Przegląd DSM-5

Zaburzenia zdrowia psychicznego są jednym z najczęstszych rodzajów schorzeń występujących w Stanach Zjednoczonych. Według Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) ponad 50% ludzi doświadczy w swoim życiu zaburzeń psychicznych.

Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (APA) opublikowało DSM-5, Podręcznik Diagnostyczny i Statystyczny Zaburzeń Psychicznych, wydanie 5., aby zapewnić źródło informacji, które pomogą świadczeniodawcom w diagnozowaniu tych zaburzeń zdrowia psychicznego. Dowiedz się więcej z tego przeglądu DSM-5.

Co to jest DSM-5?

DSM-5 jest podzielony na sekcje. Część pierwsza zawiera informacje o tym, jak korzystać z instrukcji. Część druga zawiera typowe oznaki i objawy — zwane „kryteriami diagnostycznymi” — dla określonych zaburzeń psychicznych.

Trzecia część podręcznika zawiera środki oceny, przewodnik po formułowaniu kulturowym oraz alternatywne sposoby konceptualizacji zaburzeń osobowości, aby pomóc specjalistom ds. zdrowia psychicznego w procesie podejmowania decyzji. W tej sekcji omówiono również warunki, które należy dokładniej zbadać w przyszłości.

Kto opracował DSM-5 i jaki jest jego cel?

Według APA informacje o zaburzeniach zdrowia psychicznego są gromadzone od połowy XIX wieku w celu śledzenia liczby osób z tymi schorzeniami. Po II wojnie światowej armia amerykańska opracowała nowy system, aby lepiej opisywać stany zdrowia psychicznego weteranów.

Mniej więcej w tym samym czasie Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) włączyła również sekcję dotyczącą zaburzeń zdrowia psychicznego do swojej Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD) — zasobu gromadzącego informacje o chorobach i stanach zdrowia na całym świecie — dla pierwszy raz.

Pierwsze wydanie DSM zostało opublikowane w 1952 roku przez Komitet Nomenklatury i Statystyki APA. Był to pierwszy oficjalny podręcznik dotyczący zaburzeń psychicznych przeznaczony do użytku przez pracowników służby zdrowia.

Od 1952 r. w DSM wprowadzono aktualizacje, które doprowadziły do ​​jego ostatniej publikacji w 2013 r. jako 5^ten wydanie. Suplement do DSM-5 został opublikowany w 2018 roku. Na swojej stronie internetowej Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne udostępnia również aktualizacje DSM-5 w miarę ich pojawiania się.

Kto używa DSM-5?

DSM-5 to źródło, z którego może korzystać wielu różnych pracowników służby zdrowia, aby pomóc w diagnozowaniu zaburzeń psychicznych. Wiele osób korzysta z DSM-5; Najczęściej z tego źródła korzystają psychiatrzy, psycholodzy kliniczni, pracownicy socjalni i licencjonowani doradcy zawodowi. Lekarze i pielęgniarki również korzystają z DSM-5, ponieważ często spotykają się z pacjentami z zaburzeniami psychicznymi.

Jednak DSM-5 może być źródłem informacji dla każdego, kto chce dowiedzieć się więcej o chorobach psychicznych. Tekst zawiera „słowniczek terminów technicznych”, który może ułatwić zrozumienie informacji.

Chociaż DSM-5 zawiera wiele informacji na temat diagnozowania zaburzeń psychicznych, nie mówi czytelnikowi, jak leczyć te schorzenia.

Rodzaje zaburzeń psychicznych okładki DSM-5

W DSM-5 uwzględniono setki zaburzeń psychicznych. Każdy z nich zawiera kod zgodny z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób, 9^ten wydanie, Modyfikacja kliniczna.

Każdy nagłówek jest następnie podzielony na kategorie dotyczące chorób psychicznych, które znajdują się pod nim. Na przykład istnieje siedem warunków, które można znaleźć pod hasłem „Zaburzenia neurorozwojowe”:

• Niepełnosprawność intelektualna
• Zaburzenia komunikacji
• Zaburzenia ze spektrum autyzmu
• Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi
• Specyficzne zaburzenie uczenia się
• Zaburzenia motoryczne
• Inne zaburzenia neurorozwojowe

Każda z tych siedmiu kategorii zawiera listę określonych stanów psychicznych. Te stany są wymienione w kolejności, w jakiej najprawdopodobniej pojawią się w życiu danej osoby. Najpierw opisano zaburzenia, które często dotykają dzieci.

Na przykład kategoria „Niepełnosprawność intelektualna” zawiera następujące warunki:

• Niepełnosprawność intelektualna (zaburzenie rozwoju intelektualnego)
• Globalne opóźnienie rozwoju
• Nieokreślona niepełnosprawność intelektualna

W jaki sposób DSM-5 służy do pomocy w diagnozowaniu zaburzenia psychicznego?

DSM-5 pomaga świadczeniodawcom w diagnozowaniu pacjenta z zaburzeniem psychicznym, dostarczając listę typowych oznak i objawów. Na przykład diagnozę „poważnego zaburzenia depresyjnego” można postawić, jeśli spełnione są następujące warunki:

Pięć lub więcej z następujących objawów w tym samym dwutygodniowym okresie, przy czym co najmniej jeden z objawów to obniżenie nastroju lub utrata zainteresowania lub przyjemności:

• Depresyjny nastrój przez większość dnia
• Znacznie zmniejszone zainteresowanie lub przyjemność z zajęć
• Duża zmiana wagi

• Bezsenność lub hipersomnia

• Niepokój lub znaczny spadek normalnego poziomu aktywności
• Uczucie wyczerpania lub utrata energii
• Poczucie bezwartościowości lub skrajnego winy
• Trudności z myśleniem, koncentracją lub podejmowaniem decyzji
• Częste myśli o śmierci

DSM-5 dostarcza również informacji o rzeczach, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych. Należą do nich czynniki temperamentalne, środowiskowe, genetyczne i fizjologiczne.

Kultura i płeć również odgrywają rolę w zaburzeniach zdrowia psychicznego.

Patrząc w przyszłość

DSM-5 zawiera również sekcję zatytułowaną „Warunki dalszych badań”. Mówi o zaburzeniach zdrowia psychicznego, które wymagają dalszych badań. Jednak ta część książki nie jest przeznaczona do diagnozowania pacjentów. Przykłady obejmują:

• Uporczywe złożone zaburzenie żałoby
• Zaburzenie w grach internetowych
• Samookaleczenia niesamobójcze

Chociaż DSM-5 jest pomocnym źródłem informacji, nie jest przeznaczony do diagnozowania siebie lub bliskiej osoby z zaburzeniami zdrowia psychicznego.

Jeśli uważasz, że możesz mieć problemy ze zdrowiem psychicznym, skontaktuj się z lekarzem.