Przegląd trądziku różowatego

Niedawno zdiagnozowano u Ciebie trądzik różowaty lub mogłeś zobaczyć niektóre reklamy leków, które rozkwitły w ostatnich latach. Jeśli tak, prawdopodobnie masz wiele pytań. Czy trądzik różowaty to tylko inna nazwa trądziku dorosłych? Jakie są przyczyny? I, co ważne, czy istnieją zabiegi, które mogą sprawić, że zniknie?

Ponadto, czego dowiadujemy się o tym, jak trądzik różowaty może być powiązany z innymi schorzeniami?

Przegląd

Trądzik różowaty to stan, który obejmuje nieprawidłowe zachowanie jednostki włosowo-łojowej, co jest dużym słowem używanym do opisu porów lub połączenia mieszka włosowego, trzonu włosa i gruczołu łojowego. Chociaż może wyglądać podobnie do trądziku dorosłych, nie jest to trądzik dorosłych. W przypadku trądziku różowatego często występują pryszcze, ale zaskórniki (zaskórniki) już nie.

W przeszłości trądzik różowaty był jednym z tych schorzeń skóry, o których większość ludzi nie zdawała sobie sprawy (lub wierzyła, że ma coś, czego nie można leczyć), dopóki nie nastąpiły trwałe zmiany. Na szczęście trądzik różowaty jest schorzeniem, które można bardzo leczyć.

Zacznijmy od kilku krótkich faktów na temat trądziku różowatego, które pomogą Ci zdefiniować ten stan:

Trądzik różowaty zwykle zaczyna się po 30 roku życia.
Występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn, chociaż ma tendencję do cięższego przebiegu u mężczyzn niż u kobiet.
Występuje najczęściej u osób pochodzenia skandynawskiego lub celtyckiego, ale może dotknąć każdego
Dotyka ponad 12 milionów Amerykanów.
Diagnozę stawia się na podstawie badań klinicznych, nie ma testów laboratoryjnych, które mogą zdiagnozować stan.

Powoduje

Chociaż naukowcy nie są pewni dokładnych przyczyn trądziku różowatego, pojawiło się kilka pomysłów, a także czynniki ryzyka. Niektóre z nich to:

Roztocze mieszków włosowych Demodex folliculorum może być spokrewnione, chociaż związek ten został zakwestionowany. Niektóre osoby z trądzikiem różowatym mają więcej roztoczy na skórze, ale inne, które mają to roztocze, nie mają żadnych objawów.
Zakażenie Helicobacter pylori powiązano z trądzikiem różowatym i istnieją pewne dowody na to, że H. pylori, ta sama bakteria, która powoduje wrzody żołądka, może odgrywać pewną rolę w trądziku różowatym. Z H. pylori związek ten nie oznacza, że bakterie są obecne w skórze, ale raczej rolę może odgrywać reakcja skóry na bakterie w przewodzie pokarmowym.

Symptomy i objawy

Istnieje kilka cech skóry, które często występują w trądziku różowatym. Osoby z trądzikiem różowatym mogą mieć dowolną ich kombinację, w tym:

Zaczerwieniona, czasami opuchnięta skóra wokół połowy twarzy — na czole, policzkach i nosie.
Czerwone guzki, które mogą zawierać ropę, podobną do trądziku.
Małe naczynia krwionośne, zwane teleangiektazjami, na nosie i policzkach, które są widoczne z bliska, ale z daleka wyglądają jak czerwony rumieniec.
Powiększony, dziurkowany, bulwiasty nos, zwany rhinophyma, który pojawia się, gdy tkanka włóknista i gruczoły łojowe powiększają się.
Objawy zwykle nasilają się i ustępują, z remisjami, po których następują zaostrzenia objawów.

Trądzik różowaty oka (trądzik różowaty oczu)

Około 20% osób z trądzikiem różowatym doświadcza również trądziku różowatego ocznego lub trądziku różowatego oka, chociaż trądzik różowaty oczny czasami występuje bez żadnych zmian na twarzy. Objawy często zaczynają się od zaczerwienienia i obrzęku powiek oraz uczucia, że coś, na przykład kawałek piasku, znajduje się w oku. Jeśli masz jakiekolwiek objawy oczne, porozmawiaj ze swoim lekarzem, który może zalecić wizytę u okulisty. Istnieje wiele sposobów leczenia, które można zastosować, w tym przyjmowanie suplementów kwasów tłuszczowych omega-3.

Wyzwalacze

Poniżej znajduje się lista wyzwalaczy, które czasami pogarszają objawy:

Ekspozycja na słońce
Naprężenie
Gorąca pogoda
Picie alkoholu
Pikantne jedzenie
Ćwiczenie
Wiatr
Gorące kąpiele
Ciepłe napoje
Zimna pogoda

Diagnozy różnicowe

Rysy twarzy obserwowane w przypadku trądziku różowatego są dość powszechne, ale oprócz trądziku dorosłych istnieją inne schorzenia, które mogą wyglądać bardzo podobnie. Niektóre z nich to:

Zapalenie skórno-mięśniowe
Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry
rumień polekowy
Emocjonalne (rumieniąc się)
Toczeń
Erupcje światłoczułe

Powiązane warunki

Badania, zamiast być odosobnionym zjawiskiem, wykazały pewne powiązania między trądzikiem różowatym a innymi schorzeniami, w tym:

Wydaje się, że istnieje pewien związek między zespołem jelita drażliwego a trądzikiem różowatym, chociaż dokładny związek nie jest jeszcze poznany.
Wydaje się, że osoby z trądzikiem różowatym mają zwiększone ryzyko raka piersi (o 25% wyższe), nieczerniakowego raka skóry i raka wątroby, ale ich związek nie jest obecnie znany.
Stwierdzono również, że trądzik różowaty ma istotny związek z rozwojem demencji, zwłaszcza choroby Alzheimera.
Inne stany, które są w pewnym stopniu związane z trądzikiem różowatym, obejmują chorobę Parkinsona, lęk i depresję.

Większość badań dotyczących tych powiązań została opublikowana w 2016 i 2017 roku, więc wciąż jest wiele do nauczenia się o możliwym związku trądziku różowatego z innymi schorzeniami.

Leczenie

Istnieje kilka metod leczenia, które mogą pomóc w leczeniu trądziku różowatego, w zależności od nasilenia objawów. Obejmują one:

Medycyna doustna: W leczeniu trądziku różowatego można zastosować kilka środków. Erytromycyna i tetracyklina to główne stosowane doustnie antybiotyki. Inne powszechnie stosowane antybiotyki to doksycyklina, Flagyl (metronidazol) i Minocin (minocyklina). Niektórzy ludzie muszą brać antybiotyki tylko w przypadku zaostrzeń, podczas gdy inni muszą brać antybiotyki codziennie, aby stłumić objawy. Zazwyczaj najlepiej jest wybrać najmniejszą możliwą dawkę, aby uzyskać pożądane rezultaty. Antybiotyki bardziej pomagają w przypadku czerwonych guzków i zmian przypominających trądzik na twarzy. Nie pomagają tak bardzo z zaczerwienieniem i naczyniami krwionośnymi. Izotretynoina (Accutane) była stosowana w uporczywym trądziku różowatym, ale należy ją stosować ostrożnie, ponieważ może powodować ciężką suchość skóry i ust, depresję i wady wrodzone, gdy jest przyjmowana przez kobiety w ciąży.

Medycyna miejscowa: W leczeniu trądziku różowatego można również zastosować kilka środków miejscowych. Najczęściej stosowanym środkiem jest Metrogel (metronidazol). Inne środki do stosowania miejscowego to Finacea (kwas azelainowy), sulfacetamid i balsam siarkowy, który można znaleźć w preparacie o cielistym kolorze, aby pomóc ukryć niektóre zaczerwienienia. Soolantra (iwermektyna) pojawiła się również jako terapia na trądzik różowaty. Jest to lek miejscowy, który jest stosowany do zabijania roztoczy (takich jak świerzb) i skłania naukowców do bliższego przyjrzenia się możliwości, że niektóre roztocza skóry mogą odgrywać rolę w tej chorobie.

Lasery: Laseroterapia wykorzystuje ciepło z długości fal światła, aby zasadniczo zapaść maleńkie naczynia krwionośne, które stają się widoczne w trądziku różowatym. Istnieją różne rodzaje zabiegów laserowych. Te stosowane w trądziku różowatym obejmują lasery V-beam i terapię Intense Pulsed Light (IPL).

Operacja: Powiększonego nosa nie można cofnąć za pomocą leków. W tym celu stosowano kriochirurgię, chirurgię laserową i terapię elektrochirurgiczną ze zmienną skutecznością. Elektrochirurgia i laseroterapia są przydatne w przypadku naczyń krwionośnych.

Najważniejszym pierwszym krokiem w leczeniu trądziku różowatego jest rozpoznanie, że masz do czynienia z chorobą i że nie jest to trądzik dorosłych. Większość metod leczenia obejmuje zarówno leczenie wysypki, jak i rozpoznawanie i unikanie czynników wyzwalających, które mogą ją pogorszyć. Kiedy stan jest obecny przez dłuższy czas, dla niektórych osób pomocna może być chirurgia plastyczna.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie trądzik różowaty, możesz odczuwać niepokój, aby dowiedzieć się, że trądzik różowaty jest powiązany z niektórymi schorzeniami, od choroby Parkinsona (trądzik różowaty jest niezależnym czynnikiem ryzyka) po raka piersi. Niestety jest za wcześnie, aby zrozumieć znaczenie tych odkryć. Te odkrycia sugerują, że powinieneś rozważyć umówienie się na wizytę u swojego lekarza i omówienie tych wyników, zwłaszcza aby upewnić się, że jesteś na bieżąco z testami przesiewowymi na raka i nie tylko. W rzeczywistości czasami niewielka troska może sprawić, że ktoś z predyspozycjami znajdzie się w lepszej sytuacji niż ktoś bez predyspozycji, który się nie martwi. Bycie proaktywnym może mieć wpływ na twoje zdrowie.