatycznie dodawane do listy Essential Health Benefits (EHB) zgodnie z ustawą o przystępnej cenie, co oznacza, że ​​są objęte bez podziału kosztów dla odbiorców Medicaid i Medicare, a także dla osób objętych większością prywatnych planów zdrowotnych

Przykładem jest zalecenie ACIP dotyczące stosowania szczepionki przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV) u dziewcząt i chłopców w wieku od 11 do 12 lat. Ponieważ HPV jest przenoszony drogą płciową, niektóre grupy rodziców skutecznie lobbowały przeciwko dodaniu go do szkolnego harmonogramu szczepień w niektóre stany.

Zmiana zaleceń

Zmiany w harmonogramach szczepień nie powinny być traktowane jako odciśnięte w kamieniu. Wszystkie zalecenia ACIP podlegają ciągłej kontroli i mogą wymagać szybkiego cofnięcia, jeśli nowy dowód kwestionuje skuteczność lub bezpieczeństwo szczepionki.

Jednym z takich przykładów jest decyzja ACIP o rezygnacji z zalecenia stosowania donosowego sprayu przeciw grypie (FluMist) w 2016 roku. Na podstawie badań skuteczności z lat 2013-2015 stwierdzono, że szczepionka jest znacznie mniej skuteczna niż wcześniej sądzono. Po odkryciu został natychmiast usunięty z listy ACIP.

Dwa lata później producent przeformułował szczepionkę i przedstawił komitetowi nowe dane wykazujące jej lepszą skuteczność. Po głosowaniu komisji 12 (za) do 2 (przeciw), FluMist został ponownie przywrócony na listę zalecaną na sezon grypowy 2018-2019.

Wyjątki i modyfikacje

Chociaż harmonogram szczepień został opracowany tak, aby dotyczył wszystkich dzieci w określonej grupie wiekowej — ogólnie sklasyfikowanej jako narodziny do 15 miesięcy i 18 miesięcy do 18 lat — niektóre dzieci mogą wymagać dostosowania harmonogramu.

Obejmuje to dzieci, u których szczepienie może być przeciwwskazane lub stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia. Wśród przykładów:

• Dzieci, które mają poważnie obniżoną odporność, w tym biorcy przeszczepów narządów, nie powinny otrzymywać żywej szczepionki, takiej jak szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR).
• Dzieci, u których wystąpiły niepożądane reakcje na dawkę szczepionki, takie jak rzadkie przypadki encefalopatii u dzieci zaszczepionych szczepionką przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTaP), nie powinny otrzymywać kolejnej.
• Dzieci, które miały poważną reakcję alergiczną na jakąkolwiek dawkę szczepionki, nie powinny być ponownie prowokowane inną szczepionką ze względu na ryzyko potencjalnie śmiertelnej alergii całego ciała znanej jako anafilaksja.

Rozważanie konfliktów

Niektórzy rodzice opóźniają lub rezygnują z niektórych szczepionek w oparciu o zalecenia dobrze uznanych „ekspertów”, których znaleźli w Internecie.

Jakkolwiek rozsądne mogą się wydawać ich argumenty lub tak niepokojące, jak mogą brzmieć ich argumenty, unikanie szczepionek zalecanych przez ACIP naraża Twoje dziecko tylko na ryzyko, którego można uniknąć. Konsekwencje tego wpływają nie tylko na Twoje dziecko, ale także na innych wokół niego.

Tak jest w przypadku odry, choroby zakaźnej uznanej za wyeliminowaną w Stanach Zjednoczonych w 2000 roku. Jednak wraz z rozwojem ruchu antyszczepionkowskiego w tym kraju i innych krajach, odra miała poważny powrót. Istnieje obawa, że ​​inne choroby wieku dziecięcego mogą zrobić to samo.

Jeśli obawiasz się o bezpieczeństwo szczepionki, nie milcz i zignoruj ​​zalecenia ACIP. Porozmawiaj z pediatrą swojego dziecka, skupiając się nie tylko na możliwych szkodliwości szczepionki, ale także na możliwym ryzyku niezaszczepienia.

I pamiętaj: zawsze weryfikuj wszelkie informacje o szczepionkach, o których słyszysz, konsultując się z wiarygodnymi źródłami, takimi jak świadczeniodawcy, profesjonalne organizacje zdrowotne, agencje rządowe i recenzowane czasopisma.