Problemy ze stwardnieniem rozsianym i widzeniem

Problemy ze wzrokiem – takie jak pogorszenie widzenia, podwójne widzenie i niewyraźne widzenie – są powszechne w stwardnieniu rozsianym (MS), podczas gdy przecięcie pola widzenia jest rzadkie. Dzieje się tak dlatego, że choroba często atakuje nerwy wzrokowe i część mózgu odpowiedzialną za ruch gałek ocznych, a rzadziej obszary mózgu odpowiedzialne za widzenie. Zmiany wzrokowe mogą być pierwszym objawem SM i mogą utrzymywać się dłużej niż inne skutki choroby.

Więcej niż jedna z tych struktur może być zaangażowana w tym samym czasie i możesz mieć więcej niż jedną zmianę widzenia w wyniku SM. Ogólnie rzecz biorąc, leczenie modyfikujące przebieg choroby (DMT) jest najlepszym sposobem zapobiegania występowaniu deficytów wzroku. W niektórych przypadkach odpowiednie mogą być również terapie rehabilitacyjne.

Objawy

Zmiany widzenia w SM są najbardziej rozpoznawalne, gdy powodują pogorszenie widzenia lub niewyraźne widzenie. Istnieje jednak wiele różnych problemów ze wzrokiem spowodowanych przez SM, a także mogą wystąpić inne powiązane skutki, takie jak ból oka i zawroty głowy.

Stwardnienie rozsiane może powodować zaostrzenia (nawroty) i może się stopniowo pogarszać. Podobnie zmiany wizualne mogą wystąpić, gdy masz nawrót lub z czasem mogą się pogorszyć.

Najczęstsze zmiany widzenia związane ze stwardnieniem rozsianym i związane z nimi skutki to:

• Zmniejszona ostrość wzroku: Zmniejszona umiejętność czytania drukowanych słów lub rozpoznawania przedmiotów i ludzi

• Scotoma: martwy punkt w środku oka

• Ból oka: może dotyczyć jednego lub obu oczu i zazwyczaj nasila się wraz z ruchem gałek ocznych

• Niewyraźne widzenie: zamglone kontury lub wrażenie, że obiekty wydają się niewyraźne

• Podwójne widzenie (podwójne widzenie): Widzenie obiektu jako duplikatu (obrazy mogą się nakładać)

• Zawroty głowy i problemy z poruszaniem się: uczucie braku równowagi i niezdolności do skupienia się na przedmiotach

• Szarpanie obiektów: Oczopląs opisuje szybkie, szarpane, mimowolne ruchy oczu w poziomie lub w pionie, które mogą sprawiać wrażenie, że obiekty skaczą lub poruszają się

• Bóle głowy: ból głowy, który nasila się podczas czytania lub jest wywoływany przez światło

Ubytek pola widzenia nie jest częstym objawem SM, ale może wystąpić u pacjentów z dużymi zmianami obejmującymi płat potyliczny (obszar mózgu odpowiedzialny za widzenie). Utrata widzenia kolorów, achromatopsja, jest niezwykle rzadka i nie jest typową cechą SM. Podobnie halucynacje wzrokowe, które wiążą się z widzeniem obiektów, których nie ma, mogą wystąpić w przypadku demencji, psychozy lub jako efekt uboczny leków, ale nie są typowe dla SM.

Powoduje

SM jest spowodowane demielinizacją, czyli utratą ochronnej warstwy mielinowej (lipidowej, tłuszczowej), która optymalizuje funkcję nerwów. Wraz z chorobą demielinizacja (i objawy) mogą się stopniowo pogarszać lub mogą nawracać i ustępować.

Proces ten może mieć wpływ na kilka głównych struktur niezbędnych do utrzymania prawidłowego widzenia:

• Nerw wzrokowy kontroluje widzenie, a gdy jest zaangażowany w stwardnienie rozsiane, objawy mogą obejmować ból oka i pogorszenie widzenia, w tym mroczki i wady pola widzenia.
• Pień mózgu kontroluje nerwy pośredniczące w ruchu gałek ocznych. Twoje oczy zazwyczaj poruszają się w jednej linii. Zaangażowanie pnia mózgu w SM może wpływać na czynność mięśni oka, powodując nierówne ruchy gałek ocznych. To może sprawić, że pomyślisz, że widzisz dwa obiekty zamiast jednego.
• Móżdżek kontroluje równowagę, pośrednicząc w szeregu ważnych funkcji fizycznych, w tym skoordynowanych ruchach gałek ocznych. Kiedy móżdżek jest zaangażowany w SM, może wystąpić oczopląs.

Bóle głowy, zawroty głowy i niewyraźne widzenie mogą wystąpić, gdy którakolwiek z tych struktur jest dotknięta SM.

Diagnoza

Identyfikacja wizualnych zmian w SM nie zawsze jest prosta. Może być ci trudno wiedzieć, że masz martwy punkt lub odróżnić podwójne widzenie od oczopląsu lub między bólem oka a bólem głowy.

Dlatego ważne jest, aby regularnie przeprowadzać rutynowe badania wzroku, jeśli cierpisz na stwardnienie rozsiane. Twój specjalista od oczu może koordynować Twoją opiekę z neurologiem, aby leczyć i radzić sobie z problemami ze wzrokiem, które mogą się rozwinąć.

Podczas tych badań Twój lekarz okulista przeprowadzi szczegółową historię medyczną i może zadać Ci pytania dotyczące Twojego widzenia, takie jak to, czy Twoje problemy ze wzrokiem pojawiają się i znikają, czy nosisz soczewki korekcyjne i czy widzisz plamy lub męty.

Istnieje kilka sposobów, dzięki którym Twój lekarz może określić Twój deficyt wzroku i ustalić, czy jest on spowodowany przez SM, czy coś innego.

• Badanie ostrości wzroku: Jedną z rzeczy, które może sprawdzić Twój lekarz, jest to, czy możesz czytać litery z określonej odległości za pomocą wykresu oka. Twoje wyniki mogą być porównane z poprzednimi badaniami wzroku, jeśli je miałeś.

• Kontrola ruchu gałek ocznych: Oczopląs może wystąpić w dowolnym momencie, ale Twój lekarz częściej widzi oczopląs niż Ty sam. Czasami patrzenie daleko w prawo lub w lewo może sprawić, że oczopląs stanie się bardziej widoczny. Twój lekarz zapyta Cię również, czy widzisz więcej niż jeden obiekt, kiedy przesuwasz oczy na boki oraz w górę i w dół (aby zidentyfikować podwójne widzenie).

• Badanie pola widzenia: Twój lekarz zbada Twoją zdolność dostrzegania obiektów we wszystkich polach widzenia, w tym w centrum (w celu określenia, czy masz mroczki). Podczas części tego testu może być konieczne zakrycie jednego oka na raz.

• Wzrokowe potencjały wywołane (VEP): Jest to nieinwazyjny test elektryczny, który mierzy reakcję mózgu na światło. Elektroda, która wykrywa aktywność elektryczną mózgu, jest umieszczana powierzchownie na skórze głowy, gdy patrzysz na światła na ekranie komputera. Wyniki mogą pomóc Twoim świadczeniodawcom zidentyfikować zmiany charakterystyczne dla SM.

Leczenie i profilaktyka

Zarówno leczenie, jak i profilaktyka są ważne, jeśli masz problemy ze wzrokiem ze stwardnieniem rozsianym. Podobnie jak w przypadku zapobiegania progresji i nawrotom SM, zapobieganie skutkom wizualnym SM opiera się na stosowaniu DMT i utrzymaniu zdrowego stylu życia.

Leczenie zaostrzenia

Leczenie zaostrzenia na ogół obejmuje dożylne (IV) steroidy. Plazmafereza (wymiana osocza w celu filtrowania krwi) jest podejściem do ciężkich zaostrzeń SM.

Podobnie jak w przypadku niewzrokowych skutków SM, zapalenie nerwu wzrokowego i zmiany w pniu mózgu lub móżdżku zwykle ulegają poprawie w ciągu 12 tygodni.

Wynik jest ogólnie lepszy, jeśli leczenie zaostrzenia, które często obejmuje dożylne steroidy, zostanie rozpoczęte wkrótce po wystąpieniu objawów.

Leczenie objawowe

Leki przeciwpadaczkowe i środki zwiotczające mięśnie mogą zmniejszać oczopląs związany z SM, jeśli jest uporczywy. Jeśli masz podwójne widzenie, Twój lekarz może zalecić zaklejenie jednego oka lub może przepisać tymczasowe okulary pryzmatyczne, dopóki nie ustąpi.

Jeśli twój wzrok jest ograniczony przez długi czas, nawet po ustąpieniu zaostrzenia SM, możesz potrzebować rehabilitacji i terapii zajęciowej, aby pomóc ci poruszać się i lepiej funkcjonować.

Poniższe wskazówki mogą pomóc w codziennych zadaniach:

• Zwiększ oświetlenie w swoim domu, szczególnie w miejscach, w których chcesz lepiej widzieć.
• Zwiększ kontrast wokół włączników światła, drzwi i stopni za pomocą kolorowej taśmy lub farby.
• Weź pod uwagę gazety, książki i klawiatury telefoniczne w dużym druku.
• Wychodząc do kina lub na kolację, zlokalizuj wyjścia i łazienkę i noś ze sobą małą latarkę.

Być może będziesz musiał dokonać pewnych poważnych zmian w stylu życia, zwłaszcza jeśli twój wzrok wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Może to brzmieć rozczarowująco, ale należy pamiętać, że w większości przypadków objawy SM ustępują, przynajmniej częściowo. Jeśli objawy wizualne ustąpiły, przygotuj plan na wypadek ponownego wystąpienia objawów.