Kiedy przechodzisz operację w nagłych wypadkach

Rozpoczyna się ocena spożycia

Po przybyciu na izbę przyjęć personel ratunkowy zacznie oceniać stan osoby. Będzie to obejmować zbieranie parametrów życiowych, przeglądanie objawów, wykonanie badania fizykalnego oraz zebranie historii przeszłych i obecnych chorób danej osoby, alergii i stosowania leków.

Jeśli pacjent jest w stanie krytycznym, leczenie można rozpocząć natychmiast po ocenie spożycia. W razie potrzeby chorego można ustabilizować za pomocą leków, transfuzji, płynów dożylnych, innych rodzajów interwencji ratunkowych.

W większości przypadków personel pielęgniarski zainicjuje dostęp żylny (wprowadzenie linii IV do żyły), aby umożliwić szybkie dostarczenie leków.

Testy diagnostyczne przed operacją

Po zakończeniu oceny fizykalnej i ustabilizowaniu stanu pacjenta można zlecić badania diagnostyczne, w tym zdjęcia rentgenowskie, prace laboratoryjne, tomografię komputerową (CT), rezonans magnetyczny (MRI), elektrokardiogramy (EKG) w celu oceny stanu zdrowia serca, elektroencefalogramy (EEG) do oceny uszkodzenia mózgu.

Jeśli badania potwierdzą potrzebę operacji, natychmiast zostanie skonsultowany chirurg. W większych szpitalach chirurg urazowy lub ogólny jest zwykle dostępny 24 godziny na dobę i zazwyczaj przeprowadza własną ocenę na izbie przyjęć.

Awaryjny transfer do innego obiektu

W zależności od rodzaju szpitala, do którego dana osoba jest zabrana, może być konieczne przeniesienie do innej placówki. Małe lub wiejskie szpitale często nie mają ani specjalistów, ani możliwości technicznych do wykonywania niektórych operacji.

W takim przypadku pogotowie koordynuje transfer po ustabilizowaniu się stanu pacjenta, zwykle w ciągu godziny lub krócej. Transport może obejmować karetkę pogotowia lub helikopter z przeszkolonym personelem na pokładzie, aby ułatwić bezpieczny transfer.

Przygotowanie do operacji

Znieczulenie ogólne jest zwykle podawane podczas operacji w nagłych wypadkach, aby w pełni uspokoić pacjenta i tymczasowo sparaliżować jego mięśnie. W tym celu dożylnie podaje się leki, aby rozluźnić pacjenta, podczas gdy lekarz umieszcza rurkę dotchawiczą w tchawicy. Rurka jest połączona z respiratorem, który przejmuje oddychanie pacjenta podczas operacji.

Następnie podaje się inne leki, aby zapobiec wszelkim ruchom i zapewnić, że osoba prześpi całą procedurę. Anestezjolog pozostanie pod ręką, aby stale monitorować parametry życiowe.

W razie potrzeby anestezjolog umieści dodatkowe linie dożylne lub pojedynczą większą linię (zwaną linią centralną) w szyi lub pachwinie pacjenta, aby jednocześnie podawać różne leki.

Przebyta operacja

Po zastosowaniu znieczulenia ogólnego rozpocznie się operacja w trybie nagłym. Obszar ciała, który ma być operowany, zostanie dokładnie oczyszczony i otoczony sterylnymi chustami, aby zapewnić, że obszar pozostanie wolny od zarazków.

Charakter operacji i choroba dyktują, ilu chirurgów jest potrzebnych i jak długo potrwa operacja. W razie potrzeby można zlecić transfuzje, aby lepiej ustabilizować pacjenta podczas zabiegu. Zazwyczaj podczas zabiegu podaje się płyny dożylne, aby zrekompensować utratę krwi i płynów ustrojowych.

Rekonwalescencja po operacji

Po zakończeniu operacji osoba zostanie przetransportowana do oddziału opieki po znieczuleniu (PACU), jeśli są stabilne. Pacjent będzie zwykle oszołomiony, dopóki znieczulenie nie ustąpi. Podczas tej fazy zdrowienia, parametry życiowe danej osoby będą ściśle monitorowane, a leki przeciwbólowe będą przepisywane w razie potrzeby.

Gdy pacjent stanie się czujny, a znieczulenie ustanie, zostanie przetransportowany do sali szpitalnej, aby rozpocząć gojenie. Osoby niestabilne lub wymagające stałego monitorowania zostaną przewiezione na oddział intensywnej terapii (OIOM).

Osoby z krytycznymi obrażeniami mogą potrzebować pozostać przy respiratorze, dopóki nie będą wystarczająco silne, aby samodzielnie oddychać. Inne mogą wymagać dodatkowych operacji lub procedur medycznych.

Rehabilitacja i wypis

Czasy powrotu do zdrowia mogą się różnić i mogą obejmować terapię rehabilitacyjną. Osoby przebywające na OIT pozostaną tam, dopóki nie będą w stanie oddychać bez pomocy. Można przepisać antybiotyki, aby zapobiec infekcji, a różne leki przeciwbólowe mogą być stosowane w celu kontrolowania bólu.

W przypadku pacjentów, którzy są zbyt chorzy, aby jeść, pożywienie może być podawane dożylnie lub przez sondę wprowadzoną do żołądka lub jelita cienkiego. Kiedy jest wystarczająco silny, pacjent zaczyna od popijania niewielkich ilości klarownych płynów i stopniowo przechodzi na normalną dietę.

Dla tych, którzy są w stanie to zrobić, powrót do zdrowia rozpocznie się od poproszenia osoby, aby usiadła na krawędzi łóżka i poszła do łazienki. W miarę jak osoba się poprawia, dystanse chodzenia będą się zwiększać z pomocą lub bez urządzeń ułatwiających poruszanie się.

Personel pielęgniarski zajmie się nacięciem podczas pobytu w szpitalu i nauczy pacjenta, jak prawidłowo dbać o ranę po powrocie do domu. Procedura wypisu ze szpitala rozpocznie się po upewnieniu się lekarza, że ​​dana osoba jest w pełni wyzdrowiała. W razie potrzeby zostanie zlecona domowa opieka zdrowotna, aby pomóc w przejściu lub zapewnić stałą opiekę.