Objawy przedmiesiączkowego zaburzenia dysforycznego

Przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, znane również jako PMDD, jest ciężką postacią zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Kobiety z PMDD doświadczają poważnych zaburzeń równowagi hormonalnej prowadzących do częstych i bardziej drastycznych wahań nastroju, wraz ze znacznie nasilonymi objawami fizjologicznymi związanymi z zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Kobiety z rodzinną historią PMDD lub coraz trudniejszym PMS są bardziej narażone na rozwój PMDD, podobnie jak kobiety, u których w rodzinie występowały zaburzenia nastroju.

Chociaż PMDD może wydawać się innym osobom jako zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS), a niektóre objawy każdego stanu mają podobny charakter, te związane z PMDD są znacznie cięższe i wyniszczające niż objawy PMS.

Jednak może być trudno odróżnić, które objawy są typowe dla PMS. To sprawia, że ​​rozmowa z innymi jest ważna. Jeśli nie znasz żadnej innej kobiety doświadczającej objawów tak ekstremalnych i wyniszczających jak twoje, pomocne będzie porozmawianie z lekarzem, który może określić, które objawy są typowe dla cyklu miesięcznego, a które wymagają dalszej interwencji.

Częste objawy

Objawy PMDD obejmują zarówno objawy fizyczne, jak i psychiczne. Zwykle pojawiają się mniej więcej tydzień przed okresem i mogą zniknąć wkrótce po rozpoczęciu okresu.

Fizyczne objawy PMDD mogą obejmować:

• Skurcze mięśni
• Zmiany apetytu
• Zmiany w libido (popęd seksualny)
• Zatrzymanie płynów
• Łaknienie jedzenia i objadanie się
• Ból brzucha i miednicy
• Trądzik
• Pełnia i ból piersi
• Tymczasowy przyrost masy ciała
• Bolesne miesiączki
• Upośledzenie wzroku
• Bóle głowy
• Zawrót głowy
• Palpitacje serca
• Zaburzenia koordynacji

Ponadto osoba z PMDD może odczuwać objawy psychologiczne, takie jak:

• Poważne zmęczenie
• Wahania nastroju
• Problemy ze snem i bezsenność
• Ciężka depresja
• Myśli samobójcze
• Lęk
• Drażliwość
• Paranoja
• Gniew
• Zaburzenia pamięci i koncentracji

Rzadkie objawy

Chociaż wiele objawów związanych z PMDD ma pierwotny lub wtórny związek z zaburzeniami równowagi hormonalnej, w ciężkich przypadkach może to zagrażać życiu. Niektóre objawy, takie jak infekcje, mogą w skrajnych przypadkach prowadzić do niewydolności oddechowej i utraty kończyn, jeśli nie są natychmiast leczone. Ciężkie kołatanie serca może spowodować zawał serca (zawał mięśnia sercowego). Ciężka depresja i myśli samobójcze, zmiany widzenia, poważne zmiany czucia i zaburzenia koordynacji stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa.

Zmiany nastroju i niestabilność mogą być jeszcze bardziej niestabilne i niepokojące u osób, u których zdiagnozowano zaburzenie nastroju lub inny stan psychiczny.

Wskazania podgrupy

Osoby z wcześniej istniejącym zaburzeniem nastroju powinny zasięgnąć porady lekarza w celu radzenia sobie z potencjalnymi zmianami nastroju związanymi z PMDD. Obawy związane w szczególności z zaburzeniami nastroju można skierować do ginekologa i psychiatry, aby skutecznie monitorować oba stany.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie PMDD i zaszłaś w ciążę, zapytaj swojego lekarza o ewentualny wpływ tego stanu na Twoją ciążę, ponieważ PMDD jest czynnikiem ryzyka depresji zarówno w ciąży, jak i po porodzie. Brak cyklu miesiączkowego w okresie ciąży może przejściowo zmniejszyć lub wyeliminować objawy PMDD. Należy jednak skonsultować się z lekarzem, aby upewnić się, że styl życia nadal wspiera zdrową równowagę poziomów hormonów.

Kobiety z poważną nadwagą mogą odczuwać nasilenie objawów związanych z poruszaniem się, takich jak zaburzenia koordynacji i kołatanie serca. Te, wraz z innymi, powinny być ściśle monitorowane przez świadczeniodawcę.

Kiedy odwiedzić lekarza lub udać się do szpitala?

Ekstremalne przypadki objawów, takich jak zmiany nastroju, ciężka depresja, myśli samobójcze i kołatanie serca, powinny być natychmiast rozwiązywane przez lekarza. Zapobiegnie to dalszym powikłaniom związanym z PMDD i utrzyma odpowiednią równowagę hormonów.

Należą do nich problemy z suplementami witaminowymi, selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) lub innymi lekami przeciwzapalnymi, pigułkami antykoncepcyjnymi i drastycznymi zmianami w diecie.

Leczenie PMDD zazwyczaj obejmuje zarządzanie stresem i zmiany stylu życia, ponieważ są to ważne czynniki w każdej chorobie hormonalnej. Wymienione powyżej leki mogą być również wskazane w przypadku bardziej specyficznych objawów PMDD. Jednak najważniejszą rekomendacją jest często wszechstronny styl życia z dobrą edukacją zdrowotną i utrzymaniem PMDD oraz wszystkich powiązanych schorzeń. Zalecenie lekarza, świadczeniodawcy lub innego integracyjnego pracownika służby zdrowia to najlepszy sposób na kontrolowanie PMDD i zminimalizowanie wpływu, jaki ma na Twoje życiowe czynności.