Odpowiedzi na często zadawane pytania dotyczące Humira

Humira (adalimumab) to ludzkie przeciwciało monoklonalne. Działa poprzez blokowanie czynnika martwicy nowotworu alfa (TNF-alfa), cytokiny, która odgrywa rolę w procesie zapalnym. Osoby z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD) mają nieprawidłową ilość TNF-alfa i uważa się, że odgrywa to rolę w procesie chorobowym.KątHumira zapobiega wykorzystywaniu TNF-alfa przez organizm.

Jak bierze się Humira

Humira ma postać zastrzyku i powinna być przechowywana w lodówce. Wstrzyknięcie podaje się pod skórę (podskórnie) w domu lub w gabinecie lekarza.

Humira podaje się co drugi tydzień lub czasami co tydzień. Dawka wynosi zwykle 40 miligramów (mg).

Produktu Humira nie należy wstrzykiwać w to samo miejsce na ciele dwa razy z rzędu. Pacjenci powinni obracać się w miejscu wstrzyknięcia — zwykle w brzuch lub przednią część uda. Lekarz przepisujący lek dostarczy wszelkie specjalne instrukcje i w razie potrzeby opisze, jak wykonać zastrzyk w domu.

Jeśli masz pytania, jak wykonać zastrzyk, możesz zadzwonić pod numer 1-800-4HUMIRA (448-6472).

Zastosowania

Humira może być przepisana na chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego, dwie główne postacie IBD. Humira jest zatwierdzona do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 6 lat.

Humira może zmniejszać typowe objawy IBD (ból, zmęczenie i biegunka) lub może wywoływać remisję. W jednym badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna u 40% do 47% pacjentów otrzymujących lek Humira wystąpiła remisja po 26 tygodniach leczenia. Po 56 tygodniach około 40% pacjentów nadal było w remisji.KątKąt

Choroba Crohna

Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi choroby Leśniowskiego-Crohna z 2018 r. terapia anty-TNF — Humira, Remicade (infliksymab) lub Cimzia (certolizumab pegol — jest najczęściej stosowana w przypadku umiarkowanej lub ciężkiej choroby opornej na kortykosteroidy i/lub immunomodulatory (takie jak tiopuryny lub metotreksat). ).

Humira (lub inna terapia anty-TNF) może być stosowana w leczeniu ciężkiej aktywnej/piorunującej choroby. Humira (lub Cimzia) należy również rozważyć w leczeniu przetok okołoodbytniczych związanych z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Humira lub inny lek anty-TNF powinien być również stosowany w celu utrzymania remisji (leczenie podtrzymujące) u osób, które osiągnęły remisję podczas stosowania leków anty-TNF. W przypadku stosowania w celu podtrzymania należy rozważyć dodanie leczenia immunomodulującego do leczenia produktem Humira.KątKąt

Wrzodziejące zapalenie okrężnicy

Dla osób z umiarkowanym lub ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego pracownicy służby zdrowia mogą przepisać leki biologiczne jako terapię pierwszego rzutu, zgodnie z najnowszymi wytycznymi dotyczącymi praktyki. Te terapie z większym prawdopodobieństwem indukują remisję, a tym samym zmniejszają powikłania.

Terapie biologiczne (i małe cząsteczki) obejmują Humira, a także Remicade (infliksymab), Simponi (golimumab), Entyvio (wedolizumab), Stelara (ustekinumab) i Xeljanz (tofacitinib).

Wśród osób, które nie były jeszcze leczone lekami biologicznymi, preferowanymi lekami są Remicade, Humira lub Entyvio. Humira może być preferowana ze względu na łatwość podawania. Zarówno Remicade, jak i Humira mają jednakową skuteczność.

W przypadku osób, które osiągnęły remisję na lekach biologicznych, zaleca się dalsze stosowanie leków biologicznych w celu utrzymania remisji. W idealnym przypadku lek biologiczny jest połączony z lekiem immunomodulującym w celu maksymalnej kontroli choroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące Humira

Poinformuj swojego lekarza, jeśli masz zaplanowaną jakąkolwiek operację lub niedawno przeszłaś szczepienie. Poinformuj również swojego lekarza, jeśli masz lub kiedykolwiek miałeś którykolwiek z następujących stanów:

• Reakcje alergiczne na jakiekolwiek leki
• Rak (chłoniak)
• Ciąża (obecnie)
• Infekcja grzybiczna
• Niewydolność serca
• Zapalenie wątroby typu B
• Toczeń
• Stwardnienie rozsiane
• Nawracające infekcje
• Napady padaczkowe
• Gruźlica

Skutki uboczne

Najczęstsze działania niepożądane leku Humira to ból, podrażnienie, obrzęk lub swędzenie w miejscu wstrzyknięcia. Inne częste działania niepożądane to ból głowy, wysypka i nudności. Podczas przyjmowania leku Humira istnieje ryzyko rozwoju poważnej infekcji, chociaż jest to mało prawdopodobne.

Interakcje

Nie zaleca się przyjmowania leku Humira z innymi środkami blokującymi TNF, takimi jak Kineret (anakinra), żywe szczepionki lub metotreksat.

Poinformuj swojego lekarza, jeśli przyjmujesz jakiekolwiek leki hamujące układ odpornościowy, takie jak cyklosporyna.

Humira nie powinna być przyjmowana z alkoholem, ponieważ może to spowodować komplikacje. Nie są znane interakcje pokarmowe.

Bezpieczeństwo podczas ciąży

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) sklasyfikowała Humirę jako lek typu B. Badania na zwierzętach nie wykazują żadnych dowodów szkodliwości dla płodu; jednak nie ma odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży.

Humira powinna być stosowana u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Powiadom lekarza przepisującego lek, jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania leku Humira.

Jedno małe badanie wykazało, że Humira przenika przez łożysko i dostaje się do krwiobiegu płodu w ostatnim trymestrze ciąży. Humira można było znaleźć w krwiobiegu niemowlęcia do trzech miesięcy po urodzeniu. Zaleca się, aby dzieci urodzone przez matki przyjmujące lek Humira były dokładnie sprawdzane pod kątem infekcji przez pierwsze sześć miesięcy życia i aby w tym okresie nie otrzymały żadnych szczepionek przeciwko żywym wirusom.

Nie wiadomo, czy Humira przenika do mleka matki; jednak wykazano, że podobne substancje przenikają do mleka matki. Nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania leku Humira.

Co zrobić w przypadku pominiętej dawki

Jeśli pominiesz dawkę, zażyj ją, gdy tylko sobie przypomnisz. Następnie przyjmij następną dawkę o wyznaczonej porze. Nie podwajaj ani nie przyjmuj więcej niż jednej dawki na raz.