Leczenie estrogenami dla kobiet transpłciowych i osób transkobiecych

Kobiety transpłciowe i osoby transkobiece to osoby, którym przy urodzeniu przypisana jest płeć męska, ale istnieją jako kobiety. Osoby transpłciowe reprezentują grupę, która obejmuje nie tylko kobiety transpłciowe, ale także osoby niebinarne, które mają bardziej kobiecą tożsamość płciową niż ta, której oczekuje się w przypadku ich zarejestrowanej płci po urodzeniu. Termin „transkobiecy” jest terminem parasolowym, który obejmuje zarówno kobiety transpłciowe, jak i kobiety o niebinarnej tożsamości. Wiele osób transpłciowych doświadcza tak zwanej dysforii płci — jest to dyskomfort spowodowany niedopasowaniem ciała do ich poczucia tożsamości.

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Nie każda osoba transpłciowa radzi sobie ze swoją dysforią płciową w ten sam sposób. Jednak w przypadku wielu osób terapia hormonalna może pomóc im poczuć się bardziej sobą. W przypadku osób transmęskich wiąże się to z leczeniem testosteronem. W przypadku osób transkobiecych zwykle obejmuje to połączenie blokerów testosteronu i leczenia estrogenem.KątKąt

Efekty leczenia estrogenami

Blokery testosteronu są niezbędną częścią terapii estrogenowej dla osób transkobiecych, ponieważ testosteron działa na organizm silniej niż estrogen. Dlatego też, aby osoby transkobiece odczuły efekty leczenia estrogenami, muszą zablokować swój testosteron. Najczęstszym lekiem stosowanym do blokowania testosteronu jest spironolakton lub „spiro”. Niektórzy mają również usunięte jądra (orchektomia), dzięki czemu mogą przyjmować niższą dawkę estrogenu i nie potrzebują blokera testosteronu.KątKąt

Celem leczenia estrogenami dla osób transkobiecych jest spowodowanie fizycznych zmian, które czynią ciało bardziej kobiecym. Połączenie blokera testosteronu z estrogenem może prowadzić do następujących rodzajów pożądanych zmian w organizmie:

• wzrost piersi
• zmniejszone owłosienie ciała i twarzy
• redystrybucja tkanki tłuszczowej
• zmiękczenie i wygładzenie skóry
• zmniejszony trądzik
• spowolnienie lub zatrzymanie łysienia skóry głowyKątKąt

Wszystko to są zmiany, które mogą zmniejszyć dysforię płciową i poprawić jakość życia. Zachodzą też pewne zmiany, które są mniej oczywiste. Niektóre z nich, takie jak zmniejszenie testosteronu, mniej erekcji prącia i spadek ciśnienia krwi, są ogólnie uważane za pozytywne zmiany. Inne, takie jak zmniejszenie popędu płciowego i zmiany poziomu cholesterolu i innych czynników sercowo-naczyniowych, mogą być mniej pożądane.

Fizyczne zmiany związane z leczeniem estrogenem mogą rozpocząć się w ciągu kilku miesięcy. Jednak pełne wdrożenie zmian może potrwać od dwóch do trzech lat. Dotyczy to zwłaszcza wzrostu piersi. Aż dwie trzecie kobiet transpłciowych i osób transpłciowych nie jest zadowolonych z wzrostu piersi i może dążyć do powiększenia piersi. Badania sugerują, że ta procedura zależy od wielu czynników, w tym od rozpoczęcia leczenia hormonalnego i całkowitego stłumienia testosteronu.KątKąt

Metody przyjmowania estrogenu

Estrogen można przyjmować na wiele różnych sposobów. Ludzie otrzymują estrogen za pomocą pigułki, zastrzyku, plastra, a nawet kremu do stosowania miejscowego. To nie tylko kwestia preferencji. Droga, którą ludzie przyjmują estrogen, wpływa na niektóre zagrożenia związane z leczeniem estrogenem – estrogen jest wchłaniany przez organizm w różny sposób, w zależności od tego, jak go przyjmujesz.

Wiele badań nad ryzykiem związanym z leczeniem estrogenami koncentruje się na estrogenach doustnych – przyjmowanych doustnie. Badania wykazały, że estrogen doustny wydaje się powodować zwiększone ryzyko wielu problematycznych skutków ubocznych w porównaniu z estrogenami stosowanymi miejscowo lub wstrzykiwanymi. Wynika to z wpływu spożytego estrogenu na wątrobę, gdy przechodzi on przez ten narząd podczas procesu trawienia.

Jest to określane jako efekt pierwszego przejścia przez wątrobę i nie stanowi problemu w przypadku leczenia estrogenami, które nie są przyjmowane w postaci tabletek. Efekt pierwszego przejścia przez wątrobę powoduje zmiany w wielu markerach fizjologicznych, które wpływają na zdrowie układu krążenia.

Zmiany te mogą prowadzić do wzrostu krzepliwości krwi i pogorszenia zdrowia układu krążenia. Nie są one widywane tak często, jeśli w ogóle, w przypadku estrogenów innych niż doustne. Dlatego estrogeny inne niż doustne mogą być bezpieczniejszą opcją.KątKąt

Należy zauważyć, że wiele badań dotyczących bezpieczeństwa leczenia estrogenami przeprowadzono u kobiet cispłciowych stosujących doustne środki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą. Jest to potencjalnie problematyczne, ponieważ wiele z tych terapii zawiera również progesteron, a rodzaj progesteronu w tych preparatach również okazał się mieć wpływ na ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Kobiety transpłciowe i osoby transkobiece zwykle nie otrzymują leczenia progesteronem.

Rodzaje estrogenów

Oprócz różnych dróg podawania terapii estrogenowej, istnieją również różne rodzaje estrogenów stosowanych w leczeniu. Obejmują one:

• doustny 17B-estradiol
• doustne estrogeny sprzężone
• Plaster 17B-Estradiol (zwykle wymieniany co trzy do pięciu dni)
• zastrzyk walerianianu estradiolu (zazwyczaj co dwa tygodnie)
• wstrzyknięcie cypionianu estradiolu (co jeden do dwóch tygodni)

Wytyczne Endocrine Society wyraźnie sugerują, że doustny etynyloestradiol nie powinien być stosowany u osób transkobiecych. Dzieje się tak, ponieważ doustny etynyloestradiol jest lekiem najczęściej związanym ze zdarzeniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zakrzepica żył głębokich, zawał serca, zator tętnicy płucnej i udar.KątKąt

Celem jest upewnienie się, że masz podobny poziom estrogenu jak kobiety przed menopauzą, który wynosi około 100 do 200 pikogramów/mililitr (pg/ml). Lekarz będzie również musiał monitorować działanie twojego antyandrogenu, sprawdzając poziom testosteronu.

Poziom testosteronu powinien być również taki sam jak u kobiet przed menopauzą cispłciowych (mniej niż 50 nanogramów na decylitr). Jednak zbyt niski poziom androgenów może prowadzić do depresji i ogólnie gorszego samopoczucia.

Zagrożenia i korzyści

Drogą administracyjną

Ogólnie uważa się, że miejscowe lub wstrzykiwane leczenie estrogenem jest bezpieczniejsze niż leczenie doustne. Dzieje się tak, ponieważ nie ma efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Estrogeny do stosowania miejscowego i wstrzykiwania również muszą być przyjmowane rzadziej, co może ułatwić radzenie sobie z nimi. Jednak te opcje mają również wady.

Ludziom łatwiej jest utrzymać stały poziom estrogenu w tabletkach niż w przypadku innych form estrogenu. Może to wpływać na samopoczucie niektórych osób podczas leczenia hormonalnego. Ponieważ poziom estrogenu osiąga szczyt, a następnie spada po wstrzyknięciach i preparatach przezskórnych (plaster/krem), lekarzom może być trudniej określić odpowiedni poziom do przepisania.KątKąt

Ponadto niektórzy ludzie doświadczają wysypek skórnych i podrażnień spowodowanych plastrami estrogenowymi. Kremy estrogenowe mogą być trudne w przypadku osób mieszkających z innymi osobami, które mogą być narażone na kontakt z leczoną skórą. Zastrzyki mogą wymagać regularnych wizyt u lekarza dla osób, które nie czują się komfortowo, dając je sobie.

Według rodzaju estrogenu

Nie zaleca się stosowania doustnego etynyloestradiolu u kobiet transpłciowych, ponieważ wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem powstawania zakrzepów krwi. Skoniugowane estrogeny nie są często stosowane, ponieważ mogą narażać kobiety na większe ryzyko zakrzepów krwi i zawałów serca niż 17B-estradiol, a także nie można ich dokładnie monitorować za pomocą badań krwi.

Ryzyko zakrzepicy (zakrzepów krwi) jest szczególnie wysokie u osób palących. Dlatego zaleca się, aby palacze zawsze przyjmowali przezskórnie 17B-estradiol, jeśli jest to możliwe.

Leczenie i chirurgia płci

Obecnie większość chirurgów zaleca kobietom transpłciowym i transkobiecym zaprzestanie przyjmowania estrogenu przed poddaniem się operacji afirmacji płci. Wynika to z potencjalnie zwiększonego ryzyka powstania zakrzepów krwi, które jest spowodowane zarówno estrogenem, jak i brakiem aktywności po operacji. Nie jest jednak jasne, czy to zalecenie jest konieczne dla wszystkich.

Kobiety transpłciowe i niebinarne kobiety, które rozważają operację, powinny omówić z chirurgiem ryzyko i korzyści związane z przerwaniem leczenia estrogenem. Dla niektórych odstawienie estrogenu to nic wielkiego. Dla innych może to być bardzo stresujące i powodować wzrost dysforii. W przypadku takich osób obawy chirurgiczne dotyczące krzepnięcia krwi można rozwiązać za pomocą pooperacyjnej profilaktyki przeciwzakrzepowej. (Jest to rodzaj leczenia, który zmniejsza ryzyko tworzenia się skrzepów).

Jednak indywidualne ryzyko zależy od wielu czynników, w tym rodzaju estrogenu, palenia tytoniu, rodzaju zabiegu chirurgicznego i innych problemów zdrowotnych. Ważne jest, aby była to wspólna rozmowa z lekarzem. Dla niektórych przerwanie leczenia estrogenami może być nieuniknione. W przypadku innych ryzykiem można zarządzać w inny sposób.KątKąt

Kobiety transpłciowe i niebinarne kobiety przyjmujące leczenie estrogenami powinny mieć świadomość, że będą potrzebować wielu takich samych badań przesiewowych, jak kobiety cispłciowe. W szczególności powinni postępować zgodnie z tymi samymi wytycznymi dotyczącymi badań przesiewowych dla mammografii. Dzieje się tak, ponieważ ryzyko raka piersi u nich jest znacznie bardziej podobne u kobiet cispłciowych niż u mężczyzn cispłciowych.

Z drugiej strony, transpłciowe kobiety i kobiety przyjmujące estrogen nie muszą być badane pod kątem raka prostaty przed ukończeniem 50 roku życia. Rak prostaty wydaje się być dość rzadki u osób transpłciowych, które przeszły transformację medyczną. Może to być spowodowane obniżonym poziomem testosteronu we krwi.KątKąt