Przegląd łzy łąkotki

Łąkotka to rodzaj chrząstki w kształcie litery C, która znajduje się w stawie kolanowym między kością udową a kością piszczelową. Każdy staw kolanowy ma dwie łąkotki — jedną po zewnętrznej stronie kolana (zwaną łąkotką boczną) i jedną po wewnętrznej stronie kolana (zwaną łąkotką medyczną).

Łąkotki przyśrodkowe i boczne działają jak amortyzatory, a także zapewniają amortyzację i stabilność kolana, dlatego każde rozdarcie lub uszkodzenie łąkotki powoduje ból, obrzęk, a czasami uczucie, że kolano się poddaje. Podczas gdy łzy łąkotki kolanowej są powszechne u sportowców, osoby starsze są również zagrożone.

Aby zdiagnozować pęknięcie łąkotki, Twój lekarz przeprowadzi wywiad lekarski, badanie fizykalne i zleci jeden lub więcej badań obrazowych.

Po zdiagnozowaniu Twój lekarz pomoże Ci wybrać najlepszy plan leczenia, który często obejmuje opcje niechirurgiczne, takie jak przyjmowanie leków przeciwzapalnych i poddawanie się fizjoterapii. Jeśli objawy utrzymują się pomimo środków zachowawczych, lekarz może zalecić operację.

Objawy

Rozerwanie łąkotki powoduje ból w przedniej części kolana, albo pośrodku kolana (z powodu rozdarcia łąkotki przyśrodkowej, co jest częstsze), albo z boku kolana (z powodu rozdarcia łąkotki bocznej). Co ciekawe, jak to często bywa w przypadku rozdartej łąkotki, zaraz po kontuzji człowiek może nadal chodzić, a nawet kontynuować uprawianie sportu. Jednak w ciągu jednego lub dwóch dni kolano staje się nieprzyjemnie opuchnięte i sztywne.

Wraz z bólem, obrzękiem i sztywnością, w zależności od rodzaju i ciężkości urazu, inne objawy mogą obejmować:

• Uczucie łapania lub klikania podczas chodzenia
• Niemożność zgięcia lub pełnego wyprostu kolana
• Uczucie ustępowania kolana (niestabilność kolana)

Powoduje

Najczęściej pęknięcie łąkotki jest wynikiem ostrego urazu kolana, często w wyniku nagłego skręcenia kolana podczas przysiadu podczas aktywności sportowej. Przykłady sportów, które zwiększają ryzyko wystąpienia łez łąkotki obejmują:

• Piłka nożna
• Piłka nożna
• Koszykówka
• Baseball
• Narciarstwo
• Zapasy

Ale łzy łąkotki mogą również wystąpić z powodu zmian zwyrodnieniowych związanych z wiekiem (choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego).Wraz z wiekiem ich łąkotki słabną i stają się bardziej kruche i podatne na uszkodzenia. Codzienne ruchy, takie jak nieprawidłowe wstawanie z krzesła, mogą wystarczyć, aby spowodować pęknięcie łąkotki.

Diagnoza

Rozpoznanie uszkodzenia łąkotki wymaga wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego i obrazowania.

Historia medyczna

Podczas wizyty u lekarza zada Ci kilka pytań dotyczących bólu kolana. Przykłady takich pytań obejmują:

• Gdzie dokładnie znajduje się twój ból kolana?
• Czy obrzęk kolana pojawił się nagle, czy stopniowo rozwijał się w ciągu kilku dni?
• Czy oprócz bólu i obrzęku doświadczasz innych objawów, takich jak ugięcie się kolana lub niemożność zgięcia lub wyprostowania kolana?
• Czy doświadczyłeś urazu lub urazu kolana?
• Czy masz znaną historię choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego?

Badanie lekarskie

Po zebraniu historii medycznej Twój lekarz przeprowadzi badanie fizykalne, podczas którego sprawdzi, naciśnie i poruszy staw kolanowy, aby ocenić obrzęk, tkliwość, zakres ruchu i klikanie w stawie. Twój lekarz sprawdzi również siłę mięśni nóg i oceni chód oraz zdolność do samodzielnego pełnego wyprostu lub zgięcia kolana.

Jeden klasyczny test używany do oceny uszkodzeń łąkotki nazywa się testem McMurraya.

Obrazowanie

Nawet jeśli Twój lekarz podejrzewa pęknięcie łąkotki, może najpierw zlecić prześwietlenie kolana w celu oceny współistniejących złamań kości lub innych oznak bólu kolana, takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów.

Ogólnie rzecz biorąc, złotym standardem lub podstawowym testem do diagnozowania i oceny łez łąkotki jest rezonans magnetyczny (MRI) kolana.

Diagnozy różnicowe

Inne diagnozy związane z kolanem mogą powodować ból i objawy przypominające łzę łąkotki. Dwa klasyczne przykłady to:

Uraz więzadła krzyżowego przedniego

Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego (ACL) może wystąpić, gdy atleta nagle zmieni kierunek lub wyląduje po nieprawidłowym skoku.Czasami dochodzi do rozdarcia ACL wraz z przyśrodkowym rozdarciem łąkotki.

Takie urazy często można wyróżnić dobrą historią. Łzawienie ACL może powodować „wyskakujący” dźwięk lub uczucie i często powoduje natychmiastowy obrzęk. W przeciwieństwie do tego, obrzęk izolowanego uszkodzenia łąkotki przyśrodkowej ma tendencję do stopniowego rozwoju w ciągu jednego do dwóch dni.MRI może potwierdzić jedną lub obie diagnozy.

Uraz więzadła pobocznego

Urazy więzadła pobocznego mogą również powodować ból i obrzęk kolana, takie jak łzy łąkotki.Mogą one dotyczyć więzadła pobocznego przyśrodkowego (położonego po wewnętrznej stronie kolana) lub więzadła pobocznego bocznego (położonego na zewnątrz kolana).

Urazy więzadeł pojawiają się zwykle w wyniku bezpośredniego uderzenia w kolano (jak podczas wbijania piłki nożnej) i podobnie do naderwania ACL, mogą wystąpić w połączeniu z naderwaniem łąkotki.

Szczegółowe badanie fizykalne może pomóc odróżnić urazy więzadła kolanowego od urazów łąkotki. Na przykład ból przyśrodkowego lub bocznego uszkodzenia więzadła pobocznego jest odczuwany bezpośrednio nad zajętym więzadłem, podczas gdy w przypadku łez łąkotki ból jest odczuwany wzdłuż płaszczyzny stawu kolanowego, przyśrodkowo lub bocznie. Co więcej, w przypadku łez łąkotki ból jest zwykle znacznie nasilany przez pełne wyprostowanie lub zgięcie kolana.

Podobnie jak w przypadku łzy ACL, MRI może uporządkować więzadło poboczne w porównaniu z uszkodzeniem łąkotki.

Leczenie

Chociaż można przypuszczać, że w leczeniu łez łąkotki konieczna jest operacja, zwykle tak nie jest. W większości przypadków do wyleczenia łąkotki wystarczą terapie niechirurgiczne.

Opcje niechirurgiczne

Początkowym leczeniem uszkodzenia łąkotki jest protokół RICE:

• Odpocznij ze zmodyfikowaną aktywnością.

• Nakładaj lód lub zimny okład na kolano na 15-20-minutowe sesje, kilka razy dziennie.

• Ściśnij kolano za pomocą ortezy lub rękawa kolanowego, aby zapobiec dodatkowemu obrzękowi.
• Unieś nogę nad serce podczas robienia lodu lub podczas odpoczynku/relaksacji.

W celu dalszego zmniejszenia bólu i obrzęku lekarz może również zalecić przyjmowanie doustnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Czasami podaje się wstrzyknięcie steroidu (kortyzonu) do stawu kolanowego w celu zmniejszenia stanu zapalnego i złagodzenia bólu.

Po protokole RICE i prawidłowej diagnozie przez lekarza zwykle następuje fizjoterapia.

Należy jednak pamiętać, że leczenie niechirurgiczne jest prawie zawsze idealnym wyborem w leczeniu łez łąkotki, które pojawiają się w wyniku zmian zwyrodnieniowych. Dzieje się tak, ponieważ badania wykazały, że długoterminowe wyniki nie ulegają poprawie w przypadku operacji u osób z zwyrodnieniową łzą łąkotki.

Na przykład jedno z badań wykazało, że nie było klinicznie istotnej różnicy między osobami, które przeszły nadzorowany 12-tygodniowy program terapii ruchowej a osobami, które przeszły operację zwyrodnieniowych łez przyśrodkowych.W rzeczywistości uczestnicy programu terapii ruchowej wykazali poprawę siły mięśni ud w porównaniu z tymi, którzy przeszli operację – pozytywny wynik.

Chirurgia

Chirurgia daje najlepsze rezultaty, gdy pierwotne objawy uszkodzenia łąkotki są mechaniczne.Oznacza to, że łza łąkotki powoduje uczucie zaczepienia lub zablokowania kolana. Innymi słowy, gdy rozdarcie łąkotki powoduje jedynie ból, wyniki operacji mogą nie być tak wiarygodne.

Istnieją trzy rodzaje operacji stosowanych w leczeniu łez łąkotki:

Artroskopowa meniscektomia

Meniscektomia to zabieg polegający na usunięciu rozdartej części łąkotki. Ta procedura jest znacznie częściej wykonywana niż naprawa łąkotki. Wycięcie łąkotki ma na celu usunięcie uszkodzonej części łąkotki przy jednoczesnym pozostawieniu jak największej ilości zdrowej łąkotki. Wycięcie łąkotki zwykle szybko powraca do zdrowia i pozwala na szybkie wznowienie aktywności.

Naprawa łąkotki

Naprawa łąkotki to zabieg chirurgiczny wykonywany w celu naprawy uszkodzonej łąkotki. Naprawa łąkotki może przywrócić normalną anatomię stawu kolanowego i ma lepsze długoterminowe rokowanie, gdy się powiedzie. Jednak naprawa łąkotki jest bardziej znaczącą operacją, powrót do zdrowia jest dłuższy, a ze względu na ograniczone dopływy krwi do łąkotki nie zawsze jest to możliwe.

Przeszczep łąkotki

Przeszczep łąkotki polega na umieszczeniu łąkotki zmarłego dawcy u osoby, której usunięto łąkotkę.Idealnym pacjentem do przeszczepu łąkotki jest osoba, która po usunięciu łąkotki zaczyna odczuwać ból kolana.

Przeszczepu łąkotki nie wykonuje się w przypadku ostrego rozdarcia łąkotki, ale raczej wtedy, gdy usunięcie całej łąkotki spowodowało uporczywy ból w kolanie.

Prognoza długoterminowa

Kiedy rozrywasz łąkotkę kolana, zagrożona jest zdolność stawu do pochłaniania wstrząsów. Z tego powodu istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia powierzchni chrząstki stawu kolanowego. Utrata łąkotki powoduje większe obciążenie powierzchni chrząstki stawu i jest bardziej podatna na zużycie i rozdarcie stawów.

Plusem jest to, że możesz wprowadzić zmiany w stylu życia, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju zapalenia stawów po łzach łąkotki. Niektóre z tych strategii profilaktycznych stylu życia obejmują:

• Utrata masy ciała

• Ćwiczenia o niskim wpływie
• Zapobieganie dalszym urazom stawu

Nie każda rozdarta łąkotka jest taka sama i nie każde rozdarcie łąkotki wymaga tego samego rodzaju leczenia. Co więcej, łzy łąkotki są bardzo częste, więc staraj się nie zniechęcać, jeśli zranisz swoje. Dzięki odpowiedniej fizjoterapii i opiece większość ludzi dobrze się goi i wraca do pożądanych sportów i aktywności.

Przeczytaj więcej o torbielach łąkotek.