Jak zrobić sobie wstrzyknięcie podskórne

Wstrzyknięcia podskórne są powszechnie wymagane w przypadku leków hormonalnych na niepłodność. Podskórnie oznacza tuż pod skórą, w tkance tłuszczowej, która znajduje się między skórą a mięśniem pod nią.Może być konieczne wykonanie zastrzyków leków na płodność, jeśli:

Leczenie gonadotropinami
Przechodzenie przez leczenie IVF
Po leczeniu IUI

Wykonanie wstrzyknięcia podskórnego jest łatwiejsze niż mogłoby się wydawać. Pierwsze kilka razy możesz być zdenerwowany. Ale zanim się zorientujesz, poczujesz się jak profesjonalista.

Możesz mieć niektóre leki podawane podskórnie (na przykład Gonal-F, Follistim, Lupron i Ovidrel) i inne domięśniowe (takie jak progesteron w oleju). Poniższe instrukcje dotyczą wyłącznie wstrzyknięcia podskórnego.

Czego potrzebujesz, zanim zaczniesz

Czysta, sucha powierzchnia do pracy
Waciki nasączone alkoholem
Czyste ręce
Gaza
Igły lub strzykawki
Twoje leki

Jak zrobić sobie zastrzyk

Zbierz wszystko, czego potrzebujesz, zanim zaczniesz, na czystej, płaskiej powierzchni. Jeśli chcesz, możesz przetrzeć powierzchnię, nad którą będziesz pracować, wacikiem nasączonym alkoholem.
Znajdź fiolki z lekiem i/lub strzykawkę (niektóre leki są dostarczane w ampułkostrzykawce, inne trzeba wymieszać), igłę do mieszania leku, igłę do podawania zastrzyku, waciki nasączone alkoholem i trochę gazy.
Dokładnie umyj ręce, aby zapobiec infekcji.
Postępuj zgodnie z instrukcjami mieszania podanymi przez lekarza lub pielęgniarkę, jeśli lek wymaga mieszania.
Nabrać do strzykawki dawkę przepisaną przez lekarza. Zwykle igła, której użyjesz do mieszania leku i wciągnięcia go do strzykawki, różni się od igły używanej do samodzielnego wstrzykiwania. (Do mieszania leków można użyć większej igły, dzięki czemu mieszanie przebiega szybko.)
Po wymieszaniu leku umieścić igłę do wstrzykiwań na strzykawce. Zdejmij nasadkę z igły. Jeśli Twoja strzykawka jest wstępnie napełniona dołączoną igłą, wystarczy zdjąć osłonkę igły.
Trzymać strzykawkę pionowo, ostrzem do góry. Delikatnie postukaj w bok strzykawki, aby rozproszyć wszelkie duże pęcherzyki powietrza (nie musisz naciskać na małe pęcherzyki — wstrzyknięcie ich w tkankę tłuszczową nie jest niebezpieczne).
Zanurzyć strzykawkę, aż na końcu igły pojawi się mała kropla leku. Możesz ponownie założyć nasadkę na igłę, aż będziesz gotowy do wstrzyknięcia.
Uważaj, aby końcówka igły nie dotknęła żadnej powierzchni.
Wybierz miejsce wstrzyknięcia. Twoja pielęgniarka lub lekarz poinformują Cię, gdzie chcesz wstrzyknąć, ale najczęstsze miejsce znajduje się w okolicy pępka i tuż pod nim.
Upewnij się, że jesteś co najmniej 1 cal od samego pępka. (Większość arkuszy informacyjnych leków zawiera ilustrację przedstawiającą najlepsze miejsce do wstrzyknięcia. Jeśli nie masz pewności, spójrz na nie.) Aby uniknąć podrażnienia skóry, za każdym razem należy wstrzykiwać w nieco inne miejsce. Nie należy również robić zastrzyku w miejscu blizny lub guzka.
Odrętwiaj obszar kostką lodu, jeśli martwisz się bólem. (Większość mówi, że ten rodzaj zastrzyku nie jest bolesny, raczej jak szybkie szturchnięcie. Prawdopodobnie nie będziesz musiał go znieczulać.)
Wytrzyj obszar wacikiem nasączonym alkoholem i pozostaw do wyschnięcia. Jeśli nie pozwolisz jej wyschnąć, alkohol lekko szczypie podczas wstrzykiwania. Jednak nie dmuchaj ani nie machaj ręką, aby alkohol szybciej wysychał. To po prostu ponownie wprowadzi zarazki na ten obszar.
Sprawdź dokładnie, czy odmierzyłeś właściwą dawkę. Następnie zdejmij nasadkę z igły, jeśli założyłaś ją z powrotem po wybiciu bąbelków. W wybranym miejscu wstrzyknięcia uchwycić około 2,5 cm skóry. Pomaga to odsunąć tkankę tłuszczową od mięśni (w które nie chcemy uderzać).
Drugą ręką chwycić igłę, trzymając strzykawkę jak strzałkę. Możesz wziąć kilka głębokich oddechów. Następnie podczas wydechu delikatnie, ale stanowczo wbij igłę w skórę pod kątem 90 stopni w górę lub, jeśli jesteś bardzo chudy, pod kątem 45 stopni. Gdy igła znajdzie się na całej długości, możesz puścić uszczypniętą skórę.
Wciskać strzykawkę do momentu podania całego leku. Nie myśl, że musisz się spieszyć, nie spiesz się.
Ostrożnie wyjmij igłę po wstrzyknięciu całego leku i przykryj miejsce wstrzyknięcia gazikiem. Przed wyciągnięciem igły można przyłożyć gazik do skóry i tuż obok igły, aby zapobiec podciągnięciu się skóry podczas wyjmowania igły (co może być niewygodne).
Użyj bandaża, jeśli występuje krwawienie, ale zwykle miejsce wstrzyknięcia nie będzie krwawić. Jeśli przypadkowo przeciąłeś naczynie krwionośne, niewielkie krwawienie jest normalne. Niedługo powinno się skończyć.
Wyrzucić igłę lub strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucie.Twoja apteka mogła dostarczyć Ci specjalny pojemnik na igłę. Jeśli nie, każdy pojemnik odporny na przebicie może działać. Pusty plastikowy karton po mleku, pusta puszka po kawie lub inny podobny pojemnik działa dobrze.
Wszelkie pozostałe fiolki z lekami włóż z powrotem do lodówki (jeśli tam są przechowywane) do następnego razu. Jesteś skończony!

Wskazówki dotyczące zastrzyków

Jeśli denerwujesz się robieniem sobie zastrzyków w domu, to w porządku. Oto kilka wskazówek, które pomogą Ci poczuć się lepiej przygotowanym:

Poproś personel w gabinecie lekarskim lub klinice leczenia niepłodności, aby pokazał wykonanie pierwszego zastrzyku.Możesz również zapytać o zasoby lokalne i internetowe, które zapewniają edukację na temat wykonywania zastrzyków w domu. Ponadto producenci leków często udostępniają filmy instruktażowe na swoich stronach internetowych.
Poproś swojego partnera lub przyjaciela, aby pomógł Ci samodzielnie wykonać zastrzyk. Jeśli nie masz kogoś do pomocy w domu, Twoja klinika leczenia niepłodności może pozwolić Ci przyjść na zastrzyk. Jednak często wiąże się to z niewielką opłatą i jeśli nie mieszkasz w pobliżu, codzienne zastrzyki może nie być praktyczne.
Spodziewaj się lekkich siniaków i zaczerwienień w pobliżu miejsc wstrzyknięcia, zwłaszcza jeśli naciśniesz naczynie krwionośne. Możesz zmniejszyć podrażnienie, unikając tego obszaru podczas następnego wstrzyknięcia.

Nie spiesz się, pamiętaj o oddychaniu i pamiętaj, że pierwszy raz jest zwykle najtrudniejszy, ponieważ nie wiesz, czego się spodziewać. Za każdym razem, gdy wykonasz zastrzyk, nabierzesz pewności siebie i po pewnym czasie nie będzie to tak onieśmielające.