Omówienie zespołu Guillain-Barre (GBS)

Zespół Guillain-Barre (GBS) to choroba autoimmunologiczna, w której nerwy obwodowe są uszkodzone i nie mogą skutecznie przekazywać sygnałów. Choroba zwykle postępuje od nóg w górę ciała do tułowia, a nawet może wpływać na układ oddechowy, powodując prawie całkowity paraliż.

W GBS osłonka mielinowa chroniąca nerwy jest uszkodzona, więc sygnały przemieszczające się wzdłuż nerwów nie są prawidłowo przekazywane. Ponieważ nerwy nie mogą przekazywać sygnałów do mięśni, mięśnie nie będą działać prawidłowo, powodując paraliż.

Powoduje

Nikt nie wie dokładnie, co powoduje GBS ani dlaczego niektórzy ludzie go otrzymują, a inni nie. Większość osób, które zapadają na GBS, robi to po infekcji bakteryjnej lub wirusowej. W niektórych przypadkach jest powiązana z pewnymi szczepieniami, takimi jak szczepionka przeciw grypie, a nawet może wystąpić spontanicznie.

Objawy

Ponieważ Guillain-Barre jest zespołem, a nie chorobą, diagnoza może być bardzo trudna. Objawy nie zawsze są takie same u każdej osoby, ale zazwyczaj odruchy zostaną utracone, a paraliż lub utrata czucia wystąpi po obu stronach ciała, a nie tylko po jednej lub drugiej stronie. Objawy Guillain-Barre również postępują szybko, w ciągu godzin, dni lub tygodni, a nie miesięcy, jak w przypadku niektórych podobnych zaburzeń.

Diagnoza

Jeśli lekarz podejrzewa GBS, zazwyczaj wykonuje nakłucie lędźwiowe, aby postawić diagnozę. Większość ludzi osiągnęła szczyt choroby, co oznacza największą ilość paraliżu, w ciągu około dwóch lub trzech tygodni. Powrót do zdrowia może potrwać od kilku tygodni do miesięcy, a nawet lat. Do wykluczenia innych zmian stosuje się również elektromiografię (EMG), badania przewodnictwa (NCS) i/lub neuroobrazowanie.

Leczenie

Nie ma lekarstwa na GBS, chociaż zwykle samoistnie się odwraca. Jest śmiertelna u bardzo małego odsetka osób, u których się rozwija.

Jako leczenie stosuje się zarówno terapię immunoglobulinową, jak i wymianę osocza. Ze względu na nasilenie objawów i złożoność terapii, pacjenci z Guillain-Barre są zwykle przetrzymywani w szpitalu na oddziałach intensywnej terapii. W zależności od objawów, pacjentom może być konieczne założenie respiratorów, aby wspomóc oddychanie i fizjoterapia, aby funkcja mięśni nie uległa pogorszeniu.