Praca podczas leczenia raka piersi

Wybór pracy podczas leczenia raka piersi to bardzo osobista decyzja, która jest inna dla każdego. Możesz czuć się związany ze swoją pracą w zakresie dochodu lub ubezpieczenia zdrowotnego lub możesz mieć większą elastyczność w dokonywaniu tego wyboru. Może się również okazać, że praca jest mile widzianą rozrywką w trudnych czasach, lub zamiast tego czujesz, że musisz całkowicie poświęcić się poprawie.

Twoje życzenia nie zawsze pokrywają się z tym, co jesteś w stanie zrobić. Doświadczenie leczenia każdego z nas jest inne, a niektórzy ze zdziwieniem odkrywają, że leczenie raka piersi jest łatwiejsze lub trudniejsze, niż im się wydawało.

Przed ujawnieniem swojej diagnozy poświęć trochę czasu na zapoznanie się z polityką firmy dotyczącą zwolnienia lekarskiego i elastycznego czasu pracy oraz zastanów się, w jaki sposób chcesz przekazać informacje swoim współpracownikom – czy masz nadzieję na leczenie, urlop lub rezygnację .

Dowiedz się, co obejmuje Twój plan leczenia

Zanim skontaktujesz się ze swoim szefem lub współpracownikami, porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby zrozumieć szczegóły planu leczenia, w tym, ile czasu zajmie powrót do zdrowia po operacji, jak długo będziesz otrzymywać dalsze leczenie, takie jak radioterapia lub chemioterapia, oraz rodzaje skutków ubocznych, których możesz doświadczyć.

Wyjaśnij rodzaj pracy, jaką wykonujesz swojemu lekarzowi, w tym zakres odpowiedzialności, środowisko pracy i liczbę godzin, które zazwyczaj poświęcasz w każdym tygodniu. Podejdź realistycznie do innych zobowiązań, które możesz mieć poza pracą. Pamiętaj, że efekty leczenia kumulują się, a ponieważ zbliżasz się do końca leczenia, możesz potrzebować bloku nieprzerwanego czasu na regenerację.

Bądź na bieżąco z ADA

Zanim poinformujesz swojego przełożonego o swojej diagnozie, upewnij się, że znasz politykę swojego pracodawcy dotyczącą zwolnienia lekarskiego i swoje prawa w miejscu pracy.

Ustawa o Amerykanach Niepełnosprawnych (ADA) chroni osoby przed utratą pracy z powodu niepełnosprawności i określa wytyczne dla pracodawców dotyczące wymaganych udogodnień. Amerykańska Komisja ds. Równych Szans Zatrudnienia (EEOC) egzekwuje ADA.

Pracodawcy są zobowiązani przez prawo federalne do zapewnienia „rozsądnych udogodnień” osobom niepełnosprawnym. Rak kwalifikuje się jako niepełnosprawność, gdy choroba lub jej wpływ na leczenie utrudnia „główne czynności życiowe” jednostki.

Te udogodnienia mogą się znacznie różnić, w zależności od potrzeb danej osoby i mogą obejmować:

• Czas wolny na wizyty u lekarza i rekonwalescencję po leczeniu
• Krótkie przerwy w ciągu dnia pracy
• Zmieniony harmonogram prac
• Tymczasowe przydzielanie niektórych zadań innemu pracownikowi
• Zmiany w środowisku pracy, takie jak zmiany temperatury lub zmiany stanowiska pracy w celu zapewnienia komfortu

Według EEOC słowo „rozsądny” jest kluczowe. Pracownice z rakiem piersi nie mogą zwracać się do pracodawców z prośbami, które przysporzyłyby im „nadmiernych trudności”. Ich definicja jest bardzo zróżnicowana, ale większość tych udogodnień dla osób z jakąkolwiek niepełnosprawnością kosztuje firmy bardzo niewiele.

Zrozum FMLA

Ustawa Family Medical Leave Act (FMLA) chroni również miejsca pracy osób z diagnozą raka. Jednak nie każdy kwalifikuje się do ochrony FMLA. Pracownik musi przepracować dla pracodawcy co najmniej 12 miesięcy przed złożeniem wniosku FMLA i przepracować ponad 1250 godzin w tym roku kalendarzowym. Ponadto pracodawcy zatrudniający mniej niż 50 pracowników nie muszą przestrzegać przepisów FMLA.

Jeśli jesteś chroniony przez FMLA, możesz wziąć do 12 tygodni bezpłatnego urlopu w pracy. Ustawa pozwala pracownikom z poważnymi schorzeniami, takimi jak rak piersi, korzystać z urlopu „sporadycznie”. Oznacza to, że pracownik może wystartować jeden dzień w tygodniu lub wziąć dwa tygodnie wolnego, aby wyzdrowieć po operacji, jednocześnie oszczędzając pozostałe tygodnie do wykorzystania podczas leczenia radioterapią lub chemioterapią.

Mówienie szefowi i kolegom

Kiedy już ustawisz swoje kaczki w rzędzie, następnym krokiem jest zastanowienie się, ile, jeśli w ogóle, chcesz ujawnić swojemu pracodawcy. Decyzja o udostępnieniu wiadomości jest bardzo osobistą decyzją i nie masz obowiązku nikomu o tym mówić. Możesz nie wiedzieć, jak zareaguje Twój szef lub jak będzie Cię wspierać. Być może obawiasz się, że zmieni to sposób, w jaki jesteś traktowany w pracy. Przy podejmowaniu decyzji należy wziąć pod uwagę kulturę i wielkość firmy oraz relacje ze współpracownikami.

Pamiętaj jednak, że jeśli zdecydujesz się nie ujawniać swojej choroby, możesz nie kwalifikować się do zakwaterowania. Ponadto, w zależności od charakteru leczenia i objawów, podzielenie się diagnozą może stać się nieuniknione.

Jeśli zdecydujesz się powiedzieć o tym swojemu przełożonemu i współpracownikom, oto kilka sposobów, aby uczynić to tak bezstresowym, jak to tylko możliwe dla wszystkich zainteresowanych:

Rozważ zorganizowanie spotkania

Umów się z wyprzedzeniem na spotkanie lub lunch, aby mieć pewność, że Twój menedżer będzie w pełni skupiony. Pamiętaj też, że dyskusje między szefem a pracownikiem są chronione. Organ nadzorczy ma prawny obowiązek zachowania poufności informacji. Jednak współpracownicy nie mają tego samego obowiązku. Poproś, aby Twoje prywatne rozmowy z szefem były poufne.

Bądź świadomy swoich emocji

Twój szef będzie czerpał wskazówki z twojego zachowania. Nie musisz ukrywać swoich uczuć, ale starając się jak najlepiej powstrzymać łzy lub inną emocjonalną reakcję przed przejęciem rozmowy, może ona potoczyć się płynniej.

Przygotuj się na pytania

Jeśli twój szef zadaje pytanie dotyczące twojej diagnozy lub leczenia, a ty nie masz gotowej odpowiedzi, możesz powiedzieć, że jeszcze nie wiesz, ale dowiesz się i poinformujesz ją.

Jeśli nie masz pewności i potrzebujesz profesjonalnej porady, jak rozmawiać z szefem, pracownik socjalny onkologiczny, doradca lub rzecznik pacjentów może zaoferować wskazówki.

Pytanie o zakwaterowanie

Jeśli zdecydujesz się na pracę, warto podzielić się tym obciążeniem z innymi. To czas, w którym nie musisz być „silnym” ani popisywać się odwagą i „dokonać tego”. Przygotuj listę sposobów, w jakie możesz pójść na kompromis i nadal wypełniać swoje zobowiązania. Noclegi, o które możesz poprosić, obejmują:

Praca z domu

Nawet jeśli pracujesz w domu tylko jeden lub dwa dni w tygodniu, telepraca może skrócić czas podróży do iz pracy, dając więcej czasu na odpoczynek. Dodatkowo, kiedy pracujesz w domu, możesz pominąć niektóre z codziennych rutynowych czynności (a nawet pracować w piżamie, jeśli chcesz).

Dzielenie się obowiązkami

Mówi się, że radzenie sobie z rakiem wymaga wioski, a czasem także wioski, która pomoże ci wypełnić swoje obowiązki w pracy. Niektórzy ludzie wahają się prosić innych o pomoc, bojąc się, że ludzie się obrażą. W rzeczywistości współpracownicy mogą z radością powitać tę okazję.

Jedną z najczęstszych skarg wśród członków rodziny, przyjaciół i współpracowników jest poczucie bezradności, gdy ktoś, kogo znajomy, przechodzi leczenie. Mogą chcieć coś dla ciebie zrobić, ale nie wiedzą, co byłoby przydatne. Pomoc w wykonywaniu zadań to świetne rozwiązanie.

Oczywiście najpierw przedyskutuj swoje pomysły na ten temat ze swoim przełożonym. Prawdopodobnie będą chcieli wziąć udział i być może będą chcieli porozmawiać o tym z twoimi kolegami. Jeśli i kiedy zostanie ustalone dzielenie się obowiązkami, nigdy nie zaszkodzi przypomnieć innym o swojej wdzięczności.

Czas na rozciąganie

Zmęczenie stopniowo się pogarsza podczas leczenia raka piersi i często staje się ograniczające podczas chemioterapii i radioterapii. Czasami rozpoczęcie pracy kilka godzin później lub skrócenie dni roboczych może mieć duże znaczenie.

Twój elastyczny harmonogram może być ustawiony. Albo ty i twój przełożony możecie dojść do porozumienia, że ​​możecie zmieniać godziny, o ile do końca tygodnia wypełnicie wszystkie godziny, do których jesteście zobowiązani. Warto odbyć tę rozmowę.

Jak powszechne są noclegi?

Badanie przeprowadzone przez Międzynarodową Fundację Planów Świadczeń Pracowniczych, które skoncentrowało się na kobietach pracujących z rakiem piersi, wykazało, że pracodawcy zazwyczaj byli bardziej niż chętni do zapewnienia zakwaterowania.

Jeśli chodzi o planowanie, badanie wykazało, że:

• Około 85% pozwoliło pracownikowi choremu na raka piersi na skrócenie czasu pracy.
• 79% zgodziło się na elastyczny harmonogram.
• 47% wybrało dla pracownika opcję telepracy.
• 62% zgodziło się na krótkie przerwy w ciągu dnia na odpoczynek i regenerację sił.

Jeśli chodzi o dostosowanie obowiązków, pracodawcy powiedzieli również, że dokonali również ustaleń w celu zmiany obciążenia pracownika pracą, w tym:

• Przydzielanie innej pracy (58%)
• Zmiana terminów lub innych wcześniej ustalonych harmonogramów (60%)
• Umożliwienie dzielenia pracy (28%)

Uzyskiwanie tego na piśmie

Zachowaj papierową ścieżkę wszystkich dokumentów związanych ze zwolnieniem lekarskim, zaświadczeniami lekarskimi i polityką firmy oraz pamiętaj, aby zachować kopie wszelkich e-maili lub notatek, które zrobiłeś po drodze. Pomoże Ci to uniknąć wszelkich nieporozumień.

Jeśli niektóre udogodnienia były omawiane tylko ustnie, rozważ napisanie na piśmie swojego zrozumienia ustaleń i dostarczenie kopii kierownikowi do przejrzenia i podpisania. Możesz również przedstawić kopię dokumentu działowi kadr.

Przerwa w pracy

Czasami skutki uboczne leczenia lub sam rak wydobędą najlepszą energię i zdrowie. Jeśli tak się stanie, możesz zrezygnować z leczenia.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, jak się czujesz i zapytaj, czy kwalifikujesz się do niepełnosprawności. Porozmawiaj ze swoim przełożonym i działem kadr o wzięciu urlopu lub krótkoterminowym ubezpieczeniu inwalidzkim, aby pomóc Ci na jakiś czas.

Jeśli zdecydujesz się na razie rzucić pracę, zajrzyj do Ubezpieczenia Społecznego na wypadek niezdolności do pracy, aby nadal być objętym kosztami leczenia, lub zapytaj, czy możesz zachować świadczenia ubezpieczeniowe pracodawcy w ramach programu COBRA.

Leczenie raka piersi jest wyzwaniem, a Twoim najważniejszym zadaniem jest dbanie o siebie w jakikolwiek sposób przez cały okres leczenia. Nikt nie jest w stanie dokładnie przewidzieć, jak będziesz się czuł podczas leczenia, a czasami możesz chcieć przemyśleć swoją decyzję. Można się tego spodziewać, biorąc pod uwagę wpływ leczenia i znaczenie Twojej pracy. Odrabiaj pracę domową i bierz rzeczy jeden dzień na raz.