Problemy ze snem i choroba Parkinsona

Problemy ze snem są powszechne wśród osób z chorobą Parkinsona (PD). Jeśli masz chorobę Parkinsona i masz słaby sen, ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem, ponieważ leczenie objawów związanych ze snem może poprawić ogólne samopoczucie.

Pierwszym krokiem w radzeniu sobie z problemem ze snem jest ustalenie pierwotnej przyczyny. Jeśli masz wczesne lub średnie stadium PD, prawdopodobnie twoje problemy ze snem obejmują co najmniej jedno z następujących: bezsenność, nadmierna senność w ciągu dnia, niespokojne lub drżące ruchy nóg w nocy, intensywne sny związane z zaburzeniami zachowania REM lub słaby sen spowodowany depresja. Chociaż będziesz potrzebować profesjonalnej pomocy medycznej, aby określić, co powoduje problemy ze snem, poniższe informacje pomogą Ci zrozumieć, co może się dziać.

Bezsenność

Jeśli cierpisz na bezsenność, prawdopodobnie nie możesz się dobrze wyspać. Osoby cierpiące na bezsenność mają problemy z zasypianiem i mogą spać tylko przez kilka godzin na raz. Laboratorium (polisomnograficzne i elektroencefalograficzne) [EEG]) badania snu wykazały, że osoby z chorobą Parkinsona, które nie mają depresji, wykazują skrócenie snu głębokiego, zbyt dużo snu płytkiego, a także zwiększoną fragmentację snu i wielokrotne wybudzenia się w nocy.

Nadmierna senność w ciągu dnia (EDS)

Nadmierna senność w ciągu dnia jest powszechna zarówno we wczesnej, jak i środkowej fazie chP i może być związana z bezsennością. Jeśli nie możesz dobrze wyspać się w nocy, w ciągu dnia będziesz czuć się śpiący. Leki na chorobę Parkinsona mogą również przyczyniać się do nadmiernej senności. Możliwe jest również doświadczanie nagłych i nieodpartych „ataków snu” w ciągu dnia, które są rzadkim efektem ubocznym agonistów dopaminy, takich jak pramipeksol i ropinirol, a także wysokich dawek dowolnego leku dopaminergicznego.

Okresowe zaburzenie ruchu kończyn i zespół niespokojnych nóg

Czy często odczuwasz nieodpartą potrzebę poruszania nogami w nocy, aby poczuć się komfortowo? Jeśli tak, możesz mieć zespół niespokojnych nóg (RLS). Ten stan może być związany z PLMD (okresowe ruchy kończyn). PLMD powoduje powolne, rytmiczne ruchy nóg i stóp, podczas gdy zespół niespokojnych nóg powoduje bardziej drgające nieprzyjemne odczucia w nogach. Oczywiście, jeśli często poruszasz nogami, prawdopodobnie obudzisz się przez całą noc, co ograniczy Twoją zdolność do dobrego snu. Okresowe ruchy kończyn są dość powszechne u osób starszych, a także u osób z chorobą Parkinsona. Zespół niespokojnych nóg często dotyka osoby w średnim i starszym wieku, a także osoby z chP.

Zaburzenia zachowania w fazie REM snu (RBD)

Zaburzenia zachowania podczas snu REM (RBD) mogą powodować gwałtowne sny, a także mogą utrudniać spokojny sen. Sen REM lub sen z szybkimi ruchami gałek ocznych to forma głębokiego snu, podczas której masz najbardziej intensywne sny. Zwykle, gdy śnisz podczas fazy REM, impulsy nerwowe docierające do mięśni są blokowane, więc nie możesz odgrywać swoich snów. W zaburzeniach zachowania REM blokowanie impulsów mięśniowych już nie występuje, dzięki czemu możesz swobodnie realizować swoje sny. Chociaż szacunki różnią się dramatycznie, szacuje się, że około 50% pacjentów z chorobą Parkinsona ma częściową lub całkowitą utratę atonii mięśni podczas snu REM.

Zaburzenia oddychania związane ze snem

Jeśli masz dysfunkcję autonomiczną, istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia bezdechu sennego. Na szczęście większość zaburzeń snu związanych z oddychaniem nie występuje u osób z chorobą Parkinsona.

Sen i depresja w chorobie Parkinsona

Depresję obserwuje się u około 40% pacjentów z ChP w przebiegu choroby. Większość osób z depresją, w tym pacjentów z chorobą Parkinsona, również doświadcza problemów ze snem. W depresji sen nie odświeża tak jak kiedyś lub budzisz się zbyt wcześnie rano. Sny osób z depresją też są inne – są rzadkie i często przedstawiają jeden obraz.

Problemy ze snem na późniejszych etapach PD

Oprócz wyżej wymienionych stanów, w późniejszych stadiach choroby Parkinsona mogą wystąpić również problemy ze snem związane z wyższymi dawkami leków, takie jak halucynacje.

Aż 33% pacjentów z chorobą Parkinsona w środkowych i późniejszych stadiach choroby doświadcza halucynacji, związanych ze skutkami ubocznymi leków. Halucynacje pojawiają się raczej wizualnie (widzenie rzeczy, których tak naprawdę nie ma), niż ich słyszenie (słyszenie rzeczy, których tak naprawdę nie ma). Często kojarzą się z wyrazistymi snami.