Przegląd potrójnie dodatniego raka piersi

Nierzadko zdarza się, że rak piersi jest dodatni pod względem receptorów estrogenowych (ER+), dodatnich względem receptorów progesteronowych (PgR+) i dodatnich pod względem HER2/neu (HER2+) — co określa się mianem potrójnie dodatniego raka piersi. Chociaż istnieją pewne kontrowersje dotyczące potrójnie dodatniego raka piersi jako wyróżniającego podtypu choroby, nowotwory te wydają się działać inaczej niż inne raki piersi, zarówno pod względem zachowania komórek, jak i odpowiedzi na leczenie.

Znajomość statusu receptorów hormonalnych guza jest niezbędna, ponieważ pomaga tobie i twojemu lekarzowi w podejmowaniu najlepszych decyzji dotyczących przebiegu leczenia. Jednak w przypadku potrójnie dodatniego raka piersi jest to często bardziej skomplikowane, niż mogłoby się wydawać.

Zachowanie guza

Prawidłowe komórki piersi mają receptory estrogenu i ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2, czyli receptory HER2. W przypadku guzów receptoro-dodatnich występuje znacznie zwiększona liczba tych receptorów. Mutacja lub zwiększona liczba genów (amplifikacja genów) powoduje tę nadprodukcję.

Kiedy estrogen wiąże się z receptorami estrogenowymi, stymuluje wzrost komórki. W przypadku HER2 to czynniki wzrostu wiążą się z receptorem, aby stymulować wzrost.

W przypadku potrójnie dodatniego raka piersi oba są w grze.

Rozpowszechnienie

Uważa się, że około 20 do 25 procent nowotworów piersi (15 do 30 procent w niektórych badaniach) jest HER2-dodatnich. Około 70 procent raków piersi jest dodatnich pod względem receptorów estrogenowych (ER), przy czym większość z nich jest również dodatnich pod względem receptorów progesteronowych.

Spośród nowotworów, które są HER2-dodatnie, około 50 procent jest również ER-dodatnich, chociaż ekspresja ER może być na niższym poziomie.

Ogólnie rzecz biorąc, około 10 procent guzów można uznać za potrójnie dodatnie, chociaż brakuje badań na dużą skalę dotyczących epidemiologii. Ponadto stopień dodatniości estrogenów może się różnić między tymi guzami.

Potrójnie dodatni vs. HER2-dodatni

Nowotwory piersi, które są HER2-dodatnie mogą się znacznie różnić. Ogólnie rzecz biorąc, guzy HER2-dodatnie są bardziej agresywne, mają niższy wskaźnik przeżycia i rzadko reagują na terapię hormonalną.

Guzy HER2-dodatnie, które są również ER-dodatnie (potrójnie-dodatnie), mogą jednak zachowywać się bardziej jak guzy ER-dodatnie i guzy HER2-ujemne, będąc mniej agresywnymi i bardziej podatnymi na leczenie hormonalne.

Istnieją również podobieństwa między potrójnie dodatnim i potrójnie ujemnym rakiem piersi.

Potrójnie dodatni vs. ER-dodatni

Nowotwory potrójnie dodatnie są zwykle bardziej agresywne niż te, które są tylko ER-dodatnie. Terapia hormonalna może być mniej skuteczna, a chemioterapia, przynajmniej w przypadku guzów we wczesnym stadium, może być również mniej skuteczna.

Raki potrójnie dodatnie piersi są również bardziej narażone na obecność pozytywnych węzłów chłonnych niż te, które są tylko ER-dodatnie.

Potrójnie pozytywne kontra potrójnie negatywne

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że potrójnie dodatni rak piersi byłby najlepszym rokowaniem, a następnie nowotwory ER-dodatnie lub HER2-dodatnie, przy czym nowotwory potrójnie ujemne mają najgorsze wyniki. Jednak wydaje się, że tak nie jest. Podczas gdy niektóre nowotwory potrójnie dodatnie działają bardziej jak nowotwory ER-dodatnie, niektóre z tych nowotworów wykazują podobieństwo do nowotworów potrójnie ujemnych, ponieważ są bardziej agresywne, występują u młodszych osób, mają wyższy stopień złośliwości w momencie rozpoznania i stwarzają większe prawdopodobieństwo powracać zarówno lokalnie, regionalnie, jak i przerzutowo.

Metody leczenia

Wydawałoby się, że guzy, które są zarówno ER-, jak i HER2-dodatnie, zareagują dwukrotnie lepiej na leczenie. Niestety tak nie jest. W przypadku niektórych nowotworów stosowanie tych dwóch terapii razem jest mniej skuteczne i może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Badania dotyczące wczesnych nowotworów piersi wykazały mniejsze korzyści z terapii ukierunkowanych na HER2, gdy poziom obu receptorów jest wysoki. Są to guzy, które zachowują się bardziej jak guzy ER-dodatnie/HER2-ujemne (światło A). Zauważono jednak również zmniejszoną skuteczność terapii hormonalnych.

Nowotwory potrójnie dodatnie mogą zachowywać się inaczej niż można by oczekiwać na podstawie samego dodatniego HER2 lub ER i mogą na nie wpływać relacje między tymi receptorami. Ta interakcja między receptorami jest określana jako „przesłuch”.

Przenikanie między HER2 i ER może sygnalizować oporność hormonalną. Innymi słowy, komunikacja między receptorami (powiedzmy HER2 i ER) może skutkować mniejszą skutecznością terapii antyestrogenowej w przypadku guzów potrójnie dodatnich.

W podobny sposób aktywacja sygnalizacji ER (związana z byciem ER-dodatnim) może skutkować opornością na terapie ukierunkowane na HER2. To może wyjaśniać niektóre różnice w guzach HER2-dodatnich, z których niektóre reagują znacznie lepiej niż inne na leki blokujące HER2.

Uważa się, że zastosowanie połączenia terapii HER2 (np. Herceptin) z terapią hormonalną, taką jak Tamoxifen lub Faslodex (fulwestrant), może jednak przywrócić część oporności ER na terapię hormonalną.

Ponadto niektóre schematy chemioterapii raka piersi działają lepiej lub gorzej w przypadku guzów HER2-dodatnich. Ale chociaż chemioterapia może przynosić mniejsze korzyści we wczesnym stadium choroby, jest bardzo korzystna w przypadku choroby przerzutowej.

Potrójnie dodatni rak z przerzutami

Przerzutowy potrójnie dodatni rak piersi jest zwykle leczony inaczej niż przerzutowy HER2-dodatni rak piersi. W przeciwieństwie do guzów, które są tylko HER2-dodatnie, wydaje się, że zastosowanie chemioterapii wraz z terapią blokującą HER2 przynosi wyraźną i znaczącą poprawę przeżycia. Po tym może nastąpić terapia hormonalna (taka jak inhibitor aromatazy).KątKąt

Rokowanie

Ogólnie rzecz biorąc, zachowanie i odpowiedź potrójnie dodatnich guzów raka piersi są podobne do guzów estrogeno-dodatnich/HER2-ujemnych. Retrospektywne badanie przeprowadzone z California Cancer Registry dotyczyło 123 780 przypadków pierwotnego inwazyjnego raka piersi w stadium 1-3 u kobiet. Różnica w przeżyciu 5-letnim między osobami z guzami potrójnie dodatnimi a guzami estrogeno-dodatnimi/HER2-ujemnymi wynosiła mniej niż 1% dla stadium 1 i 2,2% dla stadium 2. Nie było statystycznie istotnej różnicy w 5-letnich przeżycie między dwoma podtypami w stadium 3.

To powiedziawszy, potencjalny przenik między receptorami HER2 i estrogenami może prowadzić do oporności na leczenie zarówno hormonalne, jak i skierowane na HER2.

Nie ma pewności co do najlepszego podejścia do leczenia potrójnie dodatnich guzów i wydaje się, że istnieją różne podzbiory oparte na stopniu ekspresji ER i nie tylko. Ponadto problemem jest potencjalna zmniejszona reakcja na leki ukierunkowane na jeden rodzaj. Potrzebne są dalsze badania, aby znaleźć odpowiedzi, a także sposoby zmniejszenia przesłuchu, który prowadzi do oporu.