Przegląd łuszczycy kropelkowatej

Łuszczyca kropelkowata jest formą łuszczycy, która często pojawia się w wyniku angioplastyki i innych podobnych infekcji. Wywodząca się z łacińskiego słowa gutta (co oznacza krople), łuszczyca kropelkowata charakteryzuje się spontanicznym pojawieniem się małych, różowych guzków w kształcie łzy, zwykle na tułowiu, ramionach i nogach. Łuszczyca kropelkowata może rozwinąć się tylko raz lub może nawracać w połączeniu z nawracającymi infekcjami lub innymi możliwymi czynnikami wyzwalającymi. Czasami może to oznaczać, że w końcu może rozwinąć się bardziej powszechna postać choroby, łuszczyca plackowata.

Według National Psoriasis Foundation łuszczyca kropelkowata dotyka głównie dzieci i dorosłych poniżej 30 roku życia i stanowi około 10% wszystkich przypadków łuszczycy. Jest to druga najczęstsza postać choroby (obok łuszczycy plackowatej) i jak wszystkie postacie może występować rodzinnie.KątKąt

Objawy

Łuszczyca kropelkowata ma podobne cechy do łuszczycy plackowatej, ponieważ objawia się nagłym zaognieniem rumieniowej (czerwonej) wysypki pokrytej łuskami. Ale w przeciwieństwie do łuszczycy plackowatej, wysypka nie jest bardzo gęsta i raczej jest oddzielona niż skupiona.

Łuszczyca kropelkowata objawia się wyrzynaniem się dziesiątek, a nawet setek małych grudek (guzków) w kształcie łzy, głównie na tułowiu lub kończynach. Czasami może rozprzestrzenić się na twarz, uszy lub skórę głowy, ale prawie nigdy nie wpływa na dłonie, podeszwy lub paznokcie, tak jak inne rodzaje łuszczycy.KątKąt

Gdy grudki zaczynają się goić, mogą zmienić kolor z jasnoróżowego na ciemnoczerwony. Rzadko pozostawiają bliznę, chyba że skóra została nadmiernie porysowana.

Epizod łuszczycy kropelkowatej może trwać kilka tygodni lub miesięcy i może dotyczyć osób, u których wcześniej zdiagnozowano łuszczycę plackowatą.KątKąt

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Powoduje

Łuszczyca kropelkowata, podobnie jak wszystkie inne rodzaje łuszczycy, jest niezakaźną chorobą autoimmunologiczną. Z powodów, które nie są do końca zrozumiałe, układ odpornościowy nagle uzna komórki skóry za zagrożenie i uruchomi reakcję zapalną, aby „kontrolować” to, co uważa za infekcję.KątKąt

Zapalenie z kolei powoduje nadprodukcję komórek skóry, powodując ich namnażanie się szybciej, niż można je zrzucić. Prowadzi to do pojawienia się czerwonych, łuszczących się zmian, które rozpoznajemy jako łuszczycę.

Naukowcy uważają, że łuszczyca jest spowodowana kombinacją genetyki i środowiska. Uważa się, że niektóre mutacje genetyczne predysponują osobę do łuszczycy, ale objawy rozwijają się dopiero w konfrontacji z określonymi czynnikami środowiskowymi.

W przypadku łuszczycy kropelkowatej naukowcy zidentyfikowali szereg mutacji – głównie obejmujących grupę genów ludzkiego antygenu leukocytowego C (HLA-C) – które, jak się uważa, są powiązane z chorobą.KątKąt

Erupcja zwykle rozwija się dwa do trzech tygodni po infekcji paciorkowcami. Łuszczyca kropelkowata może również zaatakować osoby, które niedawno wyzdrowiały z zapalenia migdałków, ospy wietrznej lub infekcji górnych dróg oddechowych. Ponieważ wiele z tych infekcji jest powszechnych w dzieciństwie, dzieci są dotknięte nieproporcjonalnie.KątKąt

Stres, uraz skóry i niektóre leki (takie jak beta-blokery i leki przeciwmalaryczne) mogą również wywołać początkowy lub późniejszy zaostrzenie objawów. Jeśli ktoś ma powtarzające się napady łuszczycy kropelkowatej, powinien zostać przetestowany, aby sprawdzić, czy jest nosicielem S. pyogenes.KątKąt

Diagnoza

Nie ma lekarstwa na łuszczycę i nie ma testów laboratoryjnych ani badań obrazowych, które mogłyby ostatecznie zdiagnozować chorobę. Diagnoza opiera się przede wszystkim na badaniu fizykalnym, przeglądzie Twojej historii medycznej (w tym rodzinnej historii łuszczycy) oraz wykluczeniu wszystkich innych możliwych przyczyn.

Jeśli podejrzewa się łuszczycę kropelkową, Twój lekarz prawdopodobnie pobierze próbkę krwi lub posiew gardła, aby sprawdzić, czy nie ma paciorkowca. Biopsja skóry, czasami stosowana w innych typach łuszczycy, zwykle nie jest pomocna.

Jeśli przyczyna jest niepewna, dermatolog przeprowadzi diagnostykę różnicową, aby wykluczyć inne choroby o podobnych objawach. Mogą to być:

• Chłoniak skórny T-komórkowy, dermatologiczna manifestacja chłoniaka nieziarniczego

• Pieczątkowe zapalenie skóry (wyprysk krążkowy)

• Łupież różany
• Syfilis

• Grzybica skóry (grzybica)

Leczenie

Łuszczyca kropelkowata ma tendencję do samoograniczania się i zwykle może ustąpić samoistnie dzięki leczeniu podtrzymującemu. Podstawowym celem leczenia jest zmniejszenie swędzenia, które może zakłócać sen i prowadzić do nadmiernego drapania. W tym celu leczenie może obejmować:

• Nawilżacze bogate w emolienty
• Miejscowy krem ​​​​hydrokortyzonowy
• Balsam ze smoły węglowej
• Szampon przeciwłupieżowy
• Doustne leki przeciwhistaminowe
• Zimne okłady

Ponadto można przepisać doustne antybiotyki w celu leczenia podstawowej infekcji paciorkowcowej. Opcje obejmują penicylinę, erytromycynę i azytromycynę.KątKąt

Ciężkie przypadki łuszczycy kropelkowatej mogą wymagać dodatkowego leczenia. W zależności od odsetka zajętej skóry i/lub częstości nawrotów, opcje leczenia mogą obejmować:

• Fototerapia (terapia światłem UV)

• Doustne kortykosteroidy, takie jak prednizon

• Miejscowo tazaroten, lek retinoidowy, który spowalnia hiperprodukcję komórek skóryKątKąt

Leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARDs), takie jak metotreksat lub cyklosporyna, oraz leki biologiczne, takie jak Humira (adalimumab) lub Enbrel (etanercept), są zazwyczaj zarezerwowane dla przypadków, które ostatecznie prowadzą do łuszczycy plackowatej. Nawet wtedy są przepisywane tylko wtedy, gdy zawiodły wszystkie inne konserwatywne opcje.KątKąt