Łagodne napadowe zawroty głowy związane z pozycją (BPPV)

BPPV to medyczny skrót od łagodnego napadowego zawrotu głowy. Uważa się, że jest to forma zawrotów głowy spowodowanych złogami wapnia w uchu wewnętrznym. Termin medyczny dla tych złogów to otokonia. Otoconia zwykle znajdują się w dwóch częściach ucha, zwanych łagiewką i woreczkiem, ale gdy nienormalnie przedostają się do części ucha wewnętrznego zwanej kanałami półkolistymi, mogą powodować zawroty głowy. BPPV zwykle występuje w jednym uchu na raz, a nie obustronnie.

Powoduje

Według John Hopkins Medicine, istnieje kilka przyczyn BPPV. Może to być spowodowane urazem głowy, chorobą ucha wewnętrznego (niedokrwienną, zapalną, infekcyjną), utrzymywaniem głowy w pozycji przez długi czas (fotel dentystyczny, leżenie w łóżku), intensywnym aerobikiem, jazdą na rowerze po wyboistych szlakach i awarią łagiewka z czasem. Może to być również spowodowane wrodzonymi wadami ucha wewnętrznego. Czasami BPPV wiązało się z historią małych udarów lub choroby Meniere’a.

Objawy

Objawy BPPV mogą czasami zmniejszyć się lub ustąpić po około sześciu miesiącach. Objawy BPPV pojawiają się wraz ze zmianami pozycji, takimi jak wstawanie z leżenia lub obracanie się w łóżku. Mogą się nieznacznie różnić u poszczególnych osób, ale typowe objawy to:

• Zawroty głowy
• Zawroty głowy lub omdlenia
• Brak równowagi, który może utrudniać chodzenie
• Mdłości
• Bół głowy

Diagnoza

BPPV diagnozuje się za pomocą kombinacji testów medycznych, w tym historii pacjenta i badania fizykalnego. BPPV zwykle towarzyszy oczopląs, subtelne „podskoki” oczu, które czasami może być zauważone przez obserwatora lub za pomocą testu zwanego elektronystagmografią (ENG). Można wykonać rezonans magnetyczny, aby wykluczyć inne zaburzenia, które można rozważyć, w tym udar lub guz.​

Leczenie

Leki przeciw nudnościom, takie jak ondansetron lub leki stosowane w chorobie lokomocyjnej, mogą być pomocne w leczeniu nudności związanych z BPPV. W przeciwnym razie leki nie wydają się zbyt korzystne w leczeniu zaburzenia. BPPV można leczyć za pomocą zabiegów o nazwie Manewry Epleya i Semonta oraz ćwiczenia Brandta-Daroffa.

Manewr Epley

Manewr Epley musi być wykonany przez wykwalifikowanego lekarza w gabinecie lekarskim. Wypełnienie trwa około 15 minut i ma na celu wprowadzenie otokonii (złogi wapnia) do innej części ucha, gdzie będzie mniej prawdopodobne, że będą powodować objawy. Manewr Epleya można również nazwać repozycjonowaniem cząstek, procedurą repozycjonowania kanalików lub zmodyfikowanym manewrem wyzwolenia. Ćwiczenie składa się z czterech różnych pozycji głowy, z których każda jest utrzymywana przez 30 sekund. Należy zachować ostrożność, próbując wykonać tę metodę w domu.

Manewr Semonta

Podczas manewru Semonta lekarz przechyla głowę w różnych kierunkach, gdy jesteś w pozycji siedzącej. Na koniec przechyli twoją głowę i stopniowo ci pomoże, aż położysz się na zdrowym uchu z nosem skierowanym w dół. Pozostaniesz w tej pozycji przez 3 minuty. Następnie lekarz stopniowo pomoże Ci wrócić do pozycji siedzącej.

Istnieje około 80 procent szans, że oba manewry Epleya i Semonta zadziałają i że objawy BPPV powrócą. Twój lekarz może udzielić Ci instrukcji dotyczących ćwiczeń lub pozycji, których powinieneś unikać po wykonaniu tych manewrów.

Ćwiczenia Brandta-Daroffa

Ćwiczenia Brandta-Daroffa mogą być wykonywane w domu po przeszkoleniu przez lekarza. Są one zwykle zarezerwowane dla osób, w których manewry Epley lub Semont okazały się nieskuteczne. Ćwiczenia są bardziej rygorystyczne, ponieważ muszą być wykonywane w 3 seriach dziennie przez 2 tygodnie. Ćwiczenia Brandta-Daroffa są skuteczne w około 95 procentach przypadków BPPV.

Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne BPPV jest kontrowersyjne i generalnie nie jest wykonywane.

Chociaż BPPV może być trudne do radzenia sobie i z pewnością będzie wymagało modyfikacji codziennego życia, większość pacjentów jest leczona z powodzeniem.