Przegląd Haemophilus Influenzae typu B (Hib)

Haemophilus influenzae typu b (Hib) – nie mylić z grypą sezonową – jest chorobą, której można zapobiegać poprzez szczepienia, która jest szczególnie niebezpieczna dla małych dzieci. Zaawansowane infekcje mogą powodować potencjalnie poważne komplikacje, takie jak zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc i posocznica.

Choroba Hib jest obecnie rzadka w Stanach Zjednoczonych, ale nadal jest poważną chorobą wieku dziecięcego na obszarach, gdzie szczepionka nie jest powszechnie dostępna.

Objawy

Bakterie Hib dostają się do organizmu przez nos i usta, gdzie mogą pozostawać przez chwilę, nie powodując żadnych objawów. Jednak w niektórych przypadkach bakterie rozprzestrzeniają się do krwiobiegu i innych części ciała. Nazywa się to inwazyjną chorobą Hib.

Zapalenie opon mózgowych

Najczęstszym objawem inwazyjnej choroby Hib jest bakteryjne zapalenie opon mózgowych lub obrzęk wokół mózgu i kręgosłupa. Przed powszechnym szczepieniem zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Hib występowało w 50 do 65% przypadków i było najczęstszą przyczyną bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u dzieci poniżej piątego roku życia.

Objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych Hib obejmują:

• Gorączka
• Bół głowy
• Dezorientacja, drażliwość lub w inny sposób zmieniony stan psychiczny
• Sztywna szyja
• Wrażliwość na światło
• Nudności i/lub wymioty
• Zmienione odruchy (u małych dzieci)

Większość osób z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych Hib przeżywa, ale choroba może trwale wpłynąć na ich zdrowie i rozwój. W erze przed szczepieniem około 15 do 30% osób, które przeżyły, doświadczyło utraty słuchu lub uszkodzenia mózgu, a około 3 do 6% zmarło – nawet przy odpowiednim leczeniu.

Zapalenie nagłośni

Zapalenie nagłośni Hib występuje, gdy bakterie infekują nagłośnię (tkankę gardła, która zapobiega przedostawaniu się pokarmów i płynów do dróg oddechowych), czasami powodując obrzęk tak poważny, że blokuje drogi oddechowe. Zapalenie nagłośni wystąpiło w około 17% przypadków Hib przed szeroko zakrojonym szczepieniem.

Niektóre objawy zapalenia nagłośni obejmują:

• Ból gardła, który pojawia się szybko
• Gorączka
• ślinienie się (zwłaszcza u dzieci)
• Zmiana głosu
• Niebieskawy kolor skóry
• Stridor, czyli wysoki dźwięk, gdy ktoś robi wdech lub wydech

Zapalenie płuc

Zapalenie płuc (infekcja płuc) jest kolejnym powszechnym powikłaniem inwazyjnej choroby Hib, występującym w około 15% przypadków w erze przed szczepieniem.

Oznaki i objawy zapalenia płuc mogą się różnić, ale zazwyczaj obejmują objawy grypopodobne, takie jak dreszcze, gorączka i przekrwienie błony śluzowej nosa, produktywny kaszel, ból w klatce piersiowej, szybki oddech (u dzieci), bóle ciała, zmęczenie, wymioty (u dzieci) i niebieskawy kolor skóry.

septyczne zapalenie stawów

Septyczne zapalenie stawów to infekcja stawów, która wystąpiła w około 8% przypadków Hib przed wprowadzeniem szczepionki. Dzieje się tak, gdy bakterie Hib infekują staw (zwykle duży, taki jak kolano lub biodro), powodując znaczny dyskomfort.

Objawy septycznego zapalenia stawów wywołanego przez inwazyjną chorobę Hib obejmują silny ból stawów, trudności w poruszaniu zajętym stawem oraz zaczerwienienie lub obrzęk wokół zajętego stawu.

Cellulit

Infekcje skóry (lub zapalenie tkanki łącznej) są kolejnym częstym powikłaniem inwazyjnej choroby Hib. Miało to miejsce w około 6% przypadków przed szczepieniem – najczęściej u małych dzieci – i zazwyczaj dotyczyło twarzy, głowy lub szyi.KątNajczęstszym objawem zapalenia tkanki łącznej jest zaczerwienienie, tkliwość i/lub obrzęk skóry.

Bakteremia

Infekcje, które rozprzestrzeniają się do krwiobiegu, nazywane są bakteriemią (zwaną również sepsą). Objawy bakteriemii Hib obejmują objawy grypopodobne, takie jak gorączka, dreszcze i zmęczenie, ból brzucha, nudności i/lub wymioty, niepokój, trudności w oddychaniu i splątanie.

Powoduje

W przeciwieństwie do grypy o podobnej nazwie, Haemophilus influenzae jest wywoływana przez bakterię (nie wirus).

Przed opracowaniem skutecznej szczepionki Hib spowodował zdecydowaną większość — około 95% — poważnych zakażeń Haemophilus influenzae. KątKąt

Nie wiadomo dokładnie, w jaki sposób rozprzestrzeniają się bakterie Hib, ale naukowcy sądzą, że przenosi się z jednej osoby na drugą drogą kropelkową (poprzez kaszel lub kichanie).KątW rezultacie ludzie są na ogół narażeni na Hib po bliskim kontakcie z osobą zarażoną, na przykład w domu lub w placówce opieki nad dziećmi.

Niemowlęta, których matki są zakażone Hib, mogą również narazić się na kontakt z bakteriami poprzez aspirację płynu owodniowego lub kontakt z wydzielinami pochwy podczas porodu. Osoby z infekcjami Hib, które nie mają żadnych objawów, mogą nadal przenosić chorobę na inne osoby.

Nowe infekcje zaczynają się w nosie i gardle, gdzie układ odpornościowy może je szybko zwalczyć lub spędzać miesiące bez wywoływania żadnych objawów. Choroby inwazyjne mają miejsce, gdy bakterie dostają się do krwiobiegu i zarażają inne części ciała.

Chociaż nie jest do końca jasne, co powoduje, że niektóre przypadki przeskakują z łagodnej infekcji na inwazyjną, możliwe jest, że inne choroby układu oddechowego odgrywają pewną rolę. Na przykład, jeśli ktoś już próbuje zwalczyć wirusa takiego jak grypa, bakterie Hib mogą łatwiej rozprzestrzeniać się w organizmie. W rzeczywistości choroba Hib była powszechną koinfekcją podczas poprzednich pandemii grypy.

Zagrożone populacje

Niektóre osoby są bardziej podatne na inwazyjną chorobę Hib niż inne. Podobnie jak w przypadku wielu chorób, którym można zapobiegać poprzez szczepienia, Hib dotyka głównie małe dzieci. Przed rozpowszechnieniem szczepień Hib odpowiadał za 50 do 65% przypadków zapalenia opon mózgowych u dzieci poniżej piątego roku życia i był najczęstszą przyczyną bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u tych dzieci.

Osoby najbardziej narażone na zakażenie Hib to nieszczepione dzieci i osoby z nimi bliskie, a także osoby z osłabionym układem odpornościowym, w tym osoby z pewnymi schorzeniami, takimi jak:

• Anemia sierpowata
• Zakażenie wirusem HIV
• Rak wymagający leczenia, takiego jak chemioterapia, radioterapia lub przeszczepy komórek macierzystych szpiku kostnego

Diagnoza

Ponieważ Hib może wyglądać jak wiele innych infekcji bakteryjnych, pracownicy służby zdrowia często polegają na badaniach laboratoryjnych, oprócz historii choroby i badania fizykalnego, aby zdiagnozować chorobę i zalecić leczenie. W przypadku pozytywnego wyniku na Haemophilus influenzae, lokalni urzędnicy służby zdrowia mogą również chcieć przeprowadzić testy, aby dowiedzieć się, czy zakażenie jest spowodowane typem b, czy innym podtypem.

Fizyczny egzamin

Przed diagnozą Hib pracownicy służby zdrowia najpierw wykonają wywiad chorobowy i poszukają oznak lub objawów inwazyjnej choroby Hib lub jakichkolwiek jej powikłań. Zwłaszcza w przypadku małych dzieci, lekarze prawdopodobnie sprawdzą dokumentację szczepień, aby sprawdzić, czy dziecko otrzymało jakąkolwiek lub wszystkie zalecane dawki szczepionki Hib.

Testy laboratoryjne

Jeśli pracownicy służby zdrowia podejrzewają Hib po badaniu fizykalnym, zazwyczaj potwierdzają diagnozę, badając płyny ustrojowe – często krew lub płyn mózgowo-rdzeniowy – na obecność bakterii. Czasami może to wymagać nakłucia lędźwiowego (lub nakłucia lędźwiowego), aby pobrać niewielką próbkę płynu z kręgosłupa.

Jednym z najczęstszych sposobów, w jaki laboratoria testują próbki pod kątem bakterii Hib, jest hodowla, w której płyn próbki jest umieszczany w specjalnym pojemniku, aby sprawdzić, czy rosną bakterie Haemophilus influenzae.

Serotypowanie

Jeśli kultura będzie pozytywna w kierunku Haemophilus influenzae, prawdopodobnie zostanie poddana dalszym testom, aby określić, jaki to szczep — konkretnie, czy jest to typ b. Jest to zazwyczaj wykonywane przez władze służby zdrowia (takie jak lokalny wydział zdrowia) przy użyciu specjalnych testów, takich jak aglutynacja szkiełkowa lub PCR w czasie rzeczywistym specyficzny dla serotypu.

Leczenie

Chorobę Hib można skutecznie leczyć antybiotykami, ale może być potrzebna dodatkowa opieka, aby pomóc w opanowaniu objawów związanych z powikłaniami. Osoby z inwazyjną chorobą Hib (zwłaszcza małe dzieci) są często hospitalizowane w wyniku zakażenia.

Antybiotyki

Najczęstszym lekiem stosowanym w leczeniu Hib jest 10-dniowa kuracja cefalosporynami trzeciej generacji (takimi jak cefotaksym lub ceftriakson) lub połączenie chloramfenikolu i ampicyliny.

Dodatkowe wsparcie

W zależności od ciężkości infekcji, osoby z chorobą Hib mogą również potrzebować leczenia w celu złagodzenia objawów lub późniejszych powikłań. Mogą one obejmować wspomaganie oddychania, leki na ciśnienie krwi, pielęgnację ran (z powodu infekcji skóry), amputacje (z powodu bakteriemii) lub długotrwałą rehabilitację z powodu uszkodzenia mózgu lub utraty słuchu (z powodu zapalenia opon mózgowych).

Zapobieganie

Chociaż Hib można często skutecznie leczyć antybiotykami, najlepszą ochroną przed chorobą i jej potencjalnymi powikłaniami jest zapobieganie jej wszystkim poprzez szczepienia. Szczepionka jest zazwyczaj podawana we wczesnym dzieciństwie w trzech lub czterech dawkach, w zależności od marki.

Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom zalecają szczepionkę Hib następującym grupom:

• Dzieci w wieku od 2 do 15 miesięcy (lub do 5 lat, jeśli nie są szczepione, w przypadku dawek uzupełniających).
• Nieszczepione dzieci poniżej 18 roku życia, które są zakażone wirusem HIV.
• Każdy (dzieci lub dorośli), który jest nieszczepiony i nie ma funkcjonalnej śledziony lub ma niedokrwistość sierpowatokrwinkową.
• Każdy (dzieci lub dorośli), który otrzymał przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, nawet jeśli był wcześniej szczepiony przeciwko Hib.

Chociaż jest to rzadkie, są ludzie, których nie należy szczepić przeciwko Hib. Osoby, u których wystąpiła zagrażająca życiu reakcja alergiczna na szczepionkę Hib lub którykolwiek z jej składników, nie powinny otrzymać szczepionki, a osoby doświadczające umiarkowanych do ciężkich chorób powinny poczekać, aż ich stan się poprawi, zanim otrzymają dawkę.

Jeśli nie jesteś pewien, czy Ty lub Twoje dziecko powinniście zostać zaszczepieni przeciwko Hib, przed szczepieniem porozmawiajcie ze swoim lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia.

Hib występuje niezwykle rzadko w Stanach Zjednoczonych. Dzięki szczepionkom liczba zachorowań na Hib spadła o ponad 99% w całym kraju,Kąta poważne komplikacje, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Hib, są obecnie praktycznie niespotykane. To powiedziawszy, epidemie Hib mogą nadal występować na obszarach o niskim zasięgu szczepień. Najlepszym sposobem zapobiegania Hib i innym chorobom, którym można zapobiegać poprzez szczepienia, jest przestrzeganie zalecanego przez CDC harmonogramu szczepień.KątKąt