Końcowy niepokój i majaczenie pod koniec życia

Nierzadko zdarza się, że śmiertelnie chora ukochana osoba staje się niezwykle niespokojna, a nawet poruszona, ale często jest to przygnębiające dla rodziny i przyjaciół, gdy są świadkami.

Głębokość takiego niepokoju lub pobudzenia różni się w zależności od pacjenta; w niektórych przypadkach może przejść do stanu zwanego „końcowym niepokojem” lub „końcowym majaczeniem”. Rozpoznanie objawów może pomóc ci nauczyć się pomagać ukochanej osobie, która ich doświadcza.

Co to jest majaczenie?

Delirium to złożony zespół psychiatryczny,czasami określany również jako organiczny zespół mózgu, splątanie, encefalopatia lub upośledzenie stanu psychicznego.

Możesz zauważyć nagłą zmianę w czujności i zachowaniu ukochanej osoby. Ta zmiana może czasami podlegać wahaniom w ciągu dnia i zwykle pogarsza się w nocy.

Niektóre inne cechy majaczenia obejmują:

• Upośledzony poziom świadomości z obniżoną świadomością otaczającego środowiska
• Upośledzona pamięć krótkotrwała i koncentracja uwagi
• Dezorientacja w czasie i miejscu
• Złudzenia i/lub halucynacje (wierzenie i/lub widzenie rzeczy, które nie są prawdziwe)
• Mówienie bardzo głośno lub cicho, szybko lub powoli
• Wahania nastroju
• Zaburzenia snu, takie jak bezsenność lub odwrócony cykl snu
• Zwiększone lub zmniejszone ruchy ciała, które mogą być bardzo szybkie lub powolne

Co to jest niepokój terminalny?

Niepokój terminalny jest szczególnie niepokojącą formą delirium, która czasami pojawia się u umierających pacjentów. Charakteryzuje się udręką (duchową, emocjonalną lub fizyczną), niepokojem, lękiem, pobudzeniem i zaburzeniami poznawczymi.

Majaczenie jest powszechnym zjawiskiem pod koniec życia.Czasami może to być odwracalne, jeśli sprawca jest łatwy do wyleczenia, a pacjent jest wystarczająco stabilny (np. leczenie ukrytej infekcji dróg moczowych, która przyczyniła się do majaczenia).

Czasami jednak majaczenie jest częścią końcowych etapów umierania – tak zwanego majaczenia końcowego lub końcowego niepokoju – i staje się nieodwracalnym procesem, który często leczy się objawowo, w celu zapewnienia komfortu (tj. uspokojenia) zamiast odwrócenia zespołu. .

Kiedy ktoś cierpi na śmiertelną chorobę, może stać się drażliwy, ponury, sfrustrowany i zły.

Tego rodzaju zmiany nastroju mogą być intensywne, a pod koniec mogą wystąpić głębokie zmiany nastroju. Może to być szczególnie trudne dla opiekunów i bliskich, powodując strach i poczucie bezradności.

Niepokój terminalny może być mylony ze stanem zwanym świadomością zbliżania się śmierci, który jest opisywany jako instynktowna świadomość umierającej osoby, że śmierć jest blisko.

Ważne jest, aby bliscy i pracownicy służby zdrowia zrozumieli zjawisko zbliżania się do świadomości śmierci, aby mogli być przygotowani do wspierania wyjątkowych potrzeb umierającej osoby.

Powoduje

Majaczenie i terminalny niepokój mają wiele przyczyn. Niektóre przyczyny można łatwo odwrócić, inne nie.

Leki są jedną z najczęstszych przyczyn majaczenia, w tym opioidy, leki przeciwpadaczkowe, sterydy i środki przeciwlękowe. Nadużywanie leków może powodować toksyczność, a niedostateczne stosowanie może powodować ból i dyskomfort, a wszystko to może jeszcze bardziej pogorszyć majaczenie.

Niektóre inne typowe przyczyny to:

• Nieleczony ból fizyczny lub dyskomfort
• Odwodnienie
• Zmniejszona zawartość tlenu we krwi/mózgu

• Anemia (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek)

• Infekcje i gorączki
• Guzy mózgu/obrzęk mózgu
• Zatrzymanie moczu (spowodowane chorobą, zagiętym cewnikiem lub skurczami pęcherza)

• Zaparcia lub zatkanie kałem

• Strach, niepokój, zamęt emocjonalny

• Leczenie raka

• Zaburzenia metaboliczne (częste pod koniec życia, gdy ważne narządy zaczynają się zamykać)

Co powinieneś zrobić?

U podstaw majaczenia leży wiele czynników, dlatego odwrócenie tego procesu może być trudne do osiągnięcia.

Na przykład odwodnienie często przyczynia się do majaczenia pod koniec życia; jednak agresywne nawadnianie płynami dożylnymi – przeznaczonymi do leczenia majaczenia – może prowadzić do wody w płucach i zupełnie nowego zestawu problemów.

Jeśli delirium jest rozumiane w kontekście ostatnich godzin lub dni życia pacjenta na ziemi, wówczas należy położyć nacisk nie na leczenie podstawowej przyczyny, ale raczej na zmniejszenie pobudzenia, halucynacji i problemów behawioralnych.

W dużej mierze osiąga się to za pomocą sedacji lub w inny sposób pomagania pacjentowi w zachowaniu komfortu na tym etapie procesu umierania. Jeśli masz zespół hospicjów, ich bogate doświadczenie w tym zakresie może być niezwykle pomocne.

Delirium nie jest takie samo u wszystkich. Może naśladować inne choroby i zespoły, co utrudnia rozpoznanie i leczenie. Jeśli zauważysz, że ukochana osoba zachowuje się niewłaściwie, ma nową utratę pamięci lub zmiany w sposobie snu, skontaktuj się z lekarzem.