Leczenie afazji po udarze

Afazja odnosi się do trudności w zrozumieniu języka lub mówienia. To powszechne powikłanie udaru. Ogólnie rzecz biorąc, afazja to zaburzenie w produkcji, przetwarzaniu lub rozumieniu języka z powodu uszkodzenia mózgu, najczęściej spowodowanego udarem.

Dla osób po udarze żyjących z afazją leczenie jest ważnym aspektem życia po udarze. Istnieje kilka metod leczenia różnych typów afazji.

Ogólne zasady

W małych badaniach wykazano kilka zasad terapii, które poprawiają wyniki terapii.

• Bez względu na rodzaj zastosowanej terapii, wynik jest lepszy, jeśli jest podawany w długich sesjach trwających kilka tygodni, a nie w krótszych sesjach trwających wiele tygodni.
• Skuteczność terapii afazji wzrasta, gdy terapeuci stosują różne formy bodźców sensorycznych. Na przykład podczas sesji terapii afazji rutynowo wykorzystywane są bodźce słuchowe w postaci muzyki oraz bodźce wzrokowe w postaci obrazów i rysunków.
• Stopniowy wzrost trudności ćwiczeń językowych ćwiczonych podczas danej sesji terapeutycznej poprawia wyniki.

Poniżej wymieniono niektóre dobrze znane formy leczenia afazji.

Terapia poznawczo-lingwistyczna

Ta forma terapii podkreśla emocjonalne komponenty języka. Na przykład niektóre ćwiczenia wymagają od pacjentów interpretacji cech różnych emocjonalnych tonów głosu. Inni wymagają od nich opisania znaczenia bardzo opisowych słów lub terminów, takich jak słowo „szczęśliwy”. Ćwiczenia te pomagają pacjentom ćwiczyć umiejętności rozumienia, skupiając się na zrozumieniu emocjonalnych komponentów języka.

Zaprogramowana symulacja

Ten rodzaj terapii wykorzystuje wiele modalności sensorycznych, w tym obrazy i muzykę, wprowadzane stopniowo od łatwych do trudnych.

Terapia Stymulacyjno-Ułatwiająca

Ta forma terapii afazji skupia się głównie na strukturze gramatycznej oraz znaczeniu słów i zdań. Jednym z głównych założeń tego typu terapii jest to, że doskonalenie umiejętności językowych najlepiej osiąga się poprzez powtarzanie.

Terapia grupowa

Ten rodzaj terapii zapewnia pacjentom kontekst społeczny, w którym mogą ćwiczyć umiejętności komunikacyjne, których nauczyli się podczas sesji terapii indywidualnej, jednocześnie otrzymując ważne informacje zwrotne od terapeutów i innych osób z afazją. Podobny efekt mają strategie leczenia rodzinnego, które jednocześnie ułatwiają komunikację osób z afazją z bliskimi.

PACE (Promowanie efektywności komunikacyjnej Aphasic)

Jest to jedna z najbardziej znanych form terapii pragmatycznej, forma terapii afazji, która promuje poprawę komunikacji poprzez wykorzystanie rozmowy jako narzędzia do nauki. Sesje terapeutyczne PACE zazwyczaj obejmują odgrywaną rozmowę między terapeutą a pacjentem. W celu stymulowania spontanicznej komunikacji ten rodzaj terapii wykorzystuje rysunki, obrazy i inne elementy stymulujące wizualnie, które są wykorzystywane przez pacjenta do generowania pomysłów do przekazania podczas rozmowy. Terapeuta i pacjent na zmianę przekazują swoje pomysły.

Stopień trudności materiałów użytych do wywołania rozmowy wzrasta stopniowo. Pacjentów zachęca się do korzystania z dowolnych środków komunikacji podczas sesji, co pozwala terapeucie odkryć umiejętności komunikacyjne, które należy wzmocnić u pacjenta. Terapeuta komunikuje się z pacjentem naśladując środki komunikacji, z którymi pacjent czuje się najbardziej komfortowo.

Farmakoterapia

Jest to nowe podejście do terapii afazji, a jego skuteczność nie została jeszcze udowodniona. Lista dotychczas wypróbowanych leków obejmuje piracetam, bifenalade, piribedil, bromokryptynę, idebenon i dekstran 40, donezepil, amfetaminy i kilka leków przeciwdepresyjnych.

Chociaż dowody nie są zbyt mocne, wydaje się, że przynajmniej donezepil, piribedil i amfetamina mogą mieć pewien stopień skuteczności w leczeniu afazji. Ta ostatnia wydaje się być szczególnie pomocna w zwiększaniu korzyści z tradycyjnej, nie opartej na lekach terapii, ponieważ niektóre badania wykazały lepsze wyniki terapii, gdy pacjentom podaje się amfetaminy przed sesjami terapeutycznymi.

Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (TMS)

Chociaż ta metoda leczenia jest rzadko stosowana, jej skuteczność jest intensywnie badana. TMS polega na skierowaniu magnesu bezpośrednio na część mózgu, która, jak się uważa, hamuje regenerację języka po udarze. Tłumienie funkcji tej części mózgu przyspiesza powrót do zdrowia.

Rodzaj magnetoterapii, który został wypróbowany w rehabilitacji afazji, to „powolna i powtarzana” wersja TMS. Kilka małych badań przyniosło zachęcające wyniki, ale nadal potrzebne jest duże, dobrze kontrolowane badanie, aby zapewnić skuteczność tej formy leczenia.