Pokonywanie lęków przed samowstrzyknięciem

Terapie samoiniekcyjne są bezpiecznym i skutecznym sposobem radzenia sobie z różnymi schorzeniami, od cukrzycy po zaburzenia autoimmunologiczne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów i choroba łuszczycowa.

To zupełnie normalne, że czujesz się zdenerwowany wokół igieł. W rzeczywistości większość ludzi czuje się niekomfortowo w chwili, gdy ich lekarz zaczyna mówić o leczeniu wymagającym samodzielnego wstrzykiwania. Ale ten strach nie powinien powstrzymywać Cię od uzyskania niezbędnego leczenia, którego potrzebujesz.

Jeśli Twój lekarz zalecił terapię samoiniekcji, oto dziewięć sposobów radzenia sobie z obawami przed samoiniekcją.

Wskazówki, jak przezwyciężyć strach przed samowstrzyknięciem — Verywell / Brianna Gilmartin

Zapytaj o automatyczny wstrzykiwacz

Wiele zastrzyków jest dostępnych jako podskórne autostrzykawki. Oznacza to, że można je łatwo wstrzyknąć pod skórę i są o wiele łatwiejsze w użyciu niż igła i fiolka.

Podczas gdy większość ludzi uważa, że automatyczne wstrzykiwacze są łatwe do złagodzenia, istnieje krzywa uczenia się. Ale będziesz mieć mnóstwo zasobów, w tym biuro swojego lekarza, filmy i pisemne instrukcje od producentów leków dotyczące nauki korzystania z automatycznego wstrzykiwacza.

Te długopisy są zaprojektowane z łatwością i wymagają tylko kilku kroków. Co więcej, kiedy będziesz lepszy w używaniu automatycznego wstrzykiwacza, proces będzie stosunkowo bezbolesny.

Zapytaj o pomoc

Zanim zrobisz sobie zastrzyk, będziesz chciał dowiedzieć się, jak prawidłowo przygotować leki i jak zrobić sobie zastrzyk. Poproś swojego lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę, aby pokazał ci, co robić.

Jeśli uznasz, że komuś innemu łatwiej jest robić Ci zastrzyki, poproś o pomoc ukochaną osobę. Ta osoba powinna udać się z Tobą na kolejną wizytę u lekarza, aby mogła nauczyć się prawidłowego sposobu wykonywania zastrzyków.

Możesz również chcieć nawiązać kontakt z innymi osobami żyjącymi z tym samym stanem zdrowia za pośrednictwem internetowych lub osobistych grup wsparcia. Osoby te mogą pomóc w dzieleniu się pomysłami i słowami zachęty, aby złagodzić niepokój związany z samowstrzyknięciem.

Ćwicz dalej

Oprócz nauki prawidłowego i bezpiecznego wstrzykiwania leków, gabinet Twojego lekarza może również zapewnić narzędzia do ćwiczeń w domu, w tym puste strzykawki i automatyczne wstrzykiwacze. Ćwiczenie w domu może pomóc ci nabrać pewności siebie i znacznie ułatwić samowstrzykiwanie.

W jednym badaniu z 2017 r. opublikowanym w The Journal of Allergy and Clinical Immunology: In Practice odnotowano różnice w poziomie komfortu u 60 nastolatków z samowstrzyknięciem. Nastolatkowie zostali podzieleni na dwie randomizowane grupy. Pierwsza grupa otrzymała nadzorowaną i kierowaną samowstrzyknięcie za pomocą igły i pustej strzykawki, a druga grupa otrzymała edukację bez praktyki w używaniu prawdziwej igły.

Badacze zmierzyli poziom komfortu obu grup za pomocą kwestionariuszy. Odkryli, że ci, którzy mieli prawdziwe doświadczenie z samowstrzykiwaniem, odczuwali większy komfort i pewność siebie podczas wykonywania zastrzyków oraz mieli mniej zmartwień i niepokoju niż grupa, której nie dano możliwości wykonywania samoiniekcji.

Znajdź sposoby na relaks

Kiedy ludzie się czymś denerwują, wstrzymują oddech lub ich oddech staje się płytki. Podczas robienia sobie zastrzyku dobrze jest zwracać uwagę na swój oddech.

Podczas wykonywania zastrzyku weź głębokie wdechy. Oddychanie pomoże ci zachować spokój i relaks podczas podawania leku.

Odrętwienie miejsca wstrzyknięcia

Jeśli obawiasz się bólu i dyskomfortu podczas wstrzyknięcia, poświęć trochę czasu na znieczulenie okolicy przed wstrzyknięciem. Jednym z najłatwiejszych sposobów na to jest użycie kostki lodu. Możesz również użyć miejscowego kremu znieczulającego zawierającego lidokainę lub prylokainę.

Inną opcją jest wypróbowanie narzędzia o nazwie Buzzy. To urządzenie łączy w sobie lód i wibracje, aby zainicjować niebólowe sygnały nerwowe, które są wysyłane do mózgu. Ponieważ mózg odbiera wszystkie te przytłaczające wiadomości, sygnały bólu nie mogą być wyodrębnione i dlatego są przytłumione.

Obróć miejsca wstrzykiwania

Aby ograniczyć ból, siniaki i blizny, nie podawaj zastrzyku za każdym razem w to samo miejsce. Zamiast tego regularnie zmieniaj miejsca wstrzyknięć. Za każdym razem należy znajdować się co najmniej cal lub dwa od poprzedniego miejsca wstrzyknięcia. Kalendarz lub smartfon może pomóc w śledzeniu miejsc wstrzyknięć.

W przypadku większości zastrzyków zostaniesz poinstruowany, aby wstrzyknąć lek w podskórną warstwę tłuszczu – warstwę tłuszczu tuż pod skórą. Warstwy podskórne obejmują środkową część brzucha, górną część ud i zewnętrzną powierzchnię ramienia.

Podczas wstrzykiwania w brzuch omijaj okolice pępka i talii. Trzymaj się z dala od obszarów ciała z tkanką bliznowatą, rozstępami, widocznymi naczyniami krwionośnymi i obszarami tkliwymi, zaczerwienionymi lub posiniaczonymi.

Upewnij się, że czujesz się komfortowo

Ważne jest, aby podczas wykonywania zastrzyku czuć się komfortowo. Staraj się podawać leki w bezstresowym środowisku iw czasie, gdy nie będziesz pospieszany ani przerywany.

Należy również nosić wygodne ubranie, aby zapewnić łatwy dostęp do miejsca wstrzyknięcia.

Zapytaj o tarczę

Osłona to nasadka, która otacza igłę i wkręca się w strzykawkę tak, jak igła. Ukrywa igłę podczas wstrzykiwania i zapobiega przypadkowemu zakłuciu się igłą.

Pióra z automatycznym wstrzykiwaczem zazwyczaj mają osłony, ale są również sprzedawane osobno.

Jeśli nadal obawiasz się samowstrzyknięcia, poświęć chwilę, aby przypomnieć sobie, dlaczego to robisz. Twoje zdrowie jest ważne, a leki, które wstrzykujesz, powinny pomóc Ci poczuć się lepiej i silniej. Nawet jeśli wstrzykiwanie sobie nadal wydaje się przerażające lub niewygodne, jest warte wysiłku i czasu, jaki włożysz, aby poczuć się komfortowo i zrobić to dobrze.