Przegląd ataksji glutenowej

Ataksja glutenowa, rzadka neurologiczna choroba autoimmunologiczna obejmująca reakcję organizmu na białko glutenowe znajdujące się w pszenicy, jęczmieniu i żyto, może nieodwracalnie uszkodzić część mózgu zwaną móżdżkiem, według lekarzy, którzy jako pierwsi zidentyfikowali tę chorobę około dziesięć lat temu.

To uszkodzenie może potencjalnie powodować problemy z chodem i dużą motoryką, powodując utratę koordynacji i prawdopodobnie prowadzącą w niektórych przypadkach do znacznej, postępującej niepełnosprawności. Ponieważ jednak ataksja glutenowa jest stosunkowo nowa i nie wszyscy świadczeniodawcy zgadzają się, że istnieje, jak dotąd nie ma akceptowanego sposobu na jej przetestowanie lub zdiagnozowanie.

Ale to może się zmienić: grupa najlepszych naukowców w dziedzinie celiakii i wrażliwości na gluten bez celiakii wydała konsensusowe oświadczenie na temat tego, jak lekarze mogą diagnozować wszystkie schorzenia związane z glutenem, w tym ataksję glutenową.

Przegląd

Kiedy masz ataksję glutenową, przeciwciała, które organizm wytwarza w odpowiedzi na spożycie glutenu, błędnie atakują móżdżek, część mózgu odpowiedzialną za równowagę, kontrolę motoryczną i napięcie mięśniowe. Choroba ma charakter autoimmunologiczny, co oznacza, że ​​obejmuje błędny atak własnych białych krwinek zwalczających choroby, pobudzony przez spożycie glutenu, w przeciwieństwie do bezpośredniego ataku na mózg przez samo białko glutenu.

Ten autoimmunologiczny atak, pozostawiony bez kontroli, zwykle postępuje powoli, ale wynikające z tego problemy z równowagą i kontrolą motoryczną w końcu są nieodwracalne z powodu uszkodzenia mózgu.

Do 60% pacjentów z ataksją glutenową ma dowody na atrofię móżdżku – dosłownie skurczenie tej części mózgu – podczas badania za pomocą technologii rezonansu magnetycznego (MRI).U niektórych osób rezonans magnetyczny ujawni również jasne białe plamki na mózgu, które wskazują na uszkodzenie.

Ile osób cierpi na ataksję glutenową?

Ponieważ ataksja glutenowa jest tak nowo zdefiniowaną chorobą i nie wszyscy świadczeniodawcy ją jeszcze akceptują, nie jest jasne, ile osób może na nią cierpieć.

Dr Marios Hadjivassiliou, konsultant neurolog w Sheffield Teaching Hospitals w Wielkiej Brytanii i neurolog, który jako pierwszy opisał ataksję glutenową, mówi, że aż 41% wszystkich osób z ataksją bez znanej przyczyny może w rzeczywistości cierpieć na ataksję glutenową. Inne szacunki obniżyły te liczby — gdzieś w przedziale od 11,5% do 36%.

Objawy

Objawy ataksji glutenowej są nie do odróżnienia od objawów innych postaci ataksji. Jeśli masz ataksję glutenową, twoje objawy mogą zacząć się jako łagodne problemy z równowagą – możesz być niestabilny w nogach lub mieć problemy z poruszaniem nogami.

W miarę postępu objawów niektórzy ludzie mówią, że chodzą, a nawet mówią, jakby byli pijani. W miarę postępu autoimmunologicznego uszkodzenia móżdżku, prawdopodobnie zaangażują się twoje oczy, potencjalnie poruszając się tam i z powrotem szybko i mimowolnie.

Ponadto mogą ucierpieć Twoje zdolności motoryczne, co utrudni ci pracę przy przyrządach do pisania, zamki błyskawiczne lub manipulowanie guzikami na ubraniu.

Diagnoza

Ponieważ nie wszyscy świadczeniodawcy akceptują ataksję glutenową jako ważną diagnozę, nie wszyscy świadczeniodawcy przebadają Cię pod kątem choroby, jeśli wystąpią objawy. Ponadto eksperci w dziedzinie chorób wywołanych glutenem dopiero niedawno opracowali konsensus w sprawie testowania ataksji glutenowej.

Diagnostyka ataksji glutenowej obejmuje zastosowanie specyficznych badań krwi w celiakii, chociaż nie są to testy, które są uważane za najdokładniejsze do zbadania w kierunku celiakii. Jeśli którykolwiek z tych testów wykaże pozytywny wynik, lekarz powinien przepisać ścisłą dietę bezglutenową.

Jeśli objawy ataksji ustabilizują się lub poprawią dietę, jest to uważane za silną wskazówkę, że ataksja została wywołana glutenem, zgodnie z oświadczeniem konsensusu.

Leczenie

Według dr Hadjivassiliou, jeśli zdiagnozowano u Ciebie ataksję glutenową, musisz przestrzegać bardzo ścisłej diety bezglutenowej i absolutnie nie oszukiwać.

Jest ku temu powód: objawy neurologiczne wywołane spożyciem glutenu wydają się ustępować dłużej niż objawy żołądkowo-jelitowe i wydają się być bardziej wrażliwe na mniejsze ilości glutenu śladowego w diecie, mówi dr Hadjivassiliou. Dlatego możliwe jest, że wyrządzisz sobie więcej szkód, jeśli będziesz nadal spożywać niewielkie ilości glutenu.

Oczywiście nie wszyscy świadczeniodawcy zgadzają się z tą oceną, a nawet z radą, aby jeść bezglutenowo, jeśli masz niewyjaśnioną ataksję i wysoki poziom przeciwciał przeciwko glutenowi. Wydaje się jednak, że jest to poparte co najmniej jednym małym badaniem i anegdotycznymi raportami od osób ze zdiagnozowaną ataksją glutenową i od osób z poważnymi problemami neurologicznymi związanymi z celiakią: Ci ludzie twierdzą, że ustąpienie objawów neurologicznych zajmuje znacznie więcej czasu; podczas gdy niektóre stabilizują się, ale nigdy się nie poprawiają.

Liczba potencjalnych osób cierpiących na ataksję glutenową jest bardzo mała w porównaniu z liczbą osób z celiakią, a także jest mała w porównaniu z szacunkami dotyczącymi liczby osób uczulonych na gluten.

Jednak wiele osób z celiakią i wrażliwością na gluten cierpi również na objawy neurologiczne, które często obejmują neuropatię obwodową i migrenę związaną z glutenem. Niektórzy skarżą się również na problemy z równowagą, które wydają się ustępować po przejściu na dietę bezglutenową.

Możliwe, że w miarę prowadzenia większej liczby badań nad ataksją glutenową naukowcy znajdą jeszcze silniejsze powiązania między tym schorzeniem, celiakią i wrażliwością na gluten. W międzyczasie, jeśli masz objawy podobne do ataksji glutenowej, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Możesz wymagać testów w celu ustalenia, czy masz inny stan, który może powodować podobne objawy.