Przegląd torbieli błony maziowej kręgosłupa

Torbiele błony maziowej rdzenia kręgowego powstają, gdy płyn, który normalnie smaruje wewnętrzną wyściółkę stawów (błonę maziową), gromadzi się i tworzy worek. Zwykle jest to wynikiem zmian zwyrodnieniowych lub urazu. Torbiele maziówkowe kręgosłupa są stosunkowo rzadkie i zwykle bezobjawowe u większości osób.

Torbiele maziówkowe kręgosłupa zwykle występują w stawach międzywyrostkowych (połączenie „torów kolejowych”, które utrzymuje sprzęgnięcie kręgów). Chociaż mogą wystąpić w dowolnym miejscu kręgosłupa, najczęściej w około 90% przypadków znajdują się w okolicy lędźwiowej (dolna część pleców).

Objawy

U większości osób torbiele maziowe nie powodują żadnych objawów. Inni mogą odczuwać ból pleców, osłabienie lub drętwienie, jeśli torbiel maziowa powoduje ucisk nerwów.

Torbiele maziówkowe mogą występować po jednej lub obu stronach kręgosłupa i mogą występować w jednym segmencie kręgosłupa lub na wielu poziomach. Nasilenie objawów danej osoby zależy zarówno od wielkości, jak i lokalizacji torbieli.

Jeśli torbiel maziówkowa rdzenia kręgowego wchodzi w kontakt lub naciska na korzeń nerwu rdzeniowego, mogą wystąpić objawy radikulopatii (uszczypnięty nerw), które mogą objawiać się rwą kulszową lub osłabieniem, drętwieniem lub trudnościami w kontrolowaniu określonych mięśni. Inne objawy torbieli błony maziowej kręgosłupa obejmują chromanie neurogenne (uderzanie i zapalenie nerwów rdzeniowych), które powoduje skurcze, ból i/lub mrowienie w dolnej części pleców, nogach, biodrach i pośladkach.

Rzadziej objawy związane z ogonem końskim mogą wynikać z ucisku nerwów, które obejmują problemy z jelitami i / lub pęcherzem moczowym, postępujące osłabienie nóg i znieczulenie siodła, charakteryzujące się utratą czucia w wewnętrznej części ud, pośladkach i kroczu.

Torbiele maziówkowe w środkowej części pleców i szyi są rzadkie. Kiedy się pojawią, torbiele maziówkowe klatki piersiowej i torbiele maziówkowe szyjki macicy mogą powodować szereg objawów, które mieszczą się w szeroko pojętej mielopatii – problemy z rdzeniem kręgowym, powodujące drętwienie i osłabienie.

Powoduje

Większość torbieli błony maziowej kręgosłupa występuje w okolicy lędźwiowej przy kręgach L4 lub L5. Dla porównania, L4 i L5 znajdują się na poziomie tuż pod pępkiem. Uważa się, że obszar ten wykazuje znaczną niestabilność kręgosłupa, co może być związane z tworzeniem się cyst.

Torbiele maziówkowe kręgosłupa są zwykle spowodowane przez jeden z następujących czynników:

• Zmiany zwyrodnieniowe, takie jak choroba zwyrodnieniowa stawów, które mogą z czasem rozwinąć się w stawie

• Trauma (mała lub znaczna), taka jak poślizgnięcie i upadek, wypadek samochodowy lub kontuzja sportowa

Wraz ze zużyciem chrząstki stawowej (sprężysty materiał w stawie, który zapewnia ochronę i amortyzację) ulega erozji. W tym procesie wyściółka stawu (błona maziowa) może tworzyć torbiel.

Zarówno duże, jak i małe urazy mają również działanie zwyrodnieniowe i zapalne na stawy, co może skutkować powstaniem torbieli maziowej.

Około jedna trzecia pacjentów z torbielą maziówkową kręgosłupa ma również stan znany jako kręgozmyk, który polega na zsuwaniu się dolnego kręgu na kość pod nim. Uważa się, że spondylolisteza powoduje powstawanie torbieli maziowych z powodu zmniejszonej stabilności w stawie międzykręgowym.

Diagnoza

Torbiele są zazwyczaj diagnozowane za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI).Praktycy mogą również zdiagnozować torbiel maziową kręgosłupa za pomocą USG, RTG lub tomografii komputerowej (CT).

Leczenie

Niektóre cysty pozostają małe i wykazują niewiele objawów. Poza regularnym monitorowaniem i zmianami stylu życia, te torbiele mogą nie wymagać leczenia. W innych przypadkach może być wymagana interwencja medyczna.

Zmiany stylu życia

Lekarze mogą zasugerować unikanie pewnych czynności, które nasilają objawy i zastąpienie ich rozciąganiem oraz rodzajami łagodnej do umiarkowanej aktywności fizycznej, która nie pogarsza stanu. Można również zalecić fizjoterapię lub terapię zajęciową.

Sporadyczne stosowanie leków przeciwzapalnych dostępnych bez recepty (NLPZ), takich jak Advil (ibuprofen) i Aleve (naproksen), może również pomóc złagodzić sporadyczny ból.

Zabiegi ambulatoryjne

W przypadku torbieli, które powodują znaczny ból, drętwienie, osłabienie i inne problemy, dla niektórych osób wystarczającym sposobem postępowania może być procedura aspiracji w celu odprowadzenia płynu z torbieli.

W jednym z badań naukowcy odkryli, że wskaźnik powodzenia tych procedur waha się od 0% do 50%. Osoby, które przechodzą aspirację, często wymagają powtórzenia procedur, ponieważ nagromadzenie płynu może powrócić.

Inną odpowiednią opcją łagodzenia znacznego bólu mogą być nadtwardówkowe wstrzyknięcia kortykosteroidów. Jednak zaleca się, aby pacjenci otrzymywali nie więcej niż trzy wstrzyknięcia kortykosteroidów rocznie.

Opcje chirurgiczne

W bardziej ekstremalnych lub uporczywych przypadkach lekarze mogą zalecić poddanie się operacji dekompresji w celu usunięcia torbieli i otaczającej ją kości, co powinno zmniejszyć nacisk na korzeń nerwowy.

Istnieje kilka opcji chirurgicznych, od minimalnie inwazyjnych zabiegów endoskopowych po bardziej poważne operacje otwarte. Najlepsza opcja chirurgiczna dla każdego pacjenta różni się w zależności od ciężkości jego sytuacji i obecności powiązanych zaburzeń.

Jedną z opcji jest laminektomia, czyli chirurgiczne usunięcie struktury kostnej pokrywającej kanał kręgowy (blaszki). Hemilaminektomia, zmodyfikowana procedura laminektomii, w której usuwa się mniejszą część blaszki, jest kolejną powszechną opcją.

Każdej z tych procedur może towarzyszyć fasetektomia w celu usunięcia części zajętego stawu międzywyrostkowego, w którym znajduje się torbiel maziowa. Fuzja stawów międzywyrostkowych i kręgu (w celu zmniejszenia ruchomości w okolicy) może, ale nie musi być wykonana.

Większość ludzi odczuwa natychmiastową ulgę w bólu po laminektomii lub hemilaminektomii. Cytaty fuzyjne mogą goić się od sześciu do dziewięciu miesięcy.

Jeśli jednak operacja została przeprowadzona bez zespolenia stawów, w których powstała torbiel, ból może powrócić i w ciągu dwóch lat może powstać kolejna torbiel.

Te operacje nie są pozbawione ryzyka. Powikłania mogą obejmować infekcję, krwawienie i uszkodzenie rdzenia kręgowego lub korzenia nerwowego.

Jeśli torbiele błony maziowej kręgosłupa powodują objawy, ważne jest, aby zasięgnąć porady lekarza, ponieważ mogą one zwiastować poważniejsze stany, takie jak choroba zwyrodnieniowa dysku, zwężenie kręgosłupa lub zespół ogona końskiego.