Pęcherz neurogenny: objawy, przyczyny, diagnoza i leczenie

Istnieje kilka różnych rodzajów problemów z kontrolą pęcherza. Jednym z nich jest pęcherz neurogenny, co oznacza, że ​​przyczyną problemów z oddawaniem moczu są nerwy kontrolujące pęcherz.

Pęcherz neurogenny może powodować pęcherz nadreaktywny, pęcherz niedoczynny lub oba.

Objawy pęcherza neurogennego

Objawy pęcherza neurogennego obejmują różne problemy z oddawaniem moczu, z których niektóre mogą wydawać się ze sobą sprzeczne. Pęcherz neurogenny może objawiać się nietrzymaniem moczu (utrata kontroli nad pęcherzem) oraz zatrzymaniem moczu (niezdolność do oddawania moczu).

Możesz doświadczyć dowolnej kombinacji następujących objawów z pęcherzem neurogennym:

• Czujesz potrzebę częstego oddawania moczu
• Uwalnianie tylko niewielkich ilości moczu za każdym razem, gdy idziesz do toalety
• Wyciek moczu bez zauważenia tego
• Wyciek moczu bez możliwości jego zatrzymania
• Nagła potrzeba oddania moczu, z niewielkim ostrzeżeniem lub bez niego
• Upośledzona zdolność do uruchomienia strumienia moczu
• Upośledzona zdolność do całkowitego opróżnienia pęcherza
• Niezwykłe, niewygodne lub bolesne odczucia w dolnej części brzucha

Skutki pęcherza neurogennego

Nietrzymanie moczu i zatrzymanie moczu mogą powodować różne problemy, często z nieprzyjemnymi konsekwencjami.

Skutki nietrzymania moczu (wyciek moczu):

• Zwilżanie ubrań
• Nieprzyjemny zapach z wycieków moczu
• Podrażnienie skóry spowodowane wyciekiem moczu
• Rany na skórze, które mogą być bolesne i mogą zostać zakażone
• Nieprzewidywalność parcia na mocz
• Zakłopotanie z powodu wycieku małych lub dużych ilości moczu w pobliżu innych osób

Skutki zatrzymania moczu (zatrzymanie pęcherza):

• Fizyczny dyskomfort
• Ból lub ucisk brzucha
• Infekcja dróg moczowych spowodowana zbyt długim pozostawaniem moczu w pęcherzu, co może umożliwić rozwój bakterii zakaźnych. Infekcja dróg moczowych często wymaga leczenia lekami na receptę.
• Uszkodzenie nerek spowodowane uciskiem pęcherza, które może prowadzić do rozszerzenia nerek (wodonercze), zwiększonej kreatyniny lub innych problemów w wyniku niepełnego opróżnienia pęcherza.

Przyczyny pęcherza neurogennego

Istnieje kilka przyczyn pęcherza neurogennego, które są na ogół poważnymi schorzeniami neurologicznymi, które oprócz pęcherza neurogennego wywołują wiele różnych objawów. Jednak te choroby nie zawsze powodują pęcherz neurogenny, ponieważ nie zawsze osłabiają nerwy związane z kontrolą pęcherza.

Najczęstsze przyczyny pęcherza neurogennego to:

• Stwardnienie rozsiane
• Udar
• Uszkodzenie nerwu po operacji
• Uraz kręgosłupa

• Neuropatia, w tym neuropatia cukrzycowa

• Demencja
• Rak

Te problemy medyczne mogą zakłócać funkcję nerwów kontrolujących pęcherz. Sam pęcherz to muskularny worek, który zatrzymuje płyny z organizmu po przefiltrowaniu ich w nerkach.

Zwykle w pęcherzu moczowym znajduje się rozsądna ilość moczu (typowa pojemność pęcherza dorosłego wynosi 500 mililitrów), aż do momentu, gdy jest to wygodne do oddania moczu, a następnie, tuż przed oddaniem moczu, mięśnie dna miednicy rozluźniają się, a mięsień pęcherza dobrowolnie ściska się, aby uwolnić mocz z ciało. Istnieją nerwy, które „aktywują” mięśnie pęcherza, aby rozpocząć, zatrzymać lub zatrzymać w moczu, w zależności od sytuacji i świadomych intencji.

Pęcherz neurogenny występuje wtedy, gdy nerwy nie są w stanie utrzymać tej kontroli zatrzymywania moczu lub uwalniania moczu w najdogodniejszym dla niego momencie.

Diagnoza pęcherza neurogennego

Twój lekarz może zdiagnozować pęcherz neurogenny na podstawie historii objawów. Czasami dalsze badania mogą pomóc w diagnozie.

Dodatkowe testy, które mogą być potrzebne, obejmują:

• Analiza moczu
• Kultura moczu
• USG pęcherza
• Cystoskopia
• Badania urodynamiczne

Testy te mogą nie identyfikować konkretnie pęcherza neurogennego, ale mogą dostarczyć dodatkowych informacji, które pomogą Twojemu lekarzowi wykluczyć inne przyczyny i mogą zidentyfikować powikłania, takie jak infekcja.

Leczenie pęcherza neurogennego

Istnieje kilka skutecznych metod leczenia pęcherza neurogennego. Postępowanie medyczne i chirurgiczne pęcherza neurogennego jest skomplikowane i często wymaga zespołu pracowników służby zdrowia i terapeutów. Czasami może być konieczne połączenie różnych terapii lub może być konieczne dostosowanie leków lub terapii na początku leczenia.

Dostępnych jest wiele leków, które pomagają kontrolować mięśnie pęcherza. Obejmują one następujące.

• Leki przeciwcholinergiczne: oksybutynina, tolterodyna, fezoterodyna, darifenacyna, trospium i solifenacyna. Trospium nie przenika przez barierę krew-mózg i może być najbardziej odpowiedni dla starszych pacjentów lub osób z dezorientacją.

• Agonista receptora beta-3 adrenergicznego: mirabegron, jedyny obecnie dostępny lek tego typu, rozluźnia mięśnie pęcherza i zwiększa jego pojemność.

• Inne leki: terapia estrogenowa, imipramina i amitryptylina. Leki te działają na nerwy lub mięśnie, pomagając odzyskać kontrolę nad procesem oddawania moczu.

Terapie pęcherza neurogennego obejmują:

• Leczenie podstawowej przyczyny (stwardnienie rozsiane, neuropatia itp.).
• Leczenie chirurgiczne polega na umieszczeniu stymulatorów nerwów lub urządzeń w celu optymalizacji funkcji nerwów i mięśni w pęcherzu neurogennym.
• Zastrzyki leków można podawać bezpośrednio do mięśni kontrolujących pęcherz.
• Trening pęcherza poprzez fizjoterapię lub terapię zajęciową.
• Używanie cewnika do opróżniania pęcherza: cewnik to rurka przypominająca słomkę, którą można wprowadzić do pęcherza, aby umożliwić przepływ moczu. Ta metoda jest przydatna tylko w pewnych okolicznościach zatrzymania moczu; otrzymasz instrukcje, jak to zrobić, od pracownika służby zdrowia, dopóki nie poczujesz się gotowy, aby zrobić to sam.
• Modyfikacja stylu życia może pomóc w radzeniu sobie z objawami, chociaż nie może wyleczyć choroby. Opcje modyfikacji obejmują noszenie wkładki lub pieluchy, oddawanie moczu zgodnie z harmonogramem, aby uniknąć niespodzianek oraz unikanie napojów i leków, które odwadniają lub mają działanie moczopędne (sprzyjające nadmiernej utracie płynów z organizmu). Możesz również pomóc w zapobieganiu ZUM, starając się, aby Twój pęcherz był jak najbardziej pusty. Jeśli masz nawracające ZUM z bolesnymi lub nieprzyjemnymi objawami, poproś swojego lekarza o skierowanie na dalsze leczenie do urologa i/lub specjalisty chorób zakaźnych.

Pęcherz neurogenny może być niewygodnym skutkiem kilku schorzeń. Oprócz zakłopotania i dyskomfortu związanego z brakiem kontroli pęcherza, pęcherz neurogenny może również powodować dodatkowe problemy zdrowotne, takie jak infekcje i rany.

Istnieją skuteczne sposoby radzenia sobie z neurogennym pęcherzem, tak abyś mógł prowadzić produktywne życie przy jak najmniejszej ingerencji dysfunkcji pęcherza, jak to tylko możliwe. Twój zespół medyczny może skierować Cię do najlepszych zasobów, aby zarządzać swoim życiem z pęcherzem neurogennym.

Ponieważ możesz potrzebować zmiany stylu życia, a także terapii medycznej, ważne jest utrzymywanie kontaktu z zespołem medycznym i ścisła obserwacja, aby móc skorzystać z najlepszego dostępnego planu leczenia.