Przegląd alergii na Sulfa

Alergia na Sulfa to termin używany do opisania niepożądanej reakcji leku na sulfonamidy, klasę leków, która obejmuje zarówno antybiotyki, jak i nieantybiotyki.

Taka reakcja na sulfonamidy nie jest niczym niezwykłym. Niezależnie od tego, czy spowodowane są prawdziwą alergią, czy nietolerancją leków, reakcje sulfamidowe dotykają do 6% wszystkich ludzi (więcej kobiet niż mężczyzn). Szybkość jest podobna do reakcji na inne rodzaje antybiotyków, w tym penicylinę.

Dwa z najczęstszych sulfonamidów związanych z alergią na sulfonamidy to:

• Sulfametoksazol-trimetoprim (sprzedawany pod markami Bactrim, Septra i inne)
• Erytromycyna/sulfafurazol (sprzedawany pod markami Eryzol, Pediazol i inne)

Objawy

Objawy i nasilenie alergii na sulfonamidy mogą być różne, od łagodnych do zagrażających życiu. Zadzwoń do swojego lekarza, jeśli wystąpią objawy alergii na sulfonamidy, nawet łagodne, i poszukaj pomocy w nagłych wypadkach, jeśli objawy są ciężkie i szybko postępują.

W niektórych przypadkach kontynuowanie przyjmowania sulfonamidów z łagodnymi objawami może spowodować, że te łagodne objawy staną się poważne i zagrażają życiu.

Pospolity

Typowe objawy alergii na sulfonamidy często ograniczają się do skóry i mogą obejmować:

• świąd (swędząca skóra)

• Pokrzywka (pokrzywka)

• Uogólniona wysypka plamkowo-grudkowa (rozległa wysypka z płaskimi i wypukłymi zmianami)

• obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, rąk i innych tkanek)

• Wysypka wrażliwa na światło (występująca w obszarach ekspozycji na światło ultrafioletowe)KątKąt

Ciężki: Silny

Niektóre osoby mogą rozwinąć poważniejsze lub nawet zagrażające życiu objawy, które wymagają pomocy medycznej w nagłych wypadkach. Najważniejszym z nich jest anafilaksja, potencjalnie zagrażająca życiu alergia całego ciała, która może prowadzić do wstrząsu, śpiączki, niewydolności oddechowej lub serca oraz śmierci, jeśli nie jest leczona.KątKąt

Anafilaksja ma tendencję do pojawiania się w ciągu kilku minut do kilku godzin po podaniu dawki.

Inne reakcje rozwijają się dłużej. Obejmuje to reakcje znane jako zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę naskórka, w których duże obszary skóry będą tworzyć pęcherze i rozwarstwiać się, stwarzając ryzyko poważnego odwodnienia, wstrząsu i śmierci, jeśli nie będzie leczone.

W przeciwieństwie do anafilaksji, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka zwykle rozwijają się w ciągu ośmiu tygodni od ekspozycji na lek (zwykle od czterech do 30 dni).

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Powoduje

Wydaje się, że niektórzy ludzie są bardziej narażeni na alergię na sulfonamidy niż inni. Należą do nich osoby z ciężkim upośledzeniem odporności, w tym biorcy przeszczepów narządów i osoby z zaawansowaną infekcją HIV.

Istnieje powszechne błędne przekonanie, że wszystkie leki sulfonamidowe mogą równie dobrze powodować reakcję alergiczną lub niepożądaną. Chociaż wszystkie sulfonamidy mają taką możliwość, badania sugerują, że antybiotyki sulfonamidy (stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych) częściej wywołują reakcję alergiczną niż te nieantybiotykowe.

Diagnoza

Nie ma dostępnych badań skórnych ani krwi, aby zdiagnozować alergię na sulfonamidy. Diagnoza opiera się zwykle na dokładnym zbadaniu objawów, a także przeglądzie obecnego i poprzedniego stosowania leków.

Najlepiej byłoby, gdyby pracownik służby zdrowia udokumentował, jaki konkretny lek sulfonamidowy był powiązany z daną konkretną reakcją. Gwarantuje to unikanie leku w przyszłości, nawet jeśli jest sprzedawany pod inną nazwą handlową.

Po ustaleniu leku, który spowodował reakcję, dobrym pomysłem jest prowadzenie rejestru – a nawet noszenie bransoletki medycznej informującej o problemie – na wypadek przyszłego incydentu.

Leczenie

Leczeniem pierwszego rzutu alergii na sulfonamidy jest odstawienie podejrzanego leku. Jednak w łagodniejszych przypadkach, gdy sulfonamidy są uważane za niezbędne w leczeniu infekcji, lekarz i/lub alergolog mogą nadzorować podawanie mniejszych dawek, stopniowo zwiększając dawkę w miarę tolerowanej. Nazywa się to odczulaniem alergii.

Anafilaksja wymaga natychmiastowego wstrzyknięcia adrenaliny, aby zatrzymać reakcję, a następnie leczenia podtrzymującego i leków przeciwzapalnych, takich jak kortykosteroidy.

Zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka również wymagają natychmiastowego leczenia, w tym leków przeciwbólowych, kortykosteroidów i nawodnienia dożylnego. Ciężkie przypadki często wymagają opieki centrum oparzeń.

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Zapobieganie

Osoby ze znaną alergią na sulfonamidy powinny zawsze skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leku. Dotyczy to szczególnie tych, którzy mieli wcześniej ciężką reakcję na leki z grupy sulfonamidów. Dla wielu osób z alergią na sulfonamidy, zazwyczaj istnieje niskie ryzyko reakcji na nieantybiotykowe sulfonamidy.

Jednakże, jeśli wiadomo, że masz nadwrażliwość, należy unikać miejscowych antybiotyków zawierających sulfonamidy. Obejmują one:

• Szampony, kremy i krople do oczu z sulfacetamidami
• Maści sulfadiazynowe ze srebrem stosowane w leczeniu oparzeń
• Sulfanilamidowe preparaty dopochwowe

Podobnie należy unikać doustnego leku Azulfidyna (sulfasalazyna) stosowanego w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i reumatoidalnego zapalenia stawów.

Ponieważ ryzyko reakcji krzyżowej z nieantybiotykowymi sulfonamidami jest niskie, ogólnie uważa się, że przyjmowanie następujących leków jest bezpieczne:

• Celebrex (celekoksyb), inhibitor COX-2 stosowany w leczeniu zapalenia stawów

• Diamox (acetazolamid), stosowany w leczeniu padaczki, nadciśnienia śródczaszkowego, jaskry i niewydolności serca

• Diuretyki, takie jak Bumex (bumetanid), HCTZ (hydrochlorotiazyd), Lasix (furosemid) i Thalitone (chlortalidon)

• Leki na migrenę, takie jak Frova (frowatryptan), Imitrex (sumatryptan) i Relpax (eletryptan)

• Nieantybiotykowe krople do oczu, takie jak Genoptic (siarczan gentamycyny), Isopto Atropine (siarczan atropiny), Maxitrol (neomycyna + deksametazon + polimyksyna B) i Polytrim (polimyksyna B + trimetoprim)

• Doustne leki z grupy sulfonylomoczników, takie jak amaryl (glimepiryd), glinaza (gliburyd) i (glucotrol) glipizyd, stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2

Niuanse alergii na sulfonamidy mogą być trudne do wytłumaczenia, nawet dla niektórych pracowników służby zdrowia. Dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszelkich wcześniejszych reakcjach na leki z grupy sulfonamidów (lub jakikolwiek inny lek).

Udostępnienie tych informacji ułatwi Twojemu świadczeniodawcy przepisanie substytutu, który z mniejszym prawdopodobieństwem wywoła reakcję niepożądaną.