Niedobór witaminy D i choroba tarczycy

Istnieje coraz więcej dowodów sugerujących, że niski poziom witaminy D może odgrywać rolę w zaburzeniach tarczycy. Na przykład badania sugerują możliwy związek między niedoborem witaminy D a autoimmunologicznymi zaburzeniami tarczycy, a mianowicie zapaleniem tarczycy Hashimoto, najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy (niedoczynność tarczycy) i chorobą Grave’a, charakteryzującą się nadczynnością tarczycy.

W jednym z badań 72% osób z autoimmunologiczną chorobą tarczycy miało niedobór witaminy D, podczas gdy prawie 31% zdrowych osób miało niski poziom witaminy D. Podobnie badanie osób w Grecji z zapaleniem tarczycy Hashimoto wykazało, że ponad 85% z nich miał niski poziom witaminy D, a także wysoki poziom przeciwciał przeciwtarczycowych.

Suplementacja witaminy D również okazała się obiecująca jako sposób na pomoc w leczeniu chorób tarczycy. Na przykład w tym samym greckim badaniu pacjenci z zapaleniem tarczycy Hashimoto, którzy mieli niedobór witaminy D, przyjmowali od 1200 do 4000 jednostek międzynarodowych (IU) witaminy D codziennie przez cztery miesiące, po czym mieli znacznie niższy poziom przeciwciał przeciwtarczycowych. . (Zalecane dzienne spożycie lub RDA dla witaminy D wynosi 600 IU; więcej szczegółów znajdziesz poniżej.)

W jeszcze innym badaniu osoby z niedoczynnością tarczycy, które przyjmowały dodatkowe suplementy witaminy D przez 12 tygodni, odnotowały poprawę poziomu hormonu stymulującego tarczycę we krwi (chociaż dodatkowa witamina D nie wpłynęła na poziom rzeczywistych hormonów tarczycy, trójjodotyroniny, T3 i tyroksyny, T4) .

Należy przeprowadzić znacznie więcej badań, zanim społeczność medyczna ustali szczegółowe wytyczne dotyczące stosowania witaminy D w zapobieganiu lub leczeniu chorób tarczycy. Jednak biorąc pod uwagę rosnące zrozumienie tego, jak ważna jest witamina D dla ogólnego stanu zdrowia, warto upewnić się, że masz jej wystarczającą ilość. Możesz nawet porozmawiać z lekarzem o testowaniu niedoboru, zwłaszcza jeśli masz chorobę tarczycy lub jesteś zagrożony jej wystąpieniem.

Definiowanie niedoboru witaminy D

Według niektórych raportów około 40% dorosłych ma niewystarczający poziom witaminy D, chociaż szacunki są różne. Niektóre czynniki ryzyka są związane z niższym poziomem, w tym rasą (populacje Afroamerykanów i Latynosów mają wyższy wskaźnik niedoboru witaminy D), otyłością, brakiem wykształcenia i brakiem codziennego spożycia mleka.

Poziom witaminy D jest mierzony za pomocą prostego testu krwi zwanego testem 25-hydroksywitaminy D. Wyniki tego testu są mierzone w nanogramach na mililitr (ng/mL), które National Institutes of Health kategoryzuje w następujący sposób:

Źródła witaminy D

Głównym źródłem witaminy D jest ekspozycja na słońce – kiedy skóra nasiąka promieniami ultrafioletowymi, wyzwala produkcję witaminy D. Obawy związane z rakiem skóry i coraz częstsze stosowanie filtrów przeciwsłonecznych mogą być jedną z przyczyn wzrostu niskiego poziomu witaminy D.

Dieta też jest problemem. Bardzo niewiele produktów spożywczych jest naturalnymi źródłami witaminy D i chociaż wiele popularnych produktów spożywczych jest wzbogaconych w tę witaminę, dostarczają one stosunkowo niewielkich ilości.

Niektóre z lepszych źródeł witaminy D w pożywieniu obejmują:

• Olej z wątroby dorsza (1 łyżka stołowa): 1360 IU
• Łosoś (3 uncje, gotowany): 570 IU
• Tuńczyk (3 uncje w wodzie): 40 IU
• Sok pomarańczowy, wzmocniony (1 szklanka): 137 IU
• Mleko beztłuszczowe, wzbogacone (1 szklanka): 115 do 124 IU
• Jogurt wzbogacony (6 uncji): 80 IU
• Sardynki (2 sztuki, odsączone): 46 IU
• Wątróbka wołowa (3 uncje, gotowana): 42 IU
• Jajko (1 duże): 44 IU
• Płatki zbożowe, wzbogacone (1 szklanka): 80 IU

Wybór suplementów witaminy D

Ponieważ niewskazane jest wystawianie skóry na nadmierne działanie promieni UV, a uzyskanie wystarczającej ilości witaminy D z pożywienia może być trudne, jednym ze sposobów na zwiększenie spożycia witaminy D są suplementy.

Istnieją dwie formy suplementów witaminy D: ergokalcyferol (witamina D2) i cholekalcyferol (witamina D3). Podczas gdy niektórzy eksperci preferują suplementy D3, nie ma mocnych dowodów na to, że jeden jest lepszy od drugiego, gdy jest spożywany w dawkach odżywczych. W dużych dawkach D2 może być słabszy.

Suplementy witaminy D są dostępne w postaci kapsułek, gumowatych, płynnych lub do żucia tabletek. Witamina D często znajduje się również w multiwitaminach i suplementach wapnia. Cokolwiek weźmiesz, ważne jest, aby czytać etykiety, aby wiedzieć, ile otrzymujesz.

Ważne jest również, aby upewnić się, że nie otrzymujesz zbyt dużo witaminy D. Górna granica dla dzieci powyżej 9 roku życia i dorosłych wynosi 4000 IU dziennie. Zbyt dużo witaminy D może być szkodliwe. Objawy toksyczności obejmują nudności, wymioty, słaby apetyt, zaparcia, osłabienie i utratę wagi.

Nadmiar witaminy D może również powodować uszkodzenie nerek i zwiększać poziom wapnia we krwi – stan zwany hiperkalcemią, który może powodować dezorientację, dezorientację i problemy z rytmem serca.

Należy również zauważyć, że suplementy witaminy D mogą wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym sterydami, niektórymi lekami obniżającymi poziom cholesterolu i lekami zapobiegającymi napadom padaczkowym.

Biorąc pod uwagę, że nie ma oficjalnych wytycznych dotyczących stosowania suplementów witaminy D w zapobieganiu lub leczeniu chorób tarczycy, a przyjmowanie ich może być trudne, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed dodaniem witaminy D do swojego codziennego schematu.