Przegląd dysestezji w stwardnieniu rozsianym

Ponad połowa osób ze stwardnieniem rozsianym (MS) odczuwa ból. Szczególnie powszechny jest specyficzny rodzaj bólu znany jako dysestezja. Ten ból jest neurogenny, co oznacza, że ​​pojawia się w wyniku uszkodzenia włókien nerwowych związanych z SM w ośrodkowym układzie nerwowym. Charakterystycznym objawem dysestezji jest uczucie pieczenia, takie jak oparzenie słoneczne lub porażenie prądem w niektórych obszarach ciała.

Objawy

Dyskomfort lub ból związany z dysestezją najczęściej dotyczy stóp lub nóg, ale może być również odczuwany w ramionach i tułowiu.

Ważne jest, aby pamiętać, że ludzie opisują dysestezje na różne sposoby, więc bolesne odczucie, którego doświadczasz, może być inne niż u innych osób. Różne rodzaje bólu opisywane przez osoby ze stwardnieniem rozsianym obejmują:

Klasycznym przykładem dysestezji doświadczanej przez niektóre osoby ze stwardnieniem rozsianym jest „uścisk stwardnienia rozsianego”. Ten zespół bólowy często powoduje intensywne uczucie bólu, pieczenia lub „opasania” wokół brzucha lub klatki piersiowej.Dla niektórych może to być dość osłabiające, podczas gdy dla innych jest to bardziej irytujące.

Innym klasycznym przykładem dysestezji w SM są gorące stopy. To bolesne uczucie ma tendencję do nasilania się w nocy lub po ćwiczeniach. Możliwe jest również przeciwieństwo – lodowate stopy.

W niektórych przypadkach dysestezja objawia się bólem spowodowanym czymś, co w ogóle nie powinno boleć, takim jak lekki dotyk lub pieszczota; nazywa się to allodynią.

Powoduje

Nieprawidłowe odczucia charakterystyczne dla dysestezji są spowodowane uszkodzeniem nerwów w mózgu i rdzeniu kręgowym przez SM. Choroba zaburza normalne przekazywanie wiadomości do iz mózgu, co utrudnia mózgowi interpretację otrzymywanych sygnałów.

W związku z tym odczucia w dysestezji nie są oznaką uszkodzenia tkanek, w których są odczuwalne, ale są spowodowane uszkodzeniem nerwów, które komunikują się z mózgiem na temat tego, co dzieje się w określonej części ciała.

Diagnoza

Twój lekarz zdiagnozuje dysestezję na podstawie zgłoszonych przez Ciebie objawów. Ponieważ istnieje wiele innych typów zmian czucia związanych ze stwardnieniem rozsianym, diagnoza będzie w dużej mierze zależeć od ich wykluczenia.

Na przykład, dysestezji nie należy mylić ze znieczuleniem lub hipoestezją, które odnoszą się do utraty czucia, lub parestezją, która odnosi się do zniekształconego czucia (na przykład, gdy kończyna „zasypia”).

Leczenie

Chociaż nie ma lekarstwa na dysestezję, większość ludzi może nauczyć się sobie z tym radzić. Oto kilka prostych strategii, które mogą złagodzić Twój ból:

• Jeśli ból lub pieczenie występuje w dłoniach lub nogach, możesz rozważyć założenie uciskowych rękawiczek lub pończoch. Zamieniają one uczucie bólu w mniej nieprzyjemne uczucie ucisku. Można powiedzieć, że to jak płatać figle mózgowi. Produkty te są dostępne w drogeriach.
• Rozgrzej zbyt zimne stopy, nakładając na skórę ciepły kompres; wybierz chłodny kompres, jeśli twoje stopy płoną.
• Wypróbuj dostępny bez recepty krem ​​z kapsaicyną, który może przynieść ulgę.
• Pamiętaj, że rozproszenie uwagi może w znacznym stopniu oderwać twój umysł od fizycznego dyskomfortu. Pochłonięcie się książką lub filmem, słuchanie muzyki lub dzwonienie do przyjaciela może pomóc ci tymczasowo zignorować ból.

Jeśli te taktyki nie przynoszą wystarczającej ulgi, niektóre leki mogą pomóc, zwłaszcza jeśli bolesne odczucia upośledzają codzienne funkcjonowanie i jakość życia. Niektóre leki, które mogą być pomocne, to:

• Leki zwykle przepisywane w leczeniu zaburzeń napadowych, takie jak Neurontin (gabapentyna) i Lyrica (pregabalina)
• Niektóre antydepresanty. Na przykład inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny Cymbalta (duloksetyna) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, w tym Elavil (amitryptylina), Pamelor (nortryptylina) i Norpramin (dezypramina)
• Leki przeciwlękowe, takie jak benzodiazepina Klonopin (klonazepam)

Zaangażowanie się w niektóre terapie typu ciało-umysł może również pomóc złagodzić twój dyskomfort. Niektóre terapie uzupełniające, które mogą być szczególnie przydatne w radzeniu sobie z bólem SM, obejmują:

• Medytacja uważności
• Terapia poznawczo-behawioralna
• Dieta
• Akupunktura

Nieprawidłowe odczucia są powszechne w SM i na ogół nie wymagają leczenia, chyba że upośledzają codzienne funkcjonowanie lub są nowe, co może wskazywać na nawrót SM lub inny stan zdrowia.

Chociaż ból związany z dysestezją może być fizycznie i emocjonalnie wyczerpujący, przy odpowiednich interwencjach możesz poczuć się lepiej. Ponadto objawy czuciowe, w tym bolesne, zwykle nie są groźne. Pamiętaj jednak, aby skontaktować się z lekarzem, jeśli odczucia, których doświadczasz, są nowe lub pogarszają się.